Sunday, December 26, 2010

இதயங்கள் சங்கமிப்பதில்லை


அவளால் களவாடப் பட்டது
என்னுள் களவு போனது
என்றெண்ணிய என் இதயம்
இன்னும் பத்திரமாக எனக்குள்
களவாடப் பட்டதோ நிஜம்
தேடுகிறேன் களவு போனதை 
தேடுதலின் வழியே கண்டேன் 
என்னைப்போல் களவு கொடுத்தவளை 
இருவரின் ஒன்றிணைந்த தேடலில் 
கண்டுகொண்டோம் களவு போனதை 
எங்களுக்குள் பரிமாறிக் கொண்டோம் 
எங்களின் அந்தக் களவுகளை  
களவுகளின் சங்கமத்தில்
கடந்து வந்த தருணங்கள்
பனிமூடிய மலரின் நிமிஷங்கள்  
கதிரவனின் வருகையில்
உருகும் பனிபோல்
எங்கள் களவுகளின் ஆயுள்
குறைந்து மரணம் தழுவ
உடைந்த கண்ணாடி போல்
நாங்கள் சிதறி சென்றோம்
சந்திப்புக்களுக்கு விலங்கிடப்பட்டது
 பாதைகள் மாறிப் பயணங்கள்
சிலதொரு நாட்களின் மரணத்தில்
எதனையோ துலைத்ததாக
மீண்டும் உணர்ந்தேன்
அதனைத் தேடிய பயணத்தில்
மதி எனக்கு உணர்த்தியது
நீ துலைத்தது இதயத்தை அல்ல
ஆண்மை இதயம் உள்ளில்
பொதிந்து  வைத்திருக்கும்
பெண்மையை  ருசிக்கும்
அந்த ஆசைகளை !
இரு பாலினத்தின்
இதயங்களின்  சந்திப்பில்
சங்கமிப்பது ஆசைகள் தான் 
இதயங்கள் அல்ல . 

Wednesday, December 22, 2010

முகச்சாயம்




உரிமைகள் மறுக்கப்பட்டும்
உடமைகளும் உயிர்களும்
நிலையற்று ஊசலாடுகிறது
காசில்லாதவனின் வாழ்க்கை

வறுமைப் பிச்சைப் பாத்திரத்தில்
அரசு இடும் சலுகைகளில்
வெட்கமின்றி கையிட்டு அள்ளி
சுக வாழ்க்கை வாழுகிறார்கள்
உயர்த்துவோம் என்று வாக்களித்து
எங்களின் வாக்குகளில் உயர்ந்த
மடிப்பு சுருங்காத கதர்சட்டைகள்

நாற்காலிகளின் அதிகாரத்திற்கு
அடிபணிந்து நிற்கிறார்கள்
சமூகத்தின் அறிவு ஜீவிகள்

மேடைகூத்தை காணவந்த
கூட்டத்தைப் பார்த்து
நாற்காலி கனவுகளில் கூத்தாடிகள்

பணமிருக்கு அது போதும்
மேல்தட்ட மனிதவர்க்கம்
நமக்கே ஆயிரம் பிரச்சனை
ஊர்வம்பு எதுக்கு நடுவர்க்கம்
உழை ச்சால் இன்னைக்கு கஞ்சி
ஊமையாக கீழ் வர்க்கம்

குனிந்த தலைகள் நிமிந்தால்
அதிகாரத்தால் தட்டி அமர்த்துகிறார்கள்
வெகுண்டெழுந்து புறப்பட்டால்
சிறைபிடித்துச் செல்கிறார்கள்

அநியாயம் இழைப்பவர்கள்
அதிகாரத்தின் மேல்சுவட்டில்
அநீதி இழைக்கப்பட்டவர்களோ
மரணத்தை முத்தமிடுகிறார்கள்

இரவுகள் மரணித்தும்
விடியல்கள் உயிர்த்தெழுந்தும்
இயற்கை பருவங்களும் மாறி
காலத்திற்கும் வயதாகி விட்டது
இன்றும் மாறவில்லை
மனித வர்க்கங்களின் முகச்சாயம்

Sunday, December 19, 2010

ஆயுட்காலம்




கடமைகளும் சேவைகளும்
முடிந்த பின்னும்
நீளும் ஆயுட்காலம்

நீண்ட ஆயுளுடன் வாழ்க
யார்சொன்ன வாய்மொழியோ
நோய்களால் சீழ்பிடித்த
உடல் உறுப்புக்களும்
உயிர்தின்னும் மருந்துகளும்

சுய உதவியற்று
மூன்றாம் கைநாடிய
ரணமான நாழிகைகள்
ஊருக்கு வெளிச்சமிடுகிறது
மதியும் மனமும் இழைத்த
பாவங்களில்  உடல்பங்கை

இறைவனால் வெறுக்கப்பட்ட
ஜென்மமாக இருக்குமோ
பருவம் உதிர்ந்தும்
தொடர்கிறது ஆயுட்காலம்

என்று வந்து சேரும்
இவ்நரக வாழ்கைலிருந்து
முக்தி பெரும் மரணம்

Wednesday, December 15, 2010

தொட்டால் சிணுங்கி




பள்ளிக்குச் செல்லும்
ஒத்தையடி பாதைகளில்
தொட்டால் சுருங்கும்செடியை
தொட்டு விளையாடியது
இதமான பால்ய தருணங்கள்
உறவாடும் மனித சமூகத்தில்
தொடும்முன்னே வாடும்
தொட்டால் சுருங்கி மனிதர்கள்
மன வேதனை தருணங்கள்

Tuesday, December 14, 2010

அவர்களின் முகமூடி



இரத்தபந்தங்களும்
 நட்பு உறவுகளும்
வெறும் சலவைத்தாளின்
அச்சுக்கொர்வையின் மதிப்பில்
மனங்களில் விரிசலிட்டு
சிறுமைப் படுத்துகையில்
கிழிந்து விழுகிறது
பால்யங்களில் நெஞ்சிலேந்திய
அவர்களின் முகமூடி

Monday, December 13, 2010

அகப்பார்வை




*என்னை பார் யோகம்வரும்
கண்ணாடி சில்லுக்குள்
கழுதையின் சித்திரம்
நித்தமும் கணிகாணும்
சலவைத் தொழிலாளிக்கு
 அளுக்கு துணி வெளுத்தாலே
அன்றைய பசிக்கு உணவு

*வீட்டின் மேற்கூரையில்
பசிக்கு உணவுகேட்டு
காக்காவின் கரைச்சல்
உள்ளிலிருந்து ஒரு குரல்
யாரோ விருந்தாளி வராங்க

*பசிக்கு உணவு கிடைத்ததும்
 துணையை அழைத்தது பல்லி
எதோ பேசிக்கொண்டு இருந்த
இருவரில் ஒருவர்
என் வாத்தைகள் உணமையானது
இதோ கெவிளிச் சத்தம்

*எலியை பிடிக்கும் அவசரத்தில்
குறுக்கே ஓடியது பூனை
சகுனமே சரி இல்லை
வீட்டுக்கு திரும்பினார்கள்
எங்கோ புறப்பட்டு சென்றவர்கள்

Wednesday, December 8, 2010

பிரிவின் ரணம்

விடுப்பின் நாழிகையின் ஆயுள்
மரணிக்க சில வினாடிகள்
பிரிவின் ரணம் அறிந்து 
இரு  உறவுகளின்
உள்மனதின் ஓசையற்ற அழுகை
பெருக்கெடுத்த ஊற்று  நீரைப்போல்
விழிகளின் ஓரத்தில் கண்ணீர்த்துளிகள் 
மௌனம் வார்த்தைகளை சிறையிட  
இதழில் ஈரப்பதம் உலர்ந்து
சிவந்து  வாடிய முகத்தில்
இரவல் புன்னகை 
இறுகி  பற்றிப்பிடித்திருந்த 
என்னவளின் கரங்களுக்கு 
இடைவெளியிட்டது
விடுப்பின் இறுதி விடாடி 
இரத்த உறவுகளின் புன்னகை 
வழியனுப்பில்  மீண்டும் ஒரு
திரவியம்  தேடிய  பயணம்

Tuesday, November 2, 2010

உறவுகளைத் தேடியபயணம்



திரவியம் தேடும் மனிதர்களின்
உறவுகளற்ற தூரப் பயணங்கள்
உறவுகளில் அரவணைப்பில் சிலபருவங்கள்
படிதாண்டிய தனிமைப் பயணங்களில்
நட்பு கைகோர்க்கும் சகபயணிகள்
சந்தோஷ தருணகளில்
ஓன்று கூடிய புன்னகைகள்
துயரங்களின்  தருணங்களில்
ஆறுதல் தோள்கொடுப்பு
சிறு சிறு பிணக்கங்களில்
மௌனமான தருணங்கள்
இரத்த பந்தமும் இல்லை
உற்ற உறவும் இல்லை
இருந்தும் அவைகளைத் தாண்டி நிக்கிறது
நம் சகபயணிகளின் நல்லுறவு
திரவியம் தேடிய நெட்டோட்டம்
சிறு விடுப்பில் களைப்பார
சகபயணிகளின் புன்னகை வழியனுப்பில்
இரத்த உறவுகளைத் தேடியபயணம்


//ஒரு சிறு விடுப்பில் தாயகம் செல்கிறேன் என் கணினி தோழர்கள் ,மற்றும் தோழிகளுக்கு "என் தீபாவளி நல்வாழ்த்துக்கள்" ஒற்றுமையும் புன்னகையும் தான் மனித நேயம் அதனை நாம் என்றும் கடைபிடிப்போம் உங்கள் அன்புக்கும் ஊக்கத்திற்கும் என் மனமார்ந்த நன்றிகள் மீண்டும் சிந்திப்போம் என் இனியவர்களே //

Monday, November 1, 2010

இரண்டு காதல்கள்





*தூர இடைவெளிகளில்
கடைக்கண் பார்வைகள்
இதழ்கள் பிரியாத புன்னகை
சிறிய இடைவெளி சந்திப்புகளில்
தலைதாழ்த்திய ஆழ்ந்த மௌனங்கள்
மெல்லிய காதல் பரிமாற்றங்கள்


*ஊருக்கு வெளிச்சமிடும் உறவு
உடுப்புபிடி தனிமை தருணங்கள்
வாரி இறைக்கும் பொருட்ச் செலவுகள்
உடல்களின் சுவாசப் புணர்வு
இருவரின் இச்சை உதிர்வுகள்

சுய மரணம்




என் சுயப் பிழையோ
பிறர் பிழைகளின் என்பங்கோ
வாழத் தகுதி அற்றவன்(ள்)
மதியின் தீர்ப்புக்கு
அடிபணிந்த மனசாட்சி
சுயமின்றி கிடைத்த்ததும்
தனக்கு சொந்தமில்லாத
உயிருக்கு முற்றுப்புள்ளி இட்டது
குறிப்பேடுகள் எழுதி
நியாப்படுத்த விருப்பமில்லை
உடல் மரணித்தும்
என் காதுகளில் ஒலிக்கிறது
உடல்விட்டுப் பிரிந்த ஆத்மாவின்
அழுகைச் சத்தம்

Sunday, October 31, 2010

காதல் சொல்லும் பொய்கள்




*மின்னல் பெண்ணே
கண்சிமிட்டாதே கருகிவிடுவேன்
உன் அக்னியால்

*என் தோட்டத்தில்
மலராக நீ பூத்தால்
முள்ளாக நான் இருப்பேன்
உனைப் பிறர் தீண்டாமலிருக்க

*உன் இதழ் அழகில்
வெட்கப்பட்டு தலை குனிகிறது
ரோஜா மலர்கள்

*என் காதுகளில் நிரம்பிவழிகிறது
உன் வாய்மொழியின்
தேனிசைத் துளிகள்

*என்னவளே ...
என் இதயம் சுவாசிக்கும்
மூச்சுக் காற்று நீ

*நீ இல்லாத தருணங்களில்
ஒவ்வொரு நாழிகைகளும்
நரக வேதனைகள்

*நிலவு அழகா நீ அழகா
என் இதய மன்றத்தில்
பட்டிமன்றம் நடக்குது

Saturday, October 30, 2010

உதிரும் வாழ்க்கை




*  நாழிகைகளின் மரணத்தில்
அனுமதியின்றி உதிர்ந்துவிழுகிறது
உடலின் ஆயுள் காலம்


*உதிராத பருவமும்
மறையாத புன்னகையும்
பழைய புகைப்படம்


*உயிர் பிரிந்து கழிவாக
பருவம் உதிர்ந்த உடல்
உரமானது மண்ணுக்குள்

ஆழப்பதிந்த சில கல்வெட்டு




சுனாமி


* உன் அலைகளில் ஒதுங்குகிற
மீன்களை பார்த்திரிக்கிறேன்
முதல் முறையாக உன்மடியில்
மனிதர்களைப் பார்கிறேன்
பிணமாக

*உன்கரை மடியில் உறங்கியிருந்தவர்களை
ஒரு விடியல் பொழுதில்
நிரந்தரமாக உறங்க வைத்தாய்
அதன் உள்ளடக்கம் இன்றும்
புரியா புதிராக

கும்பகோண தீ

*பஞ்சபூதங்களில் மாசற்றவன் என்று
மார்தட்டும் நீ வெட்கப்படு
மலரவேண்டிய மொட்டுமலர்களை
உன் வேட்கையால் கரித்ததற்கு

ஈழத்து படுகொலைகள்

* உரிமை கொடி பிடித்த
எம் ஈழத்து உறவுகளை
கொன்று குவித்து உறைந்த
எங்கள் பச்சை இரத்தத்தில்
அவர்களின் வெற்றி கொடி
வெட்கப்பட்டு தலை குனியட்டும்
கல்தோன்றா மண்தோன்றா
முன்தோன்றிய தமிழும் சில தமிழர்களும்

Thursday, October 28, 2010

உன் மூன்றாவது முகம்





புன்னகையிலும் துன்பங்களிலும்
நிறம் மாறுகிற இரண்டுமுகம்
அவ்வப்போது காணக் கண்டிருக்கிறேன்
நம் உறவுகளை பரிமாறிய
அத் தனிமை தருணத்தில்
கோரமான உருவத்துடனும்
புயலின் வேட்கையுமாய்
இரண்டு முகங்களையும் கிழித்துக்கொண்டு
மின்னலைப்போல் வந்து மறைந்தது
உன் மூன்றாவது முகம்

Wednesday, October 27, 2010

இலைகள் உதிர்ந்த மரம்





*களைப்பாற சென்றவனுக்கு
மரத்தடியில் நிழல் இல்லை
இலைகள் உதிர்ந்த மரம்


*என் உடல் கீறி
வெள்ளை குருதி எடுக்குகிரார்கள்
இரப்பர் மரம்


*என் வீட்டில்
நறுமணத்திற்கு குறைவில்லை
முற்றத்தில் மலர்ச் செடிகள்


*எனக்கு நீர் ஊற்றினால்
உன் தாகம் தணிப்பேன்
தென்னை மரம்


*என் பெயரைச் சொல்லி
மணமக்களை வாத்துறாங்க
வாழை மரம்


*என்னுடலில் துளைபொட்டு ஊதினால்
காதுகள் இனிக்க இசைகொடுப்பேன்
மூங்கில் மரம்

Tuesday, October 26, 2010

களவானிகளின் களவுகள்




அது தனக்கு சொந்தமானதல்ல
இருந்தும் அதனை களவாடுகிறார்கள்
நாளிகைகளின் சுமையில்
உடல்களின் உழைப்பில்
சிந்தனை வேர்வை குருதி
இவைகளின் விதைப்பில்
உயிர்த்தேடுக்கிற ஒன்றை
உள்ளம் கூசாமல்
சிந்தை பேதித்து களவாடுகையில்
சிந்தனைகளும் வேர்வைகளும் குருதிகளும்
உன்னுள் சிறுமைப் படுகிறது
மதி மனம் கரம்
கருமை கறை படிக்கிறது
உன் களவாடுகளில்
களவுகளுக்கு பல நியாயங்கள்
நியாயங்கள் களவாடப் பாடுகளில்
சொல்லும் நியாயங்கள் எங்கே

Monday, October 25, 2010

பெண்மையின் மூன்று கேள்விகள்





*தாலிக் கொடி தந்தவனுக்கு
உடை களைந்து தன்
உடல் கொடுக்குகிறாள் என்பதற்காக
அவள் உரிமைகளை பறிப்பதோ


*இருவரின் வயிற்ருப் பசிக்கு
உணவுதர பெற்றவர்கள் இருக்கிறார்கள்
பருவப் பசிக்காக இணைகிறோம்
நீமட்டும் ஏன் கேட்கிறாய்
கூலியாக வரதட்ச்சனையை


*சிலநொடிகளில் கக்கிவிட்டு
கடமை முடிந்ததென்று போகிறாய்
ஏந்திய சுமைகளுக்கும் வலிகளுக்கும்
நான் விலை கேட்டால்
என் செய்வாய்

தவறி விழுந்த சொல்


வாய்தவறி சொன்ன வார்த்த
முள்ளாய் பெத்தமனச குத்திட
தாய் பேசாத நாட்கள்
கஞ்சித் தண்ணி இறங்கல
இரவுல கண்ணுகள் மூடல
புகைஞ்சு புழுங்கும் மனசுமாய்
நிலைகுலைஞ்சு திரிகிறேன்
எனை பேசச் சொல்லி
அழகு பார்த்த தாயே
எந்த தண்ணீர்கொண்டு கழுவுவேன்
உனைத் திட்டிய இந்தவாயை

கிராமத்தின் சில துளிகள்




*பூப்பெய்து வருஷம் கடக்கும்முன்
கருசுமக்குக்ம் பள்ளிச் சிறுமிகள்
அவசரத் திருமணங்கள்

*மனசை பரிகொடுத்தாள் காதலனுக்கு
உடல்கொடுத்தாள் கட்டிய கணவனுக்கு
பண்பாட்டு வேலிகள்

*மனக் கற்பை துலைத்துவிட்டு
கட்டிக் காத்து வருகிறார்கள்
பெண்மையையும் ஆண்மையையும்

*கனவுகண்ட மாப்பிளை நெஞ்சுக்குள்
பெற்றவர்கள்கண்ட மாப்பிளை கட்டிலில்
ஊமையாகும் பெண்மைகள்

*கட்டழகு ஆண் ஆனாலும்
தாலி கட்டிய பிறகே
தன் முந்தி விரிப்பாள்

*பூப்பெயிததும் வீட்டில் சிறைபடுபவள்
வெளி உலகம் வருகிறாள்
கணவன் கைபிடித்து

*மனசு கறைப் பட்டால்
கண்ணீர் வீட்டு துடைக்கிறார்கள்
உடல் களங்கப் பட்டால்
உசுரை விட்டு துடைக்கிறார்கள்

*கிராமத்தின் நாகரீக வளர்ச்சி
படிதாண்டிய பெண்மைகளின்
வழி மாறிய பயணம்
தலை குனிகிறது பண்பாடுகள்

Sunday, October 24, 2010

நகரங்களில் சில காதல்கள்




*முதலில் காதல் செய்வோம்
இருமனம் ஓன்று பட்டால்
திருமணம் பற்றி யோசிப்போம்

*பாதுகாப்பு வேலிக்குள்
அந்தரங்க ஒத்திகைகள்
இருவருக்கும் சேதமின்மை

*ஒன்றாகவாழ்வோம் ஒரு வீட்டில்
திருமணம் இப்பொழுது வேண்டாம்
வாழ்கையை இரசிப்பவர்கள்

*காதலித்து வருஷங்கள் கடந்தும்
நித்தமும் உயிர்த்தெழுகிறது
நீனா நானா தர்க்கங்கள்

*காதலர்களின் உடல்கள்சேர்த்தும்
உள்ளம் சேரவில்லை
பிரிந்தார்கள் நல்ல நண்பர்களாக

*வெட்ட வெளிகளில்
உறவுப் பரிமாற்றம்
உண்மைக் காதலர்கள்

*சில உடல் காதல்கள்
கருச்சிதை மருத்துவமனைகளில்
தொடரும் நீண்ட வரிசைகள்

*எங்களை காப்பற்றுங்கள்
பெற்றவர்களை புறக்கணித்து
காதலர்களின் காவல்நிலைய தஞ்சம்

*நகரங்களின் நாகரீக வளர்ச்சியில்
காதலர்களிடத்தில் குறைந்து வருகிறது
தாடி வளர்க்காத தேவதாசுகளும்
கற்புள்ள பெண்மைகளும்
சில உயிர்ச் சாவுகளும்
இவைகளால் துலைந்து போனது
நம் பண்பாட்டு கலாச்சாரமும்
உறவுகளின் புனிதத் தன்மையும்

Saturday, October 23, 2010

ஆண்மை காக்கும் பெண்மை




இறைவன் படைத்தஇப்புவியில்
புதுமைகள் தாங்கி நிற்பவைகள்
என் ஆண்மையின்
வலிமையின் அடையாளங்கள்
நொடிப்பொழுதில் வலிமையிழந்து
நிலைகுலைந்து நிற்கிறேன்
உன்னுடனான கட்டில் யுத்தத்தில்
என் தோல்விகளை ஒப்புக்கொள்ள
இன்றும் மனம் மறுக்குகிறது
அதன் காரங்கள் என்ஆண்மை
ஆண்மை நிலை உணர்ந்த
நன்மை பெண்மைகள் நல்கனிவுகளால்
தம் ஆசைகளை தியாகம் செய்து
என் ஆண்மை அடையாளங்களை
தலை நிமிர்த்துகிறது
சில உறவுகளின் புரிதலின்மையால்
மனங்களில் விரிசல் இட்டு
பந்தங்களை முறித்துகொள்கிறது
இரு உறவுகளின் கூடல்களை
அந்தரங்க இரகசியம் என்பார்கள்
அதன் மெய் உணர்ந்தவர்கள்
புவிபோற்றும் பெண்மைகள்
இரகசியங்கள் உடைபட்டால்
கீழ்விழுந்து சிதறிவிடும்
ஆண்மையின் அடையாளங்கள்
பெருந்தன்மை பெண்மைகள்
இன்றும் காத்துவருகிறார்கள்
ஆண்மையின் இரகசியங்களை
புவியாளும் ஆண்மையே
உனையாளும் பெண்மையை
உணர்ந்து கொள்

Thursday, October 21, 2010

தாயும் சேயும்



*இரு உறவுகளுக்கு இன்பம்
ஒரு உறவுக்கு சுமையும் வலியும்
அழுதுகொண்டு வருகிறது குழந்தை

*ஒருவாய் சோறு உண்டது
இரு வயிறு நிரம்பியது
கர்ப்பிணிப் பெண்

*தொப்புள்கொடி வெட்டியும்
உறவுகள் தளிர்கிறது
தாயும் சேயும்

*கர்ப்பத்தில் எட்டி உதைத்தான்
குறுப்பு என்று புன்னகைதாள்
வளந்த பின் எட்டி உதைத்தான்
கண்ணீருடன் முதியோர் விடுதியில்

கதைகள் சொல்லும் சித்திரங்கள்



*நமக்குள் சண்டை வேண்டாம்
கிளைகள் நிறைய பழங்கள்
இருவருக்கும் நல்ல பசி



*ஒருஜான் வயித்துப் பசிக்கு
கயரிளையில் அந்திரசாகாசம்
வறுமையின் வீதி நாடகம்




*பயம்வேண்டாம் உயிரெடுக்க அல்ல
பயிர்களுக்கு களை எடுக்க
ஆயுதம் சுமக்கும் பெண்

Wednesday, October 20, 2010

நகரங்களில் உழவர்கள்




* தங்க விலையில் விக்குது
தானியங்களும் காய்கறிகளும்
விளைநிலத்தில் கட்டிடங்கள்

*உழைக்க ஆளின்றி வறண்டு
நாதியற்று கிடக்குது விளைநிலம்
நகரங்களில் உழவர்கள்

* உடுப்பு சுருங்காமல் உழைப்பவனுக்கு
உணவுப்படி அளக்குகிறான்
சேருசகதி புரண்ட உழவன்

Tuesday, October 19, 2010

உடல் தின்னும் மிருகம்




கைபேசிகளில் பெண்மைகளின்
உடல் அங்கச் சித்திரம்
ஊரைக்காட்டி உறவு விலைப்பேச்சு
தவணை முறையில் களவாடி
தன் இச்சைக்கு இறையாக்கிறது
உடல் தின்னும் காமமிருகங்கள்
ஊரார் அவதூறு பேசுவார்கள்
வாயடைத்து ஊமையாய் பெண்மை
கௌரவ முகமூடி அணிந்து
ஊருக்குள் நட்டலுடன் உலவுகிறது
உடல் திண்ணி மிருகங்கள்
அக்னி எரிமலைகளாய் பொங்கி
வீதியில் கக்குகிறது வேதனைகளை
பணம் பதவி அதிகாரங்கள்
முகமூடிகளின் பாதுகாப்புக் கவசம்
வேஷி முத்திரை பதிக்க
ஊரும் உறவும் பழிபேச
பெண்மை நாதியற்று வீதியில்
 இனிஒரு தனிமையில்
காம ருசியறிந்த நாய்கள்
பெண் மோப்பமிட்டு வருகையில்
அறுத்து எறிந்துவிடு மர்மத்தை
நாளை ஊர் துடைக்கும்
உன் களங்கத்தை


Monday, October 18, 2010

பெண் ஜென்மம்





தளிரிட்ட கருசிதைந்து
கரும்சிவப்புக் குருதிகளாக
மாதத்தில் மூன்று நாட்கள்
என் யோனி கக்குகையில்
உயிருதிரும் ரணவேதனையிலும்
தண்ணீர் நரம்பிய மண்குடம்
உடைபட்டு சிதறுவதைபோல்
நூலிழையில் மூச்சுக் காத்துமாய்
மரணத்தை முத்தமிட்டு
ஐவிரு மாதச் சுமையை
இறக்கிவைக்கும் தருணங்களிலும்
ஒருகணம் நினைத்ததுண்டு
இறைவா ஏன் படைத்தாய்
வேதனைகள் சுமக்கும்
இந்த பெண் ஜென்மத்தை

Sunday, October 17, 2010

கணினியின் விஷத் துளிகள்





*இரு பாலினத்தின் இடையினான
அந்தரங்க உறவுப் பரிமாற்றங்களை
நட்டலுடன் ஒளிக்கோர்வை  செய்து
மின் வலைகளில் பகிரும்
உடல் திண்ணி மிருகங்கள்


*பெற்ற தாயையும்
இரத்த பந்தங்களையும்
உற்ற உறவுகளையும்
பாலுறவு பிணைத்து
கொச்சை எழுத்து வரிகளை
மின் வலைகளில் பகிரும்
சாத்தானின் சந்ததிகள்


*எட்டாக் கனியான கணினி
இன்று பாமரன் கையிலும்
இளசும் பெருசும் வயதுபேதமின்றி
நல் தகவல் பரிமாற்றங்கள்
அறிவைத்தேடிய பயணத்தில்
மதியை சீர்கெடுத்து
வழிகெடுக்கும் சாத்தான்களை
விரட்டியடித்து துரத்துவோம்

Saturday, October 16, 2010

செவிலித் தாய்





*பெற்றவளுக்கு பிள்ளைகளை
வளர்க்க நேரமில்லை
செவிலித் தாய்

*கட்டிய பால் மார்பில்
குழந்தைக்கு புட்டிப் பால்
மார்பு அழகு பேணுதல்

*திருமணத்திற்கு முன்
காதலர்களின் கட்டில் ஒத்திகை
குப்பைத் தொட்டியில் குழந்தை

*ஊடக மேடைகளில்
அரங்கேறும் குழந்தைகள்
ஈன்றவர்களின் புதிய வழிநடத்தல்

*நேற்றுவரை காதலித்தவர்கள்
இன்றவரை கரம் பிடித்தவர்கள்
தொடரும் பட்டியல்கள்
புதிய உறவுக்கலாச்சாரம்

*வயோதியர்களின் மரணம்
செலவுகள் மிச்சம்
புதிய கூட்டல் கணக்கு

Thursday, October 14, 2010

மலர்களின் துக்கம்




செடிகளில் பூத்துக்குலுங்கியும்
கவனிக்கப்படாமல் போகையில்
பறிக்கப்பட்டும் சந்தையில்
விலைபோகாமல் இருக்கையில்
மாலையாக கோர்க்கையில்
சிதறிவிழுந்து சிதைகையில்
எம்  வாசம்   நுகரமுடியாத
இறந்த மனிதர்களுக்கு
அலங்காரமாய் சூடுகையில்
அர்ச்சனை பூக்களாக
திருச் சன்னதிவரை சென்றும்
தெய்வத் திருவடி அடையாமல்
திரும்பி வருகையில்
சொல்லா துக்கங்கள்
விரிந்த எம்முகத்தில்
புன்னகை மட்டும் பார்ப்பவர்கள்
உணர மறந்து விடுகிறார்கள்
நீரற்ற கண்ணீரையும்
ஓசையற்ற அழுகையையும்

Wednesday, October 13, 2010

மகுடம்





ஆடுகளத்திலும்
உலக அரங்குகளிலும்
உலக சரித்திரங்களை
திருத்தி எழுதி
பாரத மாதாவிற்கு
வெற்றிமாலை சூடி
தேசத்தின் புகழ் கொடி
தலை நிமிர்ந்து பறக்கவைத்த
நம் சகோதர்களுக்கு சகோதரிகளுக்கும்
கைகூப்பி கரவோசை எழுப்புவோம்
ஒன்றுமையுடன் போராடுவோம்
கலாமின் கனவு தேசம்
நனவாகும் நாள்
நமக்கு இனி தூரமில்லை

Tuesday, October 12, 2010

ஒரு காதல் கதை




நண்பனின் திருமணம்
மணத்தோழனாக நான்
அரங்கேறிய திருமணத்தின்
சூடுதணிந்த ஏழாம் நாள்
ஒரு துலைபேசி அழைப்பு
அதில் நண்பனின் குரல்
என் மனைவிவின் தோழிக்கு
உன்னை பிடித்திருக்காம்
உன் பதிலைச்சொல் என்றான்
பருவமலர் தளிர்கின்ற
இருபதின் காளை வயதை
அச்செய்தி சற்று எனக்குள்
சலனம் செய்தது
சிறிய மௌனத்திற்குப் பிறகு
அவளின் புகைப்படத்துடன்
ஒரு அறிமுக குறிப்பு
எழுதி அனுப்பச் சொல்
என்று பதிலழித்தேன்
ஒரு வாரத்தின் இறுதியில்
உனக்கு ஒரு கடிதமிருக்கு
என் பெயரை அழைத்தபடி
வாடகை வீட்டின் முதலாளியம்மா
அனுப்புனரில் அவள் பெயர்
 எழுதி இருந்தது
ஆவலுடன் அம்மடலைப் பிரித்தேன்
புகைப்படம் தாங்கிய ஒருகடிதம்
பெயர் வயது படிப்பு என்று
அவளின் சில விபரங்கள்
நிறைய பேசுபவள்
எழுதக்கூடியவள் என்பதை
நான் உணர்ந்தேன்
எட்டுபக்கங்கள் கொண்ட
அவள் எழுத்துக்களில்
மண மேடையில்
என் செய்கைகளையும்
சில குறும்புகளையும்
பதிவு செய்திருந்தாள்
என் நினைவுகளால்
உறக்கமில்லாத இரவுகளையும்
தன் விருப்பத்தை
வெளியே சொல்லமுடியாமல்
தவித்த தருணங்களையும்
வெளிப்படுத்தி இருந்தாள்
பட்டுப் பாவாடை சட்டை
கூந்தலில் மல்லிகைப் பூவும்
பௌடர்பூசிய முகமுமாய்
பத்து வயது புகைப்படம்
அதில் சிறு குறிப்பும்
கடிதத்தின் முடிவில்
அவள் சுமக்கும் பதினைந்தாம்
பருவ வயதின் உணர்வுகளை
என்னால் உணர முடிந்தது
நீண்ட மௌனம் துடர்ந்தது
மறு கடிதம் பற்றிய
ஆழ்ந்த யோசனைகள்
ஒரு இலட்சியப் பயணத்தின்
ஆரம்ப நிலையில் நான்
நடுநிலைப் பள்ளிப்படிப்பில் அவள்
சமூகம் கற்றுக்கொடுத்ததும்
அறிஞர்கள் எழுதி வைத்ததும்
கற்று உணர்ந்த நான்
இளமையின் சபல ஆர்வங்களால்
வாழ்கையை சிதைக்க விருப்பமில்லை
என்னுடனான அவளின் காதல்
வெறும் ஈர்ப்பா இல்லை
ஆழமான காதலா என்று
அறிந்து கொள்ளவும்
அவளின் மனம் அறியவும்
நம் பேசிக்கொள்வோம் கடிதங்களில்
சந்தித்துக் கொள்வோம் கனவுகளில்
நேரிட்ட பார்வைகளுக்கும்
ஒன்றிணைந்த பழகுதலுக்கும்
தடை சட்டம் இயற்றினேன்
ஐந்து வருட காலஅவகாசமும்
எடுத்துக் கொள்ளவோம்
அதுவரை தொடரட்டும்
உனது பள்ளிப் படிப்பும்
என் இலச்சியம் பயணமும்
அவகாச கால முடிவில்
உனக்குள்ளும் எனக்குள்ளும்
நம் காதல் இருந்தால்
பெரியோர்களின் முன்னிலையில்
திருமணம் செய்துகொள்வோம்
எனது இந்த பதில்கடிதத்திற்கு
மறுவாரமே பதில் வந்தது
எல்லாத்திற்கும் ஒப்புக்கொண்டேன்
உங்களையும் நம் காதலையும்
மதிக்கிறேன் என்றும்
எனக்காக காத்திருப்பேன்
என்றும் பதிவு செய்திருந்தாள்
ஒருவருடம் கடிதங்கள் வழி
உறவுகள் துடர்ந்தது
சில மாதப்போக்கில்
கடிதங்களின் வரவு நின்றது
இரண்டாம் வருஷத்தின் இறுதியில்
ஊர் சென்றிருந்தேன்
பால்ய நண்பர்களிடம்
அவளைப்பற்றி விசாரித்தேன்
சில அவதூறு செய்திகளால்
காதை நிரப்பினார்கள் நண்பர்கள்
உண்மை பொய் உணரமுடியவில்லை
அவள் விலாசம் தேடிய
பயண அலைச்சலில்
படிப்பு முடிந்தவள்
குடும்பத்தோடு வேற ஊர்
போய்விட்டதாக பக்கத்து வீட்டு
அவள் உறவுகள் சொன்னார்கள்
அவளுக்கு திருமணம் முடிந்துவிட்டது
நீ அவளை மறந்து விடு
நண்பர்களிள் ஆறுதல்கள்
ஏமாற்றத்துடன் திரும்பினேன்
இருவரின் தளிர் பருவம்
நாளைய நல் எதிர்காலம்
உறவுக்கு வேலியிட்டது தவறா
என் எண்ணம் தவறா
கால அவகாசம் ஒரு கூரமா
காதலை கொச்சைப்படுத்தும் சமூகத்தில்
என் காதல் தவறா
எனக்குள் எழுந்த சில
கேள்விகளுக்கு பதில் கிடைக்கவில்லை
என்றாவது ஒரு நாள்
அவளின் சந்திப்பை எதிர்பார்த்தேன்
சில மாதங்கள் நீடித்தது
அவளைப் பற்றிய நினைவுகள்
ஒரு பகல் கனவுபோல்
இருந்தது அவளுடனான காதல்
காலம் உருண்டோடியது
துடர்ந்த இலச்சியப் பயணத்தில்
மறந்து போன அவளை
அவ்வப்போது நினைவுப்படுத்தியது
அவள் கடிதங்களும் புகைப்படமும்
சில குடும்ப காரங்களால்
இலச்சிய பயணமும் கைவிடப்பட்டது
குடும்ப உறவுகளின் கட்டளைக்கிணங்கி
திரவியம் தேடி
கடல்கடந்த பயணம்
நிறைய மனிதர்கள்
விசித்திர அனுபவங்கள்
காலம் மீண்டும் ஓடியது
ஒரு மாலை தருணம்
என் கைபேசி துடித்தது
உனக்கு பெண் பார்த்திருக்கோம்
அம்மாவின் குரல்
காலஓட்டம் நினைவுப் படுத்தியது
என் திருமண வயதை
இதுவரை கடந்துபோன
நிறைய பெண்களிடத்தில்
நட்பு வேலியிட்டு பழகிவந்ததால்
வெற்றிடமாய் இருந்தது மனசு
உறவுக்கார பெண்
என்றோ ஒருமுறை பார்த்திருக்கிறேன்
அவள் பெயரைச் சொன்னார்கள்
ஆச்சிரியமாக இருந்தது
நான் மறந்து போயிருந்த
அவளின் பெயர்
புகைப்படம் அனுப்பிவைத்தார்கள்
குணங்களை பற்றி சொன்னார்கள்
வெறுமையான வாழ்க்கைக்கு
துணையின் தேவையை உணர்ந்தேன்
திருமணப் பந்தல் உயர்த்த
சம்மதம் மூளினேன்
விடுப்பெடுத்துச் சென்றேன்
ஆர்பாடமற்ற திருமணம்
பெரியோர்களின் ஆசியில்
மனஅழகு சாந்த குணம்
பெண்மை நளினங்களும்
அன்பான மனைவி
எனக்குள் சிதைந்து இருந்த
காதலனுக்கும் கவிஞனுக்கும்
மறு பிறவி கொடுத்தாள்
ஒரு தனிமை தருணத்தில்
அவளைப்பற்றி சொன்னேன்
பதில் வார்த்தைகள் இன்றி
தலைகோதி விட்டாள்
உறவுகளிட்ட திருமண பந்தத்தில்
தொடர்கிறது எங்கள்
காதல் பயணம்........


// இது கதையல்ல நிஜம் //

Sunday, October 10, 2010

மது




வாலிப வயது முதல்
மரணத்திற்கு முந்திய
இரண்டாம் நாள்வரை
தினமும் மது அருந்த
ஒவ்வொரு காரணம்
மது மயக்கத்தில்
உறவுகளை மறந்ததால்
இளம் வயதிலே
தாலிக்கொடி இழந்து
கண்ணீர் சுமக்கும் மனைவி
ஓரிரு வாரங்களில்
உலகைப் பார்க்க காத்திருக்கும்
நிறைமாசக் குழந்தை
மரணச் சேதிகேட்டு
ஓடிவந்த உறவுகள்
இறுதிச் சடங்குமுடிந்து
சிதறிச் சென்றனர்
மதுவை நண்பனாக்கியதால்
வந்தஉறவும் இரத்தஉறவும்
நாதியற்று வீதியில்
உயிர் குடித்த மதுவோ
புதிய நண்பர்களை எதிர்பார்த்து
பத்திரமாக மதுக்கடையில்

Saturday, October 9, 2010

தனிமைகள்




அம்மாவின் மார்புச்சூடு இன்றி
உறங்கப் பழகிய வயதில்
பால்ய தனிமைகளின் வருகை
பிடித்த விளையாட்டுப்பொருளை
யாருக்கும் காட்டாமல் ஒளிந்துகொண்டு
தனிமையில் விளையாடுவது
அம்மாவின் சில கண்டிப்புகளில்
சிறு கண்ணீரும் வாடியமுகமுமாய்
மூலையில் பிடிவாத தனிமை
காரணமின்றி வந்து போகும்
சில பால்யத் தனிமைகளும்
நண்பர்கள் காதல்
பந்தங்கள் உறவுகள்
இவைகள் இல்லாத தனிமைகளும்
வந்த பிறகு நாமாக ஏற்ப்படுத்தும்
சுயநல தனிமைகளும்
கல்வி வேலை இல்லாத தனிமைகளும்
கிடைத்தபின் அதன் ஆதிக்கத்தால்
மனம் நிலைகுலைந்த தனிமைகளும்
பிரச்சனைகளின் முடிச்சுக்களை
அவிழ்க்க ஏற்படுத்தும் தனிமைகளும்
ஆக்கமான தீர்மானங்கள் எடுக்க
தன்னிலை தனிமைகளும்
வாழ்கையில் துரத்தி வருகிற
இன்ப துன்ப தருணங்களை
எதிர்கொண்டு அதில் பயணிக்க
அவ்வப்போது எடுத்துக் கொள்ளும்
சில அவசரத் தனிமைகளும்
மதிகெட்டு சுய மரணத்திற்கு
வித்திடுகிற தனிமைகளும்
புது வாழ்க்கைக்கு நம்மை
திரும்பி அழைத்து வருகிற
தெளிவான நல் தனிமைகளும்
கருவறையில் துடங்குகிற
நம் முதல் தனிமை
ஆத்மா பிரிந்த வெற்றுடலின்
மயான பயணம்வரை
பிதொடர்ந்து வருகிறது
 தனிமை தருணங்களை
மிருதுவாகவும் அமைதியாகவும்
நல் எண்ணங்கள் கொண்டு
கையாளுகையில்
வாழ்கையை உயர்த்துகிற
புதிய சிந்தனைகள்
உயிர்த்தெழுகிறது

Thursday, October 7, 2010

இரண்டு கற்பின் புனிதம்




அற்ப சுகத்திற்காக
விலை மாதுகளிடமிருந்தும்
இச்சைகளால் வசியப்படுத்தும்
மாசுள்ள உறவுகளிலிருந்தும்
காதலின் பெயர்களால்
கற்பை சூறையாடும்
கயவர்களிடம் இருந்தும்
இல்லற வாழ்கையில்
புனிதமான தாம்பத்தியத்தில்
ஒருவர்கொருவர் பரிமாறிக்கொள்ளும்
நம் புனித கற்புகளை
இது எனக்கு சொந்தமாது
என்று அவர்கள்
உரிமை கொண்டாடி வரும்வரை
நமக்கு சொந்தமில்லாத
ஆண்மைத்தன்மையும்
கன்னித் தன்மையும்
காத்துக் கொள்வோம்
கற்பின் புனிதத்தை
என்றும் கடைபிடிப்போம்

Wednesday, October 6, 2010

புது உறவுகளின் இரு காயங்கள்




புதுத் தம்பதிகளின்
முதலிரவு மஞ்சத்தில்
இருகாயங்கள் பற்றிய சர்ச்சை
மனையாளியின் மார்பில்
தீயால் சுட்ட தழும்பு
மன்னவனின் இடக்கரத்தின்
 நடுப்பகுதியில் கூர்மை கத்தியின்
கீறல்களின் பாடுகள்
சில கடித குறிப்புகளும்
சமூகத்தாலும் ஈன்றவர்களாலும்
சிதைக்கப்பட்ட முந்திய உறவின்
அழியா சின்னங்கள் அது
இரவில் ஒரு கனவுகண்டோம்
பகலில் அது கலைந்து போனது
நிஜங்களில் இனி
நாம் இருவர் மட்டும்
உறவுகளால் பிரிக்கப்பட்டும்
நம் உள்ளங்களில் உறங்கும்
அவ்மனங்களின் நினைவுகளை
நம் நல் புரிதல்களாலும்
நமக்குள் விதைத்துகொள்ளும்
மாசற்ற தூய அன்பாலும்
ஒருமனதாய் துடைத்தெறிவோம்
நாளைய நம் வாழ்க்கை சிறக்க

Tuesday, October 5, 2010

ருசியின் மகத்துவம்




உண்ணும் உணவிலும்
காதல் உறவிலும்
இல்லற பந்தங்களிலும்
இதயத்தை இனிப்பூட்டும்
ரசனை கலந்த
ருசியின்   மகத்துவம்
உணராமல் போகிறார்கள்
சில அவசர தேடலால்
இனிப்பும் கசப்பும்
புளிப்பும் துவப்பும்
சுவைக்குள் அடங்கியவை
வாழ்கையும் அப்படியே
அவசரங்களை களைந்து
வாழ்கையின் ருசியை
ரசனையுடன் சுவைப்போம்

கனவின் சில நாழிகைகள்




நிலவு இல்லாத
அம்மாவாசை நாள்
இருள் சூழ்ந்த
ஒத்தையடி பாதையில்
தனித்த பயணம்
சுற்றும் நிசப்தம்
அதைஉடைத்து கிளம்பிய
அசிரீர சப்தங்கள்
பிராணிகளின் கரைச்சல்கள்
சிறு காற்றில்
அசைகின்ற மரங்கள்
குறுக்கே பறந்த
வவ்வால் கூட்டம்
எங்கோ தூரத்தில்
குரைக்கின்ற நாய்கள்
அரண்டதெல்லாம் பேயென
விழிகளிடம் மதி சொல்ல
வழக்கத்திற்கு மாறாக
இரட்டிப்பாய் துடித்தது மனம்
கால்களோ நாட்டியமாட
சிலிர்த்த ரோமங்களுக்கிடையே
எட்டிப்பார்க்கிறது வியர்வைத்துளிகள்
நிலைகுலைந்து தடுமாறி
நின்ற தருணம்
ஆயுதம் ஏந்தி
கோர முகத்துடன் சிலர்
எனைநோக்கி ஓடிவர
திக்குத் திணறி
திசையறியா ஓட
கால் சறுக்கி
பாதாளத்தி   விழுந்ததும்
அம்மாஎன்று உறக்ககத்த
என்ன  இன்னுமா எந்திரிக்கல
மணி எத்தனை தெரியுமா
அம்மாவின் குரல்
போர்வையை விலக்கி
அலுப்புடன் கண்ணைகசக்கி
விழித்துப் பார்த்தேன்
காலை மணி  ஒன்பது
குவளை தண்ணியெடுத்து
முகத்தை கழுவ
இதுவரை துரத்திவந்த
அந்த கோர நாழிகைகள்
திடுக்கென்று மறைந்தது

Monday, October 4, 2010

அரக்க மனிதர்கள்




வஞ்சமும் நஞ்சும் கலந்து
சீழ் துருநாற்றமுடைய
தரம் கெட்ட மனம்
பிணம் தின்னும்
கழுகுப் பார்வை
நிறத்தை மாற்றிக்கொள்ளும்
பச்சோந்தியின் குணமும்
அடுத்தவன் வீழ்ச்சியில்
பிறர் கண்ணீரிலும்
ஆனந்த தாண்டவமாடுவது
முன்னே இரவல் புன்னகளையும்
பின்னில் அசூர ஆதங்கமும்
தன்னிலை மறந்த
நான் என்கிற மமதை
மாற்றானைப் பற்றிய
அவதூறு பேச்சு
தாகித்த நாயின்
கடலை விழுங்கும் ஆசை
விஷம் கக்கும் பாம்பைப்போல்
குத்தும் வார்த்தைகள்
சிறிது தாழ்ந்தால்
கால்கொண்டு தலையை
மிதித்துத் தள்ளுவது
தன் நன்மை எண்ணியவனையும்
துளியும் கருணையற்று
சூழ்ச்சியால் வீழ்த்தி
அவன் குருதியையும் கண்ணீரையும்
இன்ப பானமாய் அருந்தும்
மனித உடலுடுத்திய
அசூர மிருகம்
அன்றும் இன்றும்
நன்மை மனிதர்க்கிடையில்
உறவு பந்தங்களிலும்
நட்பு கூட்டங்களிலும்
நமைச்சுற்றிய சமூகத்திலும்
முகமூடியிட்டு உலவுகிறது
விஷக் கொல்லிகள்
விழித்துக் கொள்ளுங்கள்

Sunday, October 3, 2010

பெண்மை ஒரு அழகிய கவிதை




*மஞ்சத்தின் தருணங்களில்
என் வினவலுக்கு
தலை தாழ்த்தி
வார்த்தைகளற்ற
மூளல் கவிதகளில்
பதில் சொல்கிறாள்


*உறவுகளின் சபையில்
கூடி இருக்கையில்
வளையல் குலுக்கி
சிலும்பல் ஒலிகளில்
என்னோக்கிய தன்அழைப்பை
பதிவு செய்கிறாள்


*சிறு பிணக்கங்களில்
பரிமாறிய உணவு
உண்ண ஆளின்றி
ஆரித் தனுக்கையில்
பவ்வியமாக அருகில்வந்து
பாதங்களால் தரைதட்டி
கொலுசின் சிணுங்கள்
ஒலிஎழுப்பி தயங்கிநிற்ப்பாள்


*கணக்கற்ற முத்தமிட்டு
ஒருமுத்தம் கேட்டால்
தயங்கி நிற்ப்பவள்
எதிபாராத தருணத்தில்
சில முத்தமிட்டு
உடைத்து எறிகிறாள்
என் கணக்கற்ற முத்தங்களை


*வெளியூர் பயணங்கள்
பேரூந்தின் சன்னல்வழி
காட்ச்களை காட்டி
என் மார்த்தட்டி
சிணுங்கல் மொழிகளில்
வினாக்கள் எழுப்புவாள்


*என் பெயரை
உறவுகளிடடும்
தன் தோழிகளிடமும்
உச்சரிக்க மறுக்கிறாள்
அவள் பெயரை சொல்லி
என் பெயரை கேட்கிறேன்
ஒரு கள்ளச் சிரிப்புமாய்
குழைந்து நிற்கிறாள்

Saturday, October 2, 2010

பெண்ணுக்கு பெண்




சொன்ன பவுணும்பணமும்
இட்டதில் குறைகள்
மாப்பிளை சலுகைகள்
பிடித்து வாங்கல்கள்
சீதன பொருட்கள்
மன நிறைவில்லை
உறவுகளில் சபையில்
உணவு ருசி சர்ச்சைகள்
இட்ட பௌனின்
தரம் பார்த்தல்
மாலைஎந்தி
உயிருள்ள சடமாய்
மேடையில் மணமகள்
முதல் மாசக்கடைசியில்
உயிர்த்தெழுகிறது
விடிந்து அடையும்வரை
வேலைப்பாடுகள்
சிறு குறைகள்
குத்து வார்த்தைகள்
குற்றம் சொல்லி
பழி சுமத்துதல்
சிரிப்பதும் பேசுவதும்
சபை விலக்கு
கணவன் இருந்தும்
தனிமை உறக்கங்கள்
சொந்த அறையிலும் ஐயத்துடன்
உறவுப் பரிமாற்றம்
அவ்வபோது சுரண்டும்
நாத்தனார் உறவுகள்
வாழ வந்தவளும்
வாழ சென்றவளும்
நித்தம் சந்திக்கிற
அத்தைஎன்னும் பெண்மையின்
அதிகார ஆட்சிமுறைகள்
கோர அவதாரங்கள்
ஈனச் செயல்களால்
குறைத்துக் கொள்கிறார்கள்
விளக்கேற்ற வந்த
பெண்மைகளின் நெஞ்சில்
அன்பையும் பரிவையும்
வந்த மருமகளை
மதிகெட்டு நடத்துகையில்
மறந்து விடக்கூடாது
உன் மகளும்
மாற்றான் வீட்டின்
மருமகள் என்பதை
பேதமின்றி பாருங்கள்
மகளையும் மருமகளையும்
தவிர்த்துக் கொள்ளலாம்
உயிர்ச் சாவுகளையும்
உறவுப் பிரிதலையும்
பெண்ணினத்தை பெண்ணே
இழிவாக நடத்தினால்
பெண்மை எப்படி
தலைநிமிர்ந்து நிற்கும்

Wednesday, September 29, 2010

பணம்





முடங்கி கிடந்தால்
என்னை அடைவது கடினம்
ஊனத்தைக் காட்டி
கையேந்தி பிச்சைகேட்டு
என்னை இழிவுபடுத்தாதே
உன் உழைப்பைகொண்டு
உரிமையோடு
என்னைத் தேடிக்கொள்
உனக்கும் உறவுக்கும்
பேதமின்றி   அளவோடுசெலவிடு
ஏந்தும் கரங்களைவிட
கொடுக்கும் கரம் உயர்ந்தது
பொன்னாக சேர்த்து
பூட்டி வைக்காதே
மண்ணை வாங்கி
பயிரிட்டு உணவளி
நான் நிரந்தர இடமற்றவன்
சிறைபிடிக்க முயலாதே
உண்ணும் உணவு
அமிர்தமானால்  உடலுக்குகேடு
தேங்கிய நீரும்
சீழ் துறுநாற்றமாகும்
என்னை ஆளநினை
உன்னை ஆளவைக்காதே
உள்ளத்தில்    அமைதியற்ற
தருணமே  மிஞ்சும்

கருத்த பெண்




வெளுத்ததோல் போர்த்திய
பெண்மைகளை துரத்தி துரத்தி
உனக்கு வசியமாக்குகிறாய்
கூந்தலின் நிறம் போர்த்திய
பாவப் பெண்மைகளை
ஓரப்பார்வை காட்டவும்
தயங்கி நிற்கிறாய்
காதலியை தேர்ந்தேடுக்குவதிலும்
மனைவியை அமைத்துக்கொள்வதிலும்
கருமையை புறம் தள்ளுகிறாய்
உன்னை பெற்றதாயும்
நீ பெற்ற மகளும்
எம்நிறம்மென்றால் என்செய்வாய்
பாலுக்கும் கள்ளுக்கும்
வண்ணம் ஓன்று தன்மைவேறு
ஆழ்நிலத்தில் புதைந்திருக்கும்
கருத்த கல்லில் தான்
வைரம் ஒழிந்திருக்கு
வெண்மை உடலுக்குள்
உணர்வையும் உணர்ச்சியையும்
தேடி அலைகிறாய்
அவைகள் எமக்குள்ளும்
இருப்பதை மறந்துவிடுகிறாய்
என்னவனே பெண்மையின்
குணங்களை நேசி
வண்ணங்களை அல்ல

Tuesday, September 28, 2010

ஆண்மையே




மாலையிட்ட மறுகணமே
உன் விரல் பிடித்தேன்
தந்தை  தந்த பொருளும்
தாய் கொடுத்த உடலையும்
காலம் சமைத்த
என் பருவத்தையும்
மணச் சீதனமாய்
இல்லம் புகுந்தேன்
இரவுகளில் நீ இன்புற
என்னை உணவாகினாய்
உன் ஆண்மை தந்து
தாய்மை பெயர்கொடுத்தாய்
உனக்கும் உன் உறவுக்கும்
கட்டளைக்கு இணங்கி
அயராத பணிவிடைகள்
சில வேலிகள் இட்டு
சட்டங்கள் இயற்றினாய்
கடுத்த கோபங்களையும்
சிறிய புன்னகைகளையும்
அவ்வப்போதுஎனக்குள் விதைத்தாய்
பண்டிகைகளில் புதுத்துணி
சுப நிகழ்ச்சிகளில்
வெளிப் பயணம்
ஈன்ற பிள்ளைகளின்
கடமைப் பேணுதல்
பொழுதுகள் விடிந்தும் அடைந்தும்
காலங்கள் நகர்ந்தன
இன்று நாளை என்று
என்றாவது ஒருநாள்
என்னிடத்தில் என்
உணர்வுகளையும் உரிமைகளையும்
கேட்டறிவாய் என்று
எதிர்பார்த்துக் கொண்டிருந்தேன்
உடல்சுருங்கியும் முடிநரைத்தும்
என் காத்திருப்பு தொடர்கிறது
சபைகளிலும் மேடைகளிலும்
பெண்ணியம் பேசுகிறாய்
துணையிடம் அதை மறுக்கிறாய்
பொறுமை இழந்த பெண்மைகள்
உரிமைக்கொடி உயர்த்தினால்
எம் இனத்தை இழிவுபடுத்துகிறாய்
சிந்திக்கும் ஆண்மையே
பெண்மையும் உன் இனம்என்பதை
ஏன் மறந்துபோகிறாய்

அகத்தூய்மை





களங்கமுள்ள மனதுடன்
உறவைப் பரிமாறும்
ஆணும் பெண்ணும்
ஒருவரை ஒருவர்
ஏமாற்றுகிறோம் என்றெண்ணி
அவர்களை அவர்களே
ஏமாற்றிக் கொள்கிறார்கள்
பிள்ளைகளின் பசிமாற்ற
பணத்திற்கு உடலைவிற்க்கும்
தாசியின் உடலில்
களங்கம் இருந்தாலும்
உள்ளத்தூய்மை இருக்கும்
உறவுக்குள் நுழையும்
மனித மனங்களே
அகத்தூய்மை செய்துகொள்ளுங்கள்
உங்கள் வாழ்க்கை சிறக்க

Monday, September 27, 2010

பெண்மையின் தாகம்




உறங்கி இருந்த
என் பெண்மையை
உன்வருடல்களால்
தட்டி எழுப்பி
சிலதொரு நொடிகளில்
உன் உணர்ச்சிகளை
வெறுமனே கொட்டிவிட்டு
திரும்பி படுத்துக்கொள்கிறாய்
விருட்டேழுந்த பெண்மையோ
தாகம் தணியாமல்
மீத இரவின் நாழிகைகள்
சிந்தை பேதித்து
உறக்கம் துலைத்து
உன் மறு விழிப்பின்
வருடல்களுக்காக
விழித்திருக்கிறது
பெண்மையின் ரணவேதனையை
எப்போது உணரப்போகிறாய்
என்னவனே......

Sunday, September 26, 2010

மலரின் கள்ளத்தனம்




பருவம் எய்த என்னவளுக்கு
என் ஆண்மை புணரவும்
வம்சத்தை தளிர்க்கவும்
என் இதழ் தேடி
தன் பசியாற்றும்
வண்டுகளின் பாதங்களில்
கள்ளத்தனமாய் அனுப்புகிறேன்
பருவம் சமைத்த
மகரந்தத்தை

Saturday, September 25, 2010

பால்ய நட்பு



பள்ளி மதிலுக்குள்
முதல் சந்திப்பில்
தளிரிட்ட உறவு

ஊர்த்தெருக்களில்
நித்தமும் துடர்ந்த
விளையாட்டு தருணங்கள்

கூட்டளியைத் தேடிய
வீட்டு தரிசனம்

இவன் என் சேக்காளி
உறவுகளிடம் அறிமுகம்

வரவுகள் தொடர்ந்த
இரு வாசல்கள்
நல்லுறவை பிணைத்தது

பால்ய நாட்களில்
நித்திரைகளில் மட்டும்
தனிமைகளின் வரவுகள்

உறவுகளின் நிகழ்ச்சிகளில்
உரிமைப் பங்கெடுப்பு

சின்னசின்ன சண்டைகள்
உறவுகளின் சமரசம்

பட்டியலில் அடங்காத
வரவும் செலவும்

காலத்தின் ஓட்டம்
தூரப் பயணங்கள்
கடித இணைப்பு
வருஷங்களின் இடைவெளி
ஓர் இரு சந்திப்பு

வரம்பற்ற கும்மாளத்துடன்
சுற்றித்திரிந்த நாட்கள்
மனப் புத்தகத்தில்
அழகிய குறிப்பு

நாட்களை தின்ற
வாழ்க்கை பயணம்
கடந்து செற்றது
விசித்திர முகங்கள்

பக்குவ பெட்டியில்
அனுபவங்களின் சேகரிப்பு
சிறிது சிறுதாக அகன்று
பிரித்தக் காட்டியது
நட்பையும் காதலையும்

பெண்மையின் வரவு
புதிய துணை
மணப்பந்தல் வழி
குடும்ப பயணம்

உழைப்பைத் தேடியும்
உறவை பேணியும்
நிற்காத ஓட்டம்

இளைப்பாறும் தருணம்
அவ்வப்போது வந்துபோகும்
பால்ய நட்பின் நினைவுகள்

எனக்குள் என் பகைவன்





பால்யம் முதல்
இன்றுவரையிலான
அவனது செய்கையால்
காயங்கள் அவமானங்கள்
சீர்கெட்ட பெயர்கள்
தொடரும் கண்ணீர்கள்
ஒவ்வொரு உருக்களில்
அவ்வப்போது வெளிப்பட்டு
காயமடைந்து வலிகளுடன்
தலைதாழ்த்தி நிற்கிறான்
தன் அடக்குமுறைகளில்
பணிந்து நின்று
நன்மைகள் அறிவுறுத்தும்
கபடமற்ற தோழனை
சுய அனுபவங்களால்
உயர்வுக்கு வித்திட்ட
எனக்குள் என் பகைவனை
துரத்தவும் இயலவில்லை
ஆதரிக்கவும் முடியவில்லை

இது சுடும்




இருளை விரட்டிய
ஒளிச் சுடர் விசித்ரம்
முதல் தூண்டுதல்
விரல் சுடுபட
வலியின் அழுகையில்
முதல்முறையாக
விழித்துக் கொண்டான்
தவழும் குழந்தையில்

Thursday, September 23, 2010

ஊழல்





தாய்க்கு வாங்கும் சேலையிலும்
பிள்ளைகளின் பணம்பதுக்கல்
தரமற்ற ஆடை கிழிந்ததால்
ஊரார் நகைத்து
கைகொட்டி சிரிக்க
வீதியில் நிலைகுலைந்து
தன் மானம்மறைக்க
இயலாமல் திண்டாடுகிறாள்
பெற்ற தாய்

Monday, September 20, 2010

என் இனிய தோழி




ஒரு 
சிறு புன்னகை
தயங்கிய வார்த்தைகள்
மெல்லிய பெயர் அறிமுகங்கள்
அலுவலக முதல்நாள்

தெரிந்ததை 
சொல்லிகொடுத்தாள்
தவறுகளை சுட்டிகாட்டினாள்
முதல்முயற்சியில் தட்டிக்கொடுத்தாள்

உணவு இடைவெளி
பரிமாறப் பட்டது
கொண்டுவந்த உணவும்
உறவுக் கதைகளும்

அறிவுரைகள் சொல்வாள்
நாகரீகம் கற்றுக்கொடுத்தாள்
என் மாற்றங்களில்
என்னையே வியக்கவைத்தாள்

அவசர தருணங்களில்
உதவிக்கை நீட்டினாள்
தோள்பிடித்து உரையாடுவாள்
வயிறுகுலுங்க சிரிக்கவைப்பாள்

சில கருத்துகளை
விவாதித்துக் கொள்வாள்
சிறிதாய் சண்டையிடுவாள்
தவறுகளுக்கு மன்னிக்கச் சொல்வாள்

வாழ்த்துச் சொல்லி
பிறந்தநாளை நினைவூட்டுவாள்
பண்டிகை தினங்களில்
கைபேசிக் குறுந்தகவல் அனுப்புவாள்
வருஷவிடுப்பிற்கு ஊர்செல்பவள்
பரிசுகளுடன் திரும்புவாள்

கணவனின் கட்டளைப்படி
பிள்ளைப்பேருக்காக
அலுவலகம் விட்டு
கண்ணீரில் விடைபெற்று
சில மாதப்போக்கில்
மின்னஞ்சலில் அனுப்பிவைத்தாள்
தன்பிள்ளையின் புகைப்படத்தை

காலம் கடந்தது
நிறையப்பேர் வந்துபோனார்கள்
இன்றுவரையிலும் அமையவில்லை
உன்னைப்போல் ஒருதோழி

 
-தோழி ஷேர்லிக்காக

பெண்ணியம்




ஈன்றெடுக்கும் தாயாக
அன்பைகாட்டும் சகோதரியாக
தோள்கொடுக்கும் தோழியாக
உறவைப்பங்கிடும் மனைவியாக
வம்சம் தளிரிடும் மகளாக
எத்தனை பெண்அவதாரங்கள்
சில கரும்புள்ளி பெண்களால்
சமூகம் தூற்றப்படுகையில்
உள்மனம் காயப்பட்டு
மௌனமாக அழுகிறது
மேண்மை பெண்ணினம்
பயிர்களுக்கு இடையே
களைச் செடிகள்
இயற்க்கையடி பெண்ணே
பெண்மை வெண்ணிறத்தில்
கரும்புள்ளிக் கறைகளா
துயர் கொள்ளாதே
முடங்கி கிடப்பதாலே
அடக்கி ஆளுகிறார்கள்
விழித்தெழுந்து புறப்படு
பாரதி கண்ட
புதுமைப் பெண்ணாய்
விலங்குகளை உடைத்தெறி
உரிமைகளை பெற்றிடு
உறவுகளை மதித்திடி
நல்வேலிக்குள் உலவிடு
சாதனைகள் படைத்திடு
சரித்திர ஏட்டில்
உன்பெயர் பதித்திடு
உடையின் நாகரீகத்தை
உன் உயர்வில் காட்டு
வீட்டை கடந்து
நாட்டையே ஆண்டாலும்
பெண்மையை மறந்திடாதே
உனைத்தூற்றுவூர் சிலர்தான்
போற்றுவூர் தரணியெங்கும்

Sunday, September 19, 2010

பாட்டி





*பாட்டியின் கதை
அம்மாமடி தலையணை
ஆழ்ந்த உறக்கம்
பழைய நினைவு


*மகனோட பிள்ளைக்கு
உரிமையோடு வச்சபெயரை
ஒருநாளும் கூப்பிடமாட்டாள்
தாத்தாவின் பெயர்


*இவதான் உன்பொண்டாட்டி
பஞ்சிலே நிச்சயம் செய்தாள்
அத்தைமகளை காட்டி


*புதுத்துணி உடுத்தி
அழகுபார்த்தாள் அம்மா
திருஷ்டிசுற்றிப்போட்டாள் பாட்டி


*பேரப்பிள்ளை அழுதால்
ஊருக்கு முன்னால்
ஞாயம் கேட்பாள் பாட்டி


*ஊர்கதை பேசினாலும்
தம் உறவுகளை
விட்டுகொடுக்கமாட்டாள் பாட்டி


*சீர்குலைந்தது திரியிது
குடும்ப உறவுகள்
மூத்தவர்கள் இல்லாத வீடு


*வெறிச்சோடி கிடக்குது
வீட்டுத் திண்ணை
முதியோர் இல்லத்தில் பாட்டி

Saturday, September 18, 2010

புரிதல்




ஒருவர்கொருவர்
புரிந்து கொள்வதிலேயே
காலத்தின் நாழிகைகடந்து
பருவம் உதிர்ந்துபோகிறது
மிருதுவான புரிதலில்
வாழ்க்கை இனிக்கிறது
சில அவசரப்புரிதலால்
நஞ்சாக கசக்கிறது
மீதமுள்ள வாழ்க்கை

காந்தம்




*இரும்புத் துகள்களை
தன் விசைக்கேற்ப
இழுத்துச் செல்லும்
காந்தம் போல்
கடல்கடந்தும்
என் நாழிகைகளின்
ஒவ்வொரு நிமிஷங்களின்
சலனங்களைக் கூட
தொலைவில் இருந்து
நகர்த்துகிறாய்  பெண்ணே
உன்காதல் காந்தத்தால்


*ஒரே துருவங்களை
இணைப்பதில்லை காந்தம்
உணர்கிறேன் பெண்ணே
இருதுருவமான நாம்
இல்லறத்தில் இணைந்து
இன்புற்ற தருணங்களில்

Thursday, September 16, 2010

ஆசிர்வாதம்





முன்னோர்கள் கடைபிடித்தது
மூத்தவர்கள் சொன்னது
மனிதன் மனிதனை
தலைதாழ்த்தி கால்தொட்டு
வாழ்த்திட கேட்கிறான்

நிற்பவனை குனியவைத்து
எழுந்துட சொல்லுவதல்ல
நல்ல ஆசிர்வாதம்

சுப தருணங்களில்
மூத்தவர்களின் மனதின்
நல்வார்த்தை பெறுவதும்
தூய்மையான அன்பிற்கு
உள்ளூர பணிவதும்
நலிந்து கிடப்பவனை
தூக்கி விடுவதும்மே
மெய்யான ஆசிர்வாதம்

நேற்று அவன்
இன்று இவன்
நாளை நீ
என சிறந்தவர்களாக
சுழல்வதை பார்

படைப்பில் சிறந்தவன் நீ
உன்னை நீயே தாழ்த்துவதா
படைத்தவனுக்கு மட்டுமே
தாழ்த்த வேண்டிய
தலைசிறந்த தலைமகுடத்தை
மனிதனுக்குமனிதன் தாழ்த்தகையில்
புறக்கணிக்கப் படுகிறான்
இறைவன்

Wednesday, September 15, 2010

அக்கரை இக்கரை வாழ்க்கை





ஊர்முழுக்க நடந்து
உறவுக்கார வாசல்தட்டி
இரவல் பணம்வாங்கி
கண்ணீர்த் துளிகளில்
உறவுகள் அவழியனுப்ப
திரவியம் தேடி
கடல்கடந்த பயணம்
சுட்டெரிக்கும் கதிரவன்
சுற்றிவரும் அனல்காத்து
வீதியெல்லாம் வெந்தமணல்
புலரியில் புறப்பட்டு
சாயங்காலம் கூடுதிருப்ப்ம்
இரைதேடிப் பறவைகள்போல்
மரமில்லா காட்டுல
ஒட்டகம் மேசச்சும்
ஆள்தெரியா உயரத்தில
கட்டிடம் கட்டியும்
ரோட்டோர குப்பைகளை
பொருக்கி சுத்தம்செய்தும்
குளிர்பெட்டி அறைக்குள்ள
அசையாம குத்தவசும்
ராத்திரி பகல்
ஓடுறது தெரியாம
தாய்தந்த உசிரைசும்
நாடுதந்த அறிவையும்
அடுத்தவனுக்கு அடியரவச்சு
மாசப்பொரப்பில வாங்கிற
சம்பள பணத்தை
இரவலுக்கு தவணையும்
வீட்டுச் செலவுக்கும்
பிரித்து அனுப்பி மீதத்த
மாச சாப்பாட்டிற்கெடுத்து
வருஷங்கள் கடத்தி
கிடைக்கிற விடுப்பில
சிறைகளை உடைத்து
தாய்நாட்டுப் பயணம்
யார் இந்த மாமான்னு
பெத்தபுள்ள கேட்கையில
நெஞ்சுகொதிக்க வாரியணைத்து
இறந்தவங்க பொறந்தவங்க
விசேஷங்கள் கேட்டும்
சொந்த மண்ணில
ஊரோடும் உறவோடும்
நாட்களை எண்ணி
உறவாடிக் கொண்டு
மீண்டும் சிறைதேடி
தொடரும் பயணமுடிவில்
தேடியதையும் துலைத்ததையும்
கூட்டிப் பார்கையில்
பருவங்கள் உதிர்ந்தும்
குருதிநாளங்கள் சுண்டியும்
நோய்கள் சிறைபிடித்தும்
சேர்த்த பேங்க் பணத்தில
உணவாக மருந்துண்டு
மாளிகை வீட்டில்
மரணம் வரும்வரை
மீத வாழ்க்கை

Monday, September 13, 2010

மேடைக் கூத்தாடி





முச்சந்தி வீதியில்
தோல் செண்டையடித்து
ஊருக்கு ஒதுக்குபுறத்தில்
ஓலக் கொட்டகையில்
ஆறடி மேடையமைத்து
இதிகாசக் கதைகளுக்கு
முகச்சாயம் பூசி
கூடிநிற்கும் மக்கள்பார்க்க
ஆடிடும் பாடியும் கூத்திட்டு
வயிறு நிரப்பி வந்தவர்கள்
காலம்போன போக்கிலே
வெள்ளப்பய கொண்டுவந்த
வெள்ளித்திரையில நுழைஞ்சு
பொய்யான  காட்சிகள
நெசமாகக் காட்டி
ஊருப்பய நெஞ்சுக்குள்ள
உத்தமர்களா ஏறிநின்னு
வீதிக்கொரு கூட்டம்சேர்த்து
ஊர்மக்க காசுல
உல்லாசமாய் உலவிகிட்டு
நானா நீனா பெரியவன்
உள்ளுக்குள்ள சண்டைபோட்டு
ஆளுக்கொரு கொடிபிடித்து
வீதிநெடுக கைகூப்பி
அரியணை இருக்கைதேடி
கூட்டமாய் புறப்படுது
மேடைக் கூத்தாடிகள்
என்றோ ஒரு காலத்துல
நல்லவங்க ஆண்டதை
நினைவுல வச்சிக்கிட்டு
மதிகெட்ட மக்களும்
கோஷம்போட்டு பின்னாலே ......

Sunday, September 12, 2010

பொதுக் கழிப்பறை





*பொதுக் கழிப்பறையாக
கற்புத் தலங்கள்
புதிய கலாச்சாரம்


*சுடும் வெயிலில்
நிழலுக்காக ஓடுகிறான்
மரம் வெட்டுபவன்


*குருடனின் பிச்சைப்பாத்திரத்தில்
காசு திருடுகிறான்
பார்வை உள்ளவன்


*மனிதர்களின் கர்வம்
உடைந்து போகிறது
இயற்கை அழிவு


*துரிதஉணவுக் கலாச்சாரம்
பெருகி வருகிறது
இளமைச் சாவுகள்


*காதலனின் பரிசு
அநாதை பிள்ளையாய்
மழலை காப்பகத்தில்

சுயம் மறந்தவள்





பருவம் எய்த பெண்ணவள்
வாகனங்கள் வந்துபோகும்
பேரூந்து நிலையத்தில்
அழுக்கு படிந்த
கிழிந்த சட்டைபாவாடையுடன்
வீதிக் கடைகளில்
கையேந்தி பிச்சைவாங்கி
எச்சி இலைகளில் சோறுண்டு
சுயம்மறந்து சுற்றிவருவாள்
கிழிந்த உடமைகள்வழியே
உடலைப்பார்த்தும் கேலிசெய்தும்
அவளைத் தாண்டிச் செல்பவார்கள்
கையேந்தி நடக்கையில்
அவள் மனிதப் பெண்
என்பதை மறந்து
விலகி ஓடுவார்கள்
ஆண்களும் பெண்களும்
பிரிதொரு நாள்
வீங்கிய வயருமாய்
சினிமா விளம்பரத்தாளில்
தலைசாய்த்து படுத்திருந்தாள்
இந்த பைத்தியத்தியும்
உடல் பசியெடுத்த
காம மிருகங்கள்
இரையாகிட்டாங்களே
கூடி நின்றவர்களில்
யாரோ பேசிக்கொண்டார்கள்
வாழ உதவாதவர்கள்
உபத்திரம் செய்வதாலோ
இன்னும் இறைவன்
மறைந்தே இருக்கிறான்

Thursday, September 9, 2010

அன்பின் பெண் உருவம் (மனைவி)





தலையில் முக்காடிட்டு
கூந்தலில் மல்லிகைசூடி
இதழில் புன்னகையுமாய்
மங்கள முகத்துடன்
நிச்சயத்திற்கு முன்
அனுப்பிய புகைப்படத்தில்
எத்தனை முறை எடுத்துப்
பார்த்தேன் எனகணக்கில்லை
வெற்றுஇடமான நெஞ்சுக்குள்
சருட்டென நுழைந்துசென்றாள்
மறுநாள் சொல்லிவிட்டேன்
அவளைப் பிடித்துருக்கென்று
நிச்சயம் நடந்தது
எனக்குள் காதலும்பிறந்தது
மூன்றுமாத இடைவெழி
அவளுடனாக காதலை
அதிகரிக்கச் செய்தது
குரல்கேட்கும் ஆசையால்
கைபேசியில் அழைத்து
வார்த்தைகள் இன்றி
திணறினோம் இருவரும்
பிடித்தவை  பிடிக்காதவை
அறிந்து கொண்டோம்
இரவு தருணங்களில்
தினமும் கனவுகண்டேன்
திருமணத்திற்கு நாள்குறித்தார்கள்
ஆசைப்பட்ட பொருள்வாங்கி
விரைந்தேன் தாயகம்
மணமேடைஉயர்ந்தது
பட்டுசாரியும் பொன்னகையும்
அணிந்து தேவதைபோல்
அசைந்து வந்தாள்
மலர் மாலையிட்டு
விரல் பிடித்தும்
இறுதிவரை வருவேன்
என்று சம்மதம் மூளி
என் உறவுக்குள் நுழைந்தாள்
என் ஆண்மையை உணர்ந்ததும்
முதல் முறையாக
பெண்மையை ரசித்தும்
அவள் வருகையில்
இல்லறத் துணையாக
என் இரண்டாம் தாயாக
இன்பங்களிலும் துன்பங்களிலும்
தோள்கொடுக்கும் தோழியாக
நாளைய பொழுதுகளில்
விடியலாக  அவள் ......


குறிப்பு: நண்பர்களின் வேண்டுகோளுக்காக கவிதையின் தலைப்பில் ஒரு சிறு மாற்றம் செய்து இருக்கிறேன்

அன்பின் பெண்உருவம் (சகோதரி)




பிறந்த மறுகணமே
தம்பி என்றுதுடங்கி
அன்பு முத்தம்பதிப்பாள்
யாரைப்போல் என்று
தர்க்கித்துக் கொள்வாள்
அப்பாவிடமும் அம்மாவிடமும்
எங்கவீட்டில குட்டிப்பாப்பா
இருக்கென்று பக்கத்துவீடுகளில்
ஓடி ஓடிச் சொல்வாள்
என் அழுகையை கேட்டவுடன்
அம்மாவை கூப்பிடுவாள்
படுத்திருக்கும் தொட்டிலை
மெதுவாக ஆட்டுவாள்
நோய்ப்பட்டு கிடைக்கையில்
சாமியிடம் கெஞ்சுவாள்
எனக்கு மருந்து ஊட்டுகையில்
அவள் கொமட்டுவாள்
அக்கா சொல்லு அக்கா சொல்லு
என வாய்மொழியச் சொல்வாள்
இரு கையசைத்து
தவழ்ந்துவரச் சொல்வாள்
சுவர்பிடித்து நடக்கையில்
விரல்பிடித்துச் செல்வாள்
சிறுநீர் மலம் கழித்தாலும்
சுளீரென்று அறைந்தாலும்
சிறுதாய் புன்னகைப்பாள்
தரையில் விளையாடுகையில்
மண்ணைத் தின்னால்
விருடென்று தட்டிவிடுவாள்
தாய் இல்லாத தருணங்களில்
பவுடர் பூசி திர்ஷ்டி புட்டுவைத்து
பள்ளிக்கு அனுப்புவாள்
நான் தவறுசெய்தால்
அம்மாவின் அடிகளை
முன்வந்து தடுப்பாள்
அப்பாவிடம் சண்டைபோட்டு
பணம்வாங்கி பண்டம்வாங்க
இடுப்பிலேந்தி கடைவீதிக்கு
எடுத்துச் செல்வாள்
உறங்கும்முன் அக்காமேல
மோண்டுடாத எனச்சினுங்குவாள்
அக்ஷரங்கள் சொல்லித்தந்து
கைபிடித்து எழுதகற்றுக்கொடுப்பாள்
சிலேட்டில் அவள்பெயர் எழுதினால்
வாரியணைத்து முத்தமிடுவாள்
என் தேவைகளை
அம்மாவிடம் எடுத்துரைப்பாள்
என் தவறுகளை மறைப்பவள் 
நல்லவைகளை ஊருக்கேல்லாம்சொல்வால்
என்முகம் பார்த்து
காரணங்கள் அறிவாள்
என் பால்ய நாட்களில்
முகம்பார்க்கும் கண்ணாடி
அவள் முகம் .


குறிப்பு: நண்பர்களின் வேண்டுகோளுக்காக கவிதையின் தலைப்பில் ஒரு சிறு மாற்றம் செய்து இருக்கிறேன்

அன்பின் பெண்உருவம் (அம்மா )




ஐவிருமாதம் கருவில்
தோளிலும் மாரிலுமாய்
தொடர்ந்து சுமந்தவள்
அழுகையின் அர்த்தம்புரிந்து
எச்சமயுமும் பாராமல்
பாலூட்டி சோறூட்டி
என்ஆழ்ந்த உறக்கம்வரை
இமைமூடாமல் விழித்திருந்து
சிறு சலனகளில் கூட
விருட்டேழுந்து மார்தட்டி
தாலாட்டு இசைமீட்டி
நோய்ப்பட்ட நாட்களில்
உணவு கசந்து
விரதம் கிடப்பாள்
மார்கடித்து பால்குடிக்கையில்
மாராப்புவிலக்கி என்முகம்பார்ப்பாள்
அகலநின்று தன்னிடம்
தவழ்ந்து வரச்சொல்வாள்
இரத்த உறவுகளைக்காட்டி
பெயர்மொழியச் சொல்வாள்
இக்கிளியிட்டு புன்னகைகவைத்து
ஆனந்தம் அடைவாள்
சூடிய பெயரிருந்தும்
செல்லப்பெயர் இட்டுஅழைப்பாள்
இமைகள் காக்குகின்ற
கண்மணிகள் போல்
என் பால்யங்கள் காத்தாள்


குறிப்பு: நண்பர்களின் வேண்டுகோளுக்காக கவிதையின் தலைப்பில் ஒரு சிறு மாற்றம் செய்து இருக்கிறேன்

Wednesday, September 8, 2010

முதல் கவிதை




ஆங்கிலத்தில மார்க்குகம்மி
பாடத்தை கவனிக்காம
என்னகவிதை வேண்டிருக்கு
கணக்கே தலைகீழ்
கவிதை ஒருகேடா
இந்த திறமையை
அறிவியலிலும் காட்டு
பரவா இல்லையே
நல்ல எழுதிருக்கியே
சமூகவில் வாத்தியார்
இன்னும் நிறையஎழுது
சிறுபிழைகளை திருத்தி
தோள்தட்டி எழுப்பி
எழுதியதை படிக்கவைத்து
மைபேனா பரிசளித்தும்
வகுப்பு மாணவர்களை
கைதட்ட சொன்னார்
தமிழ் ஆசிரியர்

Tuesday, September 7, 2010

நானும் பள்ளிக்கூடமும்




இன்றுமுதல் விடுமுறை
அறிவுப்பு பலகையில்
எழுதியிருந்த அவ்வாசகம்
சந்தோசத்தையும் அழுகையும்
ஒன்றாக தந்தது
தினமும் பயமுறுத்தும்
கணக்கு ஆங்கில
பாட வகுப்புக்கு
விடுப்புயென்ற சந்தோசமும்
கவிதை நடையில்
அழகாய் புரியவைக்கும்
தமிழ்பாட வகுப்பு
காலைத் தாமதத்திற்கு
காரணங்கள் சொல்ல்வது
கடவுள்வாழ்த்து அணிவகுப்பில்
சேட்டைகள் செய்வது
வகுப்புத் தேர்வில்
அதிகமார்க் எடுப்பதில்
நண்பர்களுடனான போட்டி
உணவு இடைவெளிகளில்
கூடிஅமர்ந்து உணவை
பகிர்ந்து உண்ணுவது
விளையாட்டு வேளையில்
யார்முதலில் விளையாடுவது
என்று தற்க்கித்துகொள்வது
ஆசிரியர் இல்லாததருணம்
தலைமை மாணவனின்
கண்காணிப்பை கேலிசெய்வது
ஜன்னல் காட்சிகளை
வேடிக்கை பார்ப்பது
சினிமாவிஷயம் பேசுவது
வீட்டுப்பாடம் எழுதாமல்
அடிவாங்க நிற்ப்பது
வார விடுமுறைகளில்
வீட்டில் பொய்சொல்லி
நபர்களுடன் கிரிகெட்
விளையாடச் செல்வது
மதியமாலை மணியோசையில்
மடைவெள்ளம்போல் சிதறிஒடுவது
ஊர்போகும் பேரூந்தில்
பெண்களை கிண்டல் செய்வது
இத்தருனங்களும் நண்பர்களும்
இல்லாத விடுமுறைநாட்கள்
ஒருவகை ரணம்தான்
கூச்சலும் கும்மாளமுமாய்
நிரம்பிவழிந்த பள்ளிமுற்றம்
வெறிச்சோடிக் கிடக்குது
பூட்டிய வாசல்
திறப்பத்தற்காக காத்திருக்கிறோம்
நானும் பள்ளிக்கூடமும்

பெண் நிறங்கள்



*இருள் சூழ்ந்த
நான்கு சுவருக்குள்
மின்மினி வெளிச்சத்திற்கும்
கூட வெட்கப்பட்டு
கட்டிய கணவனுக்கு
மூடிய போர்வைக்குள்
உறவைப் பரிமாறும்
பெண்


*மணமாகும் முன்னே
கற்ப்பு களவாடப்பட்டதால்
சுருக்கு கயிற்றில்
உயிரை மாய்க்கும்
பெண்


*மனம் காதலனிடமும்
உடல் கணவனிடமும்
கட்டாய சூழ்நிலைகளில்
வாழ்க்கை நடத்தும்
பெண்


*இறந்தகணவனுக்கு பகரமாக
மாற்றானை அனுமதிக்காமல்
கருவறையை அறுத்தெறிந்து
நடைபிணமாக வாழும்
பெண்


*முக சித்திரத்திற்காக
வார இதழ்களில்
அட்டைப் படமாக
அரை நிர்வாண
சித்திரக் காட்சியளிக்கும்
பெண்


*பணத்திற்கும் புகழிற்கும்
கலைப் பெயர்களில்
ஆடைப் பஞ்சத்தில்
திரையில் தோன்றுகிற
பெண்


*எண்ணற்ற விழிகள்பார்க்க
ஒரு அங்குலத்துணிகளில்
வெட்கத்தலங்களை மறைத்து
அழகி மேடைகளில்
அன்ன நடையிடும்
பெண்


*வெறும் பணத்திற்காக
நீலச் சித்திரங்களில்
உல்லாசக் காட்சிகளுக்கு  
ஆடை கழற்றும்
பெண்

Sunday, September 5, 2010

சுய அடிமை




தனக்காக உயிர்த்தெழுப்பிய
பெண்ணிற்கும் பொன்னிர்க்கும்
ஆசை மோகத்தால்
தான் ஆளவேண்டிய
தன் திருஷ்டிகளிடத்தில்
தலை தாழ்த்தி
அடிபணிகிறான்
மனிதன்

Saturday, September 4, 2010

கண்ணுள்ள குருடர்கள்





*இரும்புத்தாழ் இட்டு
பூட்டு போடுகிறார்கள்
கடவுளின் வீட்டை
திருடர்கள் பயம்


* திருக்கோவில்களிலும்
தேவ ஆலயங்களிலு
கபர் தர்காக்களிலும்
சிறைக் கைதியாக
கடவுள்கள்


*கேட்காத கடவுளுக்கு
பொருள் நேர்ச்சைகளும்
தனக் காணிக்கைகளும்
பசித்த ஏழைக்கு
ஒருபிடிச் சோறில்லை

உள்முகம்





வலிகளை ஏற்றுக்கொள்
சித்தார்த்தன் போதனை
உயிர்களை கொன்று
வலிகளை பரப்பு
பௌத்த பிள்ளைகளின்
அழகிய கோரச்செயல்

அறியாமை





ஆயுதமேந்திய கடவுளும்
சிலுவைசுமந்த தேவனும்
உறவைத்துறந்த புத்தனும்
அன்பை போதித்தார்கள்
ஏன் மனிதர்கள்
அதர்மத்தை கையாளுகிறார்கள்

Wednesday, September 1, 2010

மூன்று தர்மங்கள்




*பக்தர்களே தர்மம்போடுங்கள்
கடவுளின் மௌனவினவல்
கோவில் உண்டியல்

*பெயர்சொல்லியும் நலம்விசாரித்தும்
தர்மம்கேட்கிறார் பூசாரி
அர்ச்சனைத் தட்டு

*ஐயா தர்மம்போடுங்கள்
குரலெழுப்பி கேட்கிறார்கள்
கோவில்வாசல்  பிச்சிக்காரர்கள்
திருவோடு


*இறந்தவர்களிடம் வரம்தேடியும்
 குறைகள் தீர்க்கவும்
மனிதர்களின் படையெடுப்பு
தர்கா சமாதிகள்

*பாவங்களை பொறுத்தருள்வாய்
கஷ்டங்கள் தீர்த்திடு
பாவிகளின்  வினவல்
உதிரம் சொட்டியபடி
சிலுவைசுமக்கும் தேவன்

Tuesday, August 31, 2010

முற்றுப்புள்ளி




சாஸ்திரமும்
நாள் நட்சத்திரமும்
ஜாதக பொருத்தமும்
விளக்கேற்றி வாழப்போகும்
குடும்பத்தின் சூழலும்
சீதனப் பொருட்களும்
சார்த்தும் தாலியும்
உடுத்தும் புடவைகளும்
நல்லதாக சரிபார்த்து
மணமேடை உயர்த்துபவர்கள்
மாலைசூடும் மணமக்களின்
பாலின ரகசியங்களையும்
உளவியல் பிரச்சனைகளும்
மணப் பொருத்தங்களும்
இரு வீட்டார்களும்
தம் மக்களிடையே
சரி பார்த்திருந்தால்
மணவிலக்கு தேடுபவர்களின்
மன்றத்தின் வாசலின்
வரிசைகள் குறையும்
மாற்றான் வேலிக்குள்
மல்லிக்கொடி படர்வதை
முளையிலே தடுக்கலாம்
மறைமுக உறவுகளால்
உயிர்ப்பலி காக்கலாம்
படிதாண்டி சென்று
உறவுகள் அமைத்து
வாழ்கையை சிதைத்து
ஊடகதலைப்புச் செய்திகளில்
கேள்விக்குறியாய் நிற்ப்பதற்கு
முற்றுப்புள்ளி வைக்கலாமே ?

Monday, August 30, 2010

குடியேற்றம்



என்றோ இறந்துவிட்டதென்று
தூக்கியெறிந்த கை கெடிகாரம்
அம்மாவுக்கு தெரியாமல்
ஒழித்து வைத்திருந்த
அரையாண்டு மதிப்பெண் அட்டை
செல்லறித்துப்போன பள்ளியின்
பாடப் புத்தகங்கள்
படிப்பிற்காக இடம்பெயர்ந்துபோன
நண்பனின் கடிதங்கள்
பண்டிகை நாட்களின்
வாழ்த்து அட்டைகள்
தூசிபடிந்த ரேடியோ
அண்ணனுடன் சண்டைபோட்டு
அழுது வாங்கிய
விளையாட்டு சாமான்கள்
மூத்த அக்காவின்
திருமண அழைப்பிதழ்கள்
ஆடி உறங்கிய
தொட்டில் கம்பு
ரெங்குப்பெட்டியில்
பத்திரமாக வைத்திருந்த
அப்பா அம்மாவுடனான
எங்கள் சிறுவயதுப்புகைப்படங்கள்
கிழிந்துபோன உடைகள்
மருந்துத் தாள்கள்
மருந்து ஊட்டிய
பால் சங்கு
வெள்ளி அருணாக்கொடி
துலைத்தற்க்காக அடிவாங்கிய
இடதுகை மோதிரம்
நீண்ட  பட்டியலாக
 பழயவீட்டின் மூலைகளில்
உறங்கி இருந்தவைகள்
ஒவ்வென்றாய் உயிர்த்தெழுந்தது
புது வீட்டிற்கான குடியேற்றத்தில்.

Thursday, August 26, 2010

நீர்த்துளிகள்




*என் மேனியெங்கும்
அவள் இதழ் இட்டகோலம்
முத்தம்

*உழைப்பில்ல ஊரில்
சோம்பேறிகளின் ஆதிக்கம்
கொடிகட்டி பறக்குகிறது
வறுமை

*மழை நின்றதும்
மரத்திற்கு வியர்த்தது
கிளைகளில் தேங்கிய
நீர்த்துளிகள்

*அடைகாத்த குஞ்சை
விரட்டியது தாய்க்கோழி
வாத்துக் குஞ்சு

Wednesday, August 25, 2010

அனுபவித்து வாழ்வோம்




வெற்றுடலாய் வந்தோம்.....
வெறுமையாய் செல்கிறோம்.....
தேடிச் சென்றதும்
நாடி வந்ததும்
சொந்தம்கொண்டாடியதும்
உறவற்று நிற்கிறது
வாழ்க்கை பயணத்தில்
கண்ணீரும் புன்னகையும்
நம்மை வழிநடத்துகிறது
ஜனனமும் மரணமும்
ஒருமுறை தான்
மேலவன் எழுதியதை
திருத்துவோர் யாருமில்லை
இரு கருவரைக்கான
வாழ்க்கை தருணங்களில்
அனுபவித்து வாழ்வோம்
சொந்தமென்று ஒன்றுமில்லை
இறைவன் தந்த
வாழ்க்கையைத் தவிர
வெற்றுடலாய் வந்தோம்
வெறுமையாய் ..........

உயிர் தவம்




தோழியை செல்லமாய்
அழைத்தபடி பவ்வியமாக
என்னை கடந்துசெல்கையில்
தலை தாழ்த்திய
ஓரப் பார்வையாலும்
சிவந்த இதழ்களின்
சிறு புன்னகையாலும்
மலர் முகத்தின்
வெட்கத்தாலும் என்
ஆயுளின் நாழிகைகள்
நித்தமும் புத்துயிர்பெற
நீ கல்லூரி சென்றுவரும்
பேரூந்து நிறுத்தத்தில்
தவம் கிடக்கிறேன்

Tuesday, August 24, 2010

காதல் தந்த மாற்றம்




காட்சிகளில்
வண்ணங்கள் தந்தாய்
சிந்தனைக்கு
ஒளி தந்தாய்
எண்ணங்களுக்கு
தூய்மை தந்தாய்
வெறும் எழுத்திற்கு
கவிதை உயிர்தந்தாய்
தனிமைகளை துரத்தி
துணை தந்தாய்
பெண்மையின் அழகால்
எனக்குள் காதலைத் தந்து
ஆண்மையை உணரச் செய்தாய்

Sunday, August 22, 2010

ஆறாம் அறி(ழி)வு




மனித உறவுகளும்
தரணிவாழ் உயிரினங்களும்
இயற்க்கை வளங்களும்
ஆறாம்அறிவில் உயிர்த்தெழுந்த
நாகரீக மிருகத்தின்
வேட்டை இரையாகி
உயிர் மாண்டு
கால ஏட்டிற்குள்
நிழல் சித்திரமாய்
சிறைப் படுகிறதே
துடரும் கோரங்கள்
மீதமாய் நாங்கள்
என்செய்வோம் இறைவா ......

Saturday, August 21, 2010

என்னிலிருந்து நீ.....



என்னிலிருந்து நீவந்ததாய்
வேத நூல்களில்
இறைவனின் வாக்குமூலம்
ஈன்றெடுப்பதால் உன்னை
புவியுலகில் தாய் என்று
போற்றி அழைப்போர்
மறந்துபோகிறார்கள்
என்னிலிருந்து நீவந்ததை

Thursday, August 19, 2010

உறவுக் கிளிகள்




*கருவேப்பிலை உறவுகள்
முதியோர் காப்பகத்தில்
பெற்றோர்கள்

*அப்பா அம்மா சண்டை
மௌனவிரதத்தில்
வீடு

*ஊர்முழுக்க நிலமுள்ளவன்
உறங்குகிறான் சொந்தமில்லாத
ஆறடி நிலத்தில்
இடுகாடு

*நீண்ட தூர
பயணத் தோழி
மனைவி

*உபகரணம் எல்லாம்
குளித்து மலர்சூடி
சந்தனம்பூசி பொட்டுவைத்தது
ஆயுத பூஜை

*உயிரற்ற ராஜகுமாரன்
வீதி ஊர்வலம்
பிணம்

*கீழ்சாதி மந்திரிக்கு
மேல்சாதி ஊழியன்
பணிவிடை செய்கிறான்
பதவி

*தனித்தனியாக
பறந்து போனது
உறவுக் கிளிகள்
பாகப் பிரிவு

தூண்டப்படாததும் தன்னிச்சையுமான இயல்பு

தூண்டப்படாததும் தன்னிச்சையுமான இயல்பு (spontaneity)

(மூலம்: வாழ்க்கை குறித்த வர்ணனைகள் தொகுப்பு: 1 - ஜே. கிருஷ்ணமூர்த்தி [Commentaries on living Volume: I - J. Krishnamurthi])

வாழ்வுடன் தொடர்புடைய, தங்களை பாதிக்கிற, யோசிக்க வைக்கிற விஷயங்கள் குறித்து - மனப்பூர்வமாகவும், மனம் விட்டும் - பேசவும், கேட்கவும் வந்திருந்த கூட்டத்தில் அந்தப் பெண்ணும் இருந்தார். அங்கே என்ன நடக்கிறது என்பதை அறிந்து கொள்கிற மன உந்துதலாலோ, தன்னுடைய தோழியால் அழைக்கப்பட்டோ அந்தப் பெண் வந்திருக்கலாம். அவர் நன்றாக, நாகரீகமான உடையணிந்திருந்தார். பிறர் மனதில் அவர் பால் ஒரு கெளரவத்தையும் மரியாதையையும் ஏற்படுத்துகிற தோற்றம் அவருடையது. அதே நேரத்தில், தன் தோற்றத்தின் - மேலான இலட்சணத்தையும், அழகையும் - அவர் தெளிவாக அறிந்திருந்தார். சதாநேரமும், தன்னைப் பற்றிய முழுப் பிரக்ஞையுடனும், சுய நினைவுடனுமே அவர் இருந்தார் - தன்னுடைய உடலழகு, பார்வைகள், சிகையலங்காரம், தன் தோற்றமும், செய்கைகளும் பிறரிடம் ஏற்படுத்தும் பாதிப்புகள், அபிப்பிராயங்கள் பற்றிய பிரக்ஞைகள் அவை. தனிமையிலும், தனக்குள்ளேயும் தேர்ந்தெடுக்கப்பட்டு, ஒத்திகை பார்க்கப்பட்டு, தணிக்கைச் செய்யப்பட்டு, மெருகேற்றப்பட்டவை அவரின் தோரணைகளும் செயல்களும், பாவனைகளும். அது, சில நிமிடங்களுக்கு ஒருமுறை, தான் அமர்ந்திருந்த நிலையையும், தன்னுடைய தேக, மனோ பாவங்களையும், தேர்ந்த விதத்தில் அவர் மாற்றிக் கொண்டதிலிருந்து தெரியவந்தது. எது நேர்ந்த போதும், தான் வளர்த்துப் பண்படுத்தி வைத்திருக்கும் ஒரு நிலையிலும் தோற்றத்திலும் தன்னைப் பொருத்திக் கொள்வதில் அவர் உறுதியாய் இருக்கிறார் என்பது வெளிப்படையாகத் தெரிந்தது. கூட்டத்தினர் அனைவரும் தீவிரமாகவும், ஆழ்ந்தும் விவாதித்துக் கொண்டு இருந்த நேரம் எல்லாம் அவர் தன்னை வெளிப்படுத்திக் கொண்ட விதத்திலிருந்து மாறவில்லை. நோக்கங்களுடனும், நோக்கங்களுக்காகவும் தன்னை மறந்து பேசிக் கொண்டும், கேட்டுக் கொண்டும் இருந்த அந்தக் கூட்டத்திடையே, தன்னைச் சுற்றி என்ன நடக்கிறது என்பதை அறிந்தது போலவும், அதில் தானும் பங்கெடுத்துக் கொள்வது போலவும் காட்டிக் கொள்ள அந்த சுயநினைவு மிக்க பெண் முயன்று கொண்டிருப்பதைக் கண்கூடாகக் காண முடிந்தது. விவாதிக்கப்படுகிற பொருளில் விஷய ஞானம் இருப்பதாகக் காட்டிக் கொண்டாலும், அவர் ஏதும் பேசவில்லை. ஆனால், அவர் கண்களில் தெரிந்த ஒருவித திகைப்பும் பயமும் அவரால் அந்தத் தீவிர உரையாடலில் கலந்து கொள்ள இயலவில்லை என்பதைக் காட்டியது. தன்னுடைய உண்மையான உணர்வுகளை மறைத்து, தன்னுடைய பண்படுத்தப்பட்ட பாவனைகளைத் தொடர்ந்தபடி, தனக்குள்ளேயே அவர் பின்வாங்குவதையும் உணர முடிந்தது. பிறரால் தூண்டப்படாததும், தன்னிச்சையுமான இயல்பு (spontaneity) அவரின் விடாமுயற்சியால் தொடர்ந்து அழிக்கப்பட்டுக் கொண்டிருந்தது.


ஒவ்வொருவரும் தனக்கென்று ஒரு தோற்றத்தையும், பாவனையையும் தனக்குள்ளே வளர்த்துக் கொள்கிறார்கள்; அதையே வெளிப்படுத்தவும் செய்கிறார்கள். தன்னுடைய இலாபகரமான வணிகத்தையும் தன் வாழ்வின் வெற்றியையும் தன் நடையில் காட்டும் உத்யோகஸ்தர், தன்னுடைய இருப்பையும், வருகையையும் தன் புன்முறுவலால் அறிவிக்கும் மனிதர், தேடலும் அழகுணர்வும் நிறைந்த கலைஞன், மரியாதையும் பணிவும் நிறைந்த சீடன், கட்டுப்பாட்டுடன் உலக இன்பங்களை மறுதலித்து ஒழுகும் ரிஷி என்று நாம் வாழ்வில் பலவிதமான தோற்றங்களையும், பாவனைகளையும் பார்க்கிறோம். சுயப்பிரக்ஞை நிறைந்த அந்தப் பெண்ணைப் போலவே, மத கோட்பாடுகளிலும் தவத்திலும் நம்பிக்கை கொண்ட ரிஷியும் சுயக்கட்டுப்பாடு என்கிற தோற்றத்துக்குள்ளூம் பாவனைக்குள்ளும் தன்னைப் புகுத்திக் கொள்கிறார். சுயக்கட்டுப்பாடு என்பது மறுதலிப்பையும் தியாகத்தையும் தற்பயிற்சியினால் பண்படுத்தி வளர்ப்பதிலேயே வருகிறது. பிறர் தன்னைப் பற்றி கொள்ளப் போகும் மதிப்பீடுகளுக்காகவும், அந்த மதிப்பீடுகளினால் தனக்கு விளையப் போகும் பலன்களுக்காகவும் அந்தப் பெண் தன்னிச்சையான இயல்பைத் தியாகம் செய்தார். அதேபோல், ஆன்மீக ரிஷியும் வாழ்வின் எல்லையை, இறுதியைக் காண்பதற்காகவும், கடப்பதற்காகவும் தன்னை பலியிட்டுக் கொள்கிறார். இருவருமே வெவ்வேறு தளங்களில், வெவ்வேறு நிலைகளில், ஆனால் ஒரேவிதமான விளைவைப் பற்றியே சிரத்தை கொண்டுள்ளனர். ரிஷிக்குக் கிடைக்கிற பலன், அந்தப் பெண்ணுக்குக் கிடைக்கிற பலனை விட, சமூக அளவில் உயர்ந்ததாகவும், பயனுள்ளதாகவும் இருந்தாலும் கூட, இருவருக்கும் வித்தியாசம் இல்லை. அந்தப் பெண்ணை விட ரிஷியோ, ரிஷியை விட அந்தப் பெண்ணோ மேலானவர் இல்லை. இருவரும் அடிப்படையில் ஒன்றானவர்களே. இருவருமே புத்திசாலிகளோ, நுண்ணறிவாளர்களோ இல்லை. ஏனெனில், இருவரின் தோற்றங்களும், வெளிப்பாடுகளும் அவர்கள் மனதின் சிறுமையையும், தாழ்மையையுமே காட்டுகின்றன. சிறுமையும் தாழ்மையும் கொண்ட மனம் எப்போதும் ஞானமுள்ளதாகவோ, வளமானதாகவோ மாற இயலாது. அது எப்போதும் சிறுமையிலும் தாழ்மையிலும் தான் உழன்று கொண்டிருக்கும். அத்தகைய மனமானது, தன்னை அலங்கரித்துக் கொள்ளவோ, நற்பண்புகளைப் பயிலவோ விழையலாம். ஆனபோதிலும் கூட அது எப்போதும் சிறுமையானதாகவும், ஆழமில்லாததாகவும், அற்பமானதாகவுமே இருக்கிறது. வளர்ச்சி, முதிர்ச்சி, அனுபவம் என்கிற பெயர்களில் எல்லாம் அது தன்னுடையை சிறுமையையே வளர்த்துக் கொள்கிறது. ஓர் அருவருப்பான, அசிங்கமான விஷயத்தை அழகாக்க முடியாது. அதுபோலவே, சிறுமை கொண்ட மனத்தையும் அழகாக்கவோ, வளமாக்கவோ முடியாது. சிறுமை கொண்ட மனம் துதிக்கின்ற கடவுளரும் சிறுமையானவரே. கல்வி கேள்விகளால் பெறுகிற புலமையாலோ, புத்திசாலித்தனமான வார்த்தை விளையாட்டுக்களாலோ, விவேகம் நிறைந்த மேற்கோள்களாலோ, தன்னை வெளிப்படுத்திக் கொள்ளும் அலங்காரங்களாலோ, பூஷணங்களாலோ- சிறுமை கொண்ட மனமானது - பூரணமிக்கதாகவோ, ஆழங்காண இயலாத ஞானமுள்ளதாகவோ மாறுவதில்லை. அகாதமான ஆழமுள்ள மனமே அழகாகும். நகைகளும் நாம் தேடிப் பிடித்த நற்பண்புகளூம் அழகாகா. தன்னுடைய சிறுமையையும் தாழ்மையையும் எள்ளளவும் சந்தேகமின்றி உணர்ந்த மனமே, ஒப்பீடுகள் செய்யாத, மதிப்பீடுகளை உதறிய மனமே, அழகாக இயலும். தூண்டப்படாததும் தன்னிச்சையுமான இயல்பும், அதனால் பிறக்கிற தன்னுணர்தலுமே அத்தகைய அழகு ஒருவருள்ளே வந்து தங்கி இருத்தலுக்கு வழி வகுக்கும்.

அந்தப் பெண்ணின் வெளிப்பூச்சும், ஒழுங்கும் ஒருமுகமும் படுத்தப்பட்ட ரிஷியின் தோற்றமும் - அடிப்படையில் ஒருவருக்கு இருக்க வேண்டிய, தன்னிச்சையான இயல்பை - வேண்டாம் என்று மறுதலிக்கிற - அதனால் வதைபடுகிற - சிறுமை கொண்ட மனத்தின் விளைவுகளே ஆகும். பண்படுத்தப்படாத, தன்னிச்சையான இயல்பானது - தங்களின் சரியான அடையாளத்தை, இயல்பான குணாதிசயங்களைத் தங்களுக்கும் பிறருக்கும் காட்டிவிடும் என்று - அந்தப் பெண்ணும், ரிஷியும் பயப்படுகிறார்கள். எனவே, தன்னிச்சையான தன்மையை அழிப்பதற்கு அவர்கள் இடையறாது முயல்கிறார்கள். தாங்கள் தேர்ந்தெடுத்த வெளிப்பாடுகளுக்கும், வெளிப்பூச்சுகளுக்கும், தோற்றங்களுக்கும், தங்களைப் பற்றிய முடிவுகளுக்கும் தாங்கள் எந்த அளவிற்கு இணங்கிப் போகிறோம் என்பதை வைத்து அவர்கள் இருவரும் தங்களின் வெற்றியை மதிப்பிடுகிறார்கள். ஆனால், எது ஒன்று குறித்தும் கேட்கப்படுகிற 'இது என்ன ? ' என்கிற கேள்விக்கு, விடைதருகிற ஞானச்சுரங்கத்தின் ஒரே சாவி தன்னிச்சையான இயல்புதான். தன்னிச்சையான பிரதிபலிப்பே - மனதை, அதன் சரியான வடிவத்துடன், கண்டுபிடிக்கவும், வெளிக்காட்டவும் முடியும். ஆனால், அப்படி கண்டுபிடிக்கப்படுகிற மனமானது, அலங்கரிக்கப்படும்போது, தன்னை மட்டுமல்ல, கூடவே தன்னிச்சையான இயல்பையும் அழித்துக் கொள்கிறது. தன்னிச்சையான இயல்பைக் கைவிடுவதும், அழித்துக் கொள்வதும் சிறுமை கொண்ட மனத்தின் வழிகளாகும். அப்படி அழித்துக் கொண்ட பின்னர் சிறுமை கொண்ட மனமானது, தேவையான இடங்களிலும், தேவையான நிலைகளிலும் தேவையான அளவுக்கு தன்னை ஜோடித்துக் கொண்டும், அரிதாரம் பூசிக்கொண்டும் அகமகிழ்கிறது. இத்தகு ஜோடனைகள் மற்றும் வேடங்கள் மூலம் சிறுமை கொண்ட மனமானது தன்னைத் தானே வழிபட்டுக் கொள்கிறது. தன்னிச்சையான இயல்பாலும், விடுதலை பெற்ற மனத்தாலுமே, தன்னையுணர்கிற கண்டுபிடிப்பைச் செய்ய இயலும். கட்டுப்படுத்தப்பட்ட மனம் எதையும் கண்டுணர இயலாது. கட்டுப்படுத்தப்பட்ட மனமானது மிகவும் சக்தி வாய்ந்ததாகவோ, தயையற்றதாகவோ கூட இருக்கக் கூடும்; ஆனால், அதற்கு எதையும் கண்டுணர இயலாது என்பதால், ஆழமான ஞானத்தை அதனால் கண்டடைய இயலாது. பயம்தான், கட்டுப்பாடு, ஒழுக்கம் என்கிற தடைகளை உருவாக்குகிறது. தூண்டப்படாமல் தன்னிச்சையான இயல்புடனே பயத்தைக் கண்டறிதலே பயத்திலிருந்து விடுபட வழியாகும். ஓர் ஒழுங்கிற்கும், தோற்றத்திற்கும், உருவமைப்பிற்கும் இணங்கி நடத்தல் - அது எந்த நிலையில் இருப்பினும் - பயத்தின் அடையாளமே. அந்தப் பயமே முரண்பாடுகள், குழப்பம், பகை போன்றவற்றை வளர்க்கிறது. பண்படுத்தப்படாத தன்னிச்சையான இயல்பிலே இயங்குகிற மனமானது, பயமற்ற புரட்சி செய்கிறது; விடுதலை காண்கிறது. பயப்படுகிற எந்த மனமும் தன்னிச்சையான இயல்பையோ, விடுதலையையோ அடைய இயலாது.

 தன்னிச்சையான இயல்பின்றி ஆத்ம ஞானம் அடைய இயலாது. ஆத்ம ஞானம் அடையாவிட்டால், மனமானது போகிற, வருகிற காட்சிகளால் வசீகரிக்கப்பட்டு, காட்சிகளின் தாக்க்கங்களூக்கேற்ப - உருமாறிக் கொண்டே இருக்கும். அத்தகைய தாக்கங்கள் - காண்கிற காட்சியின் பரிணாமத்திற்கும் எல்லைக்கும் உட்பட்டு - மனத்தைக் குறுகியதாகவோ, விரிவானதாகவோ ஆக்கலாம்; என்ற போதிலும், மனம் விடுதலை அடையாமல், கண்ட காட்சியின், அதன் தாக்கத்தின் வரையறைக்குளேயே இருக்கும். காட்சிகளின் தாக்கங்கள் மூலம் வடிவமைக்கப் பட்டுக் கொண்டிருக்கிற மனத்தை, மீண்டும் பழைய நிலைக்குக் கொண்டு வரவோ, உருக்குலைக்கவோ இயலாது. எதன் அடிப்படையிலும் தூண்டப்படாத, வடிவமைக்கப்படாத மனத்தை ஆத்ம ஞானம் என்கிற சுய அறிவின் மூலமே பெற இயலும். ஆத்மாவானது காட்சிகள், காட்சிகளின் தாக்கங்கள், பண்படுத்தப்படுதல் என்கிறவற்றால் வடிவமைக்கப்படுகிறது. ஆத்மாவை அறிதல் என்பது, எதன் தாக்கங்களுக்கும் உட்படாத, வடிவமைப்புகளைத் தகர்க்கிற, காரணங்களோ பண்படுத்தலோ இல்லாத, தன்னிச்சையான கண்டுபிடிப்பின் மூலமே சாத்தியமாகும்.

Tuesday, August 17, 2010

வண்ணத்துப் பூச்சிகள்




*அந்தோ பரிதாபம்
கடைசி நிறுத்தத்தில்
பயணிகளை பறிகொடுத்த
பேரூந்து

*யாருக்கு பிள்ளை
தற்க்கித்து கொள்கிறார்கள்
விவாகரத்தான தம்பதிகள்

*தேன் இன்றி
ஏமாற்றத்துடன் திரும்பியது
வண்ணத்துப் பூச்சிகள் 
 ஓவியப் பூக்கள்

*பால் இன்றி
அழுதது கன்றுக்குட்டி
இரக்கமற்ற கரவைக்காரன்

*எனக்கு சிலைவைக்காதீர்
தலைவரின் கடைசி ஆசை
காக்கா பயம்

*சிறை மீண்டது
அழுகிய குருதிகள்
மாதவிடாய்

*ஓய்வு எடுக்கிறது
வீட்டு இயந்திரங்கள்
மின்சாரத் தடங்கல்

*இரவு வேளையில்
வீடுதோறும் அழுகைச்சத்தம்
டிவித் தொடர்

*எறும்புகளின் ஊர்வலம்
தரையில் சிந்திய
சர்க்கரை

Monday, August 16, 2010

தேசியக்கொடி





அந்நிய நாட்டின்
தீவிரவாத இயக்கத்தின்
வெடிகுண்டு பயங்கள்
தினமும் சண்டைக்களமாகும்
சட்ட சபைகள்
தலைவர்களின்
பதவிச் சண்டைகள்
ஆட்சியாளர்களின்
நிதிச் சுரண்டல்கள்
அரசியல் கட்சிகளின்
வன்முறைச் சண்டைகள்
இயக்க அமைப்புகளின்
உரிமைப்ப் போராட்டங்களால்
உயிர்ப் பலிகள்
அரசு ஊழியர்களின்
கடமை மீறல்கள்
ஏழைகளுக்கும் எட்டாகனியாய்
உணவுப்பொருட்களின் விலையேற்றம்
முற்றும் துறந்தவர்களின்
பாலியல் லீலைகள்
மாநிலங்களின் ஓயாத
நதிநீர் பிரச்சனைகள்
பதவிர்க்காக உயித்தேழுப்புகிற
கானல் தேர்தல்வாக்குறுதிகள்
போலி நிறுவனங்களின்
பொருள் பித்தலாட்டங்கள்
திரை நட்ச்சதிரங்களின்
புகழ் கொண்டாட்டங்களிலும்
பாலியல் உறவுச்சித்திரங்களிலும்
உயிர்பிரிந்த சவங்களிலும்
ஏழைக் கண்ணீர்களிலும்
செய்திபரப்பும் மீடியாக்கள்
தினமும் உயிர்த்தெழுகிற
கட்சி போராட்டங்கள்
சுதந்திரம் அடைந்து
அரை நூற்றாண்டுகளில்
பதவிக்   காலம்கடத்தி
அரசுகள் மாறியும்
மாறவில்லை தேசம்
சுதந்திர தினத்தன்று
நிமிர்ந்துபறக்க வெட்கப்பட்டு
தலைதாழ்த்தி நிற்கிறது
தேசியக்கொடி.

வாழ்க சுதந்திரம்




தேசம் காப்பதற்காக
உயிர்நீத்த தியாகிகளின்
வாரிசுகள்
எல்லை காக்கும்
போர் வீரர்கள்
தேச நலனுக்காக
கடமைகளில் கண்ணியம்காத்த
அரசு ஊழியர்கள்
ஒவ்வொரு தருணங்களிலும்
தங்கள் உழைப்பால்
தேசத்தை உயர்த்திய
குடிமக்கள்கள்
உண்ண உணவுகொடுக்கும்
விவசாய உழவன்
இவர்களை திரைமறைவிலிட்டு
பணத்திற்கும் புகழிற்கும்
பொழுதுபோக்காக வாழ்கிற
திரை நட்சத்திரங்களின்
அனுபவ நேர்காணல்கள்
தாண்டவ கொண்டாட்டங்கள்
புதிய திரைப்படங்கள்
நிகழ்ச்சி தொகுப்புகளால்
நிரம்பி வழிந்தபடி
சின்னத்திரை மூலம்
இவர்களை ஒளிரூட்டியபடி
நாட்டின் மீடியாக்களின்
சுதந்திரதினக் கொண்டாட்டம்
வாழ்க சுதந்திரம்......?

Saturday, August 14, 2010

தேசப்பிதாவின் கனவுதேசம்



பிரிவினை விரிசல்வழி
ஊருடுவி நுழைந்து
தன் அதிகாரத்தால்
நம்மை அடிமையாக்கி
ஆண்டான் ஆங்கிலேயன்
வேற்றுமையால்
சிதறிக் கிடந்த
தனித்த அரசுகளின்
நூற்றாண்டு போராட்டம்
தோல்வியை தழுவியதால்
வெகுண்டெழுந்த காந்தி
நாடுமுழுவதும் பயணித்து
தன் வாய்மொழிகளால்
நம் அடிமையினை
உணரச் செய்து
ஒற்றுமை வேலிபினைத்து
அகிம்சை ஆயுதத்தால்
அறப் போர்தொடுத்து
வெள்ளையனை விரட்டுயடித்து
தேசமாதாவின் அடிமைச்சங்கிலியை
உடைத்தெறிந்து
சுதந்திர தேசம்
உயிர்த்தேழுப்பி
சுதந்திர காற்றை
சுவாசிக்க இயலாமல்
மத தேசப்பிரிவால்
கலவர வெடிப்பில்
சினம்கொண்ட ஒருவனின்
துப்பாக்கியை நெஞ்சிலேந்தி
மரணத்தை முத்தமிட்டு
ஆண்டுதோற நினைவுதினங்களில்
புகைப்படங்களிலும்
ரூபாய் நோட்டுகளிலும்
புன்னகைமுகத்துடன்
வாழ்கிறார் நம்தேசப்பிதா
சுதந்திர தேசத்தின்
ஆட்சியாளர்களின் சுரண்டல்களாலும்
மதவாதிகளின் பிரிவுகளாலும்
மொழிக்குழப்பங்களாலும்
நதிநீர் பிரச்சனைகளாலும்
அரசியல் கட்சிகளாலும்
காரணமற்ற போரட்டவாதிகளாலும்
மேல்நாட்டு கலாச்சார மோகத்தாலும்
அரை நூற்றாண்டுகடந்தும்
தேசப்பிதாவின் கனவுதேசம்
இன்றும் கனவாகவே ....?

சுதந்திரம் ?



ஆண்டுகள் தோறும்
நாடு முழுவதும்
ஆயுதம் ஏந்திய
காவலர்களின் கண்காணிப்பில்
கொண்டாடுகிறார்கள்
சுதந்திர நாட்டின்
சுதந்திர தினத்தை

Thursday, August 12, 2010

பிடிவாதமும் ஆவேசமும் நிறைந்த பித்து

பிடிவாதமும் ஆவேசமும் நிறைந்த பித்து (obsession)

(மூலம்: வாழ்க்கை குறித்த வர்ணனைகள் - வரிசை: 1 - ஜே. கிருஷ்ணமூர்த்தி [Commentaries on living - Series: 1 - J. Krishnamurthi])

முட்டாள்தனமான, பிடிவாதமும் ஆவேசமும் நிறைந்த பித்துக்கள் (obsessions) அவர் மனத்தை ஆக்கிரமித்துக் கொள்வதாகவும், அப்படி அவரை ஆட்கொள்கிற பிடிவாதமும் ஆவேசமும் நிறைந்த பித்துக்கள் தொடர்ந்து மாறிக் கொண்டே இருப்பதாகவும் அவர் குறைபட்டுக் கொண்டார். திடாரென்று, கற்பனையான ஓர் உடல்ரீதியான குறைபாட்டைக் குறித்துக் கவலையுறுவார் என்றும் - ஆனால், அடுத்த சில மணி நேரங்களிலேயே, வேறொரு நிகழ்ச்சியாலோ, கவலையாலோ, விஷயத்தாலோ - முதல் கவலை போய்விடும் என்றும் அவர் விளக்கினார். பிடிவாதமும் ஆவேசமும் கொண்டு மனத்தை ஆக்கிரமித்துக் கொள்கிற ஒரு பித்திலிருந்து, இன்னொரு பித்திற்கு, தாவித் தொடர்ந்து தவிப்பவராக அவர் காணப்பட்டார். அத்தகைய பித்துக்களிலிருந்து விடுபடவும், வெளிவரவும் - புத்தகங்கள் சொல்லும் வழிமுறைகளை ஆராய்ந்ததாகவும், பிரச்சினைகளை நண்பருடன் பகிர்ந்து கொண்டதாகவும், ஏன் ஒரு மனோதத்துவ நிபுணரைக் கலந்தாலோசித்ததாகவும் கூட அவர் தொடர்ந்தார். ஆனால், அவருக்கு ஏனோ தெளிவும், நிவாரணமும் கிடைக்கவில்லை என்றும் சொன்னார். முக்கியமான, தெளிவுண்டாக்குவதுபோல் தோன்றுகிற கலந்தாலோசனைகளுக்குப் பின் கூட, உடனடியாக அத்தகைய பித்துக்கள் அவரை ஆட்கொள்வதாக அவர் வருந்தினார். பித்துக்கள் பிறப்பதற்கான காரணத்தைக் கண்டுபிடித்து விட்டால், அவற்றுக்கு முடிவு கட்டி விட முடியுமா ?


காரணத்தைக் கண்டுபிடிப்பது விளைவிலிருந்து விடுதலை கொணர்கிறதா ? காரணத்தை அறிகிற கல்வியால் விளைவுகளை விலக்கிவிட முடியுமா ? போருக்கான பொருளாதார, உளவியற் காரணங்களை நாம் அறிந்திருக்கிறோம்; ஆனாலும், காட்டுமிராண்டித்தனத்தையும், சுய அழிவையும் ஊக்குவிக்கிறோம். சொல்லப்போனால், காரணத்தைத் தேடுவதில் நமக்குள்ள நோக்கமே அதன் மூலம் விளைவிலிருந்து விடுதலை பெறுகிற விருப்பம்தான். ஆனால், அந்த ஆசை சாத்வீகமான எதிர்ப்பின், தூஷித்தலின், கண்டித்தலின் மறுவடிவமே ஆகும்; எங்கே தூஷித்தலும், கண்டித்தலும் இருக்கிறதோ அங்கே புரிந்து கொள்வதும், அறிவதும் இருப்பதில்லை.

'அப்படியானால், ஒருவர் செய்ய வேண்டியதுதான் என்ன ? ' என்று அவர் கேட்டார்.

ஏன் மனமானது இத்தகைய அற்பமான, முட்டாள்தனமான பித்துக்களால் ஆளப்படுகிறது ? 'ஏன் ' என்று இங்கே கேட்பது, எதுவொன்றைப் பற்றியும் - நீங்களே தேடிக் கண்டடைய வேண்டிய - நீங்கள் சார்ந்திருக்கிற வாய்ப்பு இல்லாத - காரணத்தைத் தேடுவதற்காக அல்ல; 'ஏன் ' என்று இங்கே கேட்பது, உங்களின் சொந்த சிந்தனையை வெளிக்கொணரவும், பகிரங்கப்படுத்தவுமே. அதனால், ஏன் மனமானது இவ்வாறு ஆக்கிரமிக்கப்படுகிறது ? மனமானது மேலோட்டமானதாக, ஆழமில்லாததாக, சிறுமையானதாக இருப்பதாலும், அதனால் தன்னைக் குறித்த கவர்ச்சிகளிலேயே சிரத்தை கொண்டிருப்பதாலும் தானே ?.

'ஆமாம் ' என்று பதலளித்த அவர், 'நீங்கள் சொல்வது உண்மைபோல் தோன்றுகிறது; ஆனால், முழுவதுமாக அல்ல; ஏனெனில், நான் ஒரு விளையாட்டுச் சுபாவமற்ற, வாழ்க்கையை முக்கியமாக எடுத்துக் கொள்கிற மனிதன். '

'இத்தகைய பித்துக்களைத் தவிர, உங்களின் சிந்தனை எதனால் நிரப்பப்பட்டிருக்கிறது ? '

'என்னுடைய தொழிலால் ' என்று அவர் சொன்னார். 'நான் ஒரு பொறுப்புமிக்க பதவியில் இருக்கிறேன். முழு நாளும், சில நேரங்களில், இரவின் பின்பகுதி வரை, என்னுடைய சிந்தனையை என் தொழில் எடுத்துக் கொள்கிறது. நான் அவ்வப்போது படிப்பதுண்டு, ஆனால், என்னுடைய பெரும்பான்மையான நேரம் என் தொழிலுக்காகவே செலவாகிறது. '

'நீங்கள் செய்கிற தொழிலை நீங்கள் விரும்புகிறீர்களா ? '

'ஆம்; ஆனால், என்னுடைய தொழில் எனக்கு பூரணமான திருப்தியளிக்கவில்லை. என்னுடைய வாழ்நாள் முழுவதும், நான் ஈடுபட்டுள்ளவற்றில் அதிருப்தியுடையவனாகவே நான் இருந்து வருகிறேன். ஆனால், எனக்கு இப்போது இருக்கிற கடமைகளின் பொருட்டு என்னால் இந்தப் பதவியை விடமுடியாது. மேலும், எனக்கு வயதும் ஆகிக் கொண்டிருக்கிறது. இந்தப் பித்துக்களும், என் தொழிலின் மீதான மனக்கசப்பும், பிறரின் மீதான வருத்தமுமே என்னை மிகவும் தொந்தரவு செய்கின்றன. நான் இனிமையானவனாக இல்லை. எதிர்காலத்தைப் பற்றி நாளும் வளர்கிற கவலையுறுபவனாக இருக்கிறேன். எனக்குள் அமைதி இருப்பதாகவே தோன்றவில்லை. நான் என் வேலையையும் கடமையையும் நன்றாக செய்கிறேன். ஆனால்... '

ஏன் நீங்கள் 'இது என்ன ? ' என்கிற நிதர்சனத்தை, உண்மையை எதிர்த்துத் துன்புறுகிறீர்கள் ? நான் வாழ்கிற இந்த வீடு சந்தடியும் சத்தமும் மிகுந்ததாகவும் - தூய்மையிழந்து அசுத்தமானதாகவும் - கட்டில், மேஜை, நாற்காலி ஆகியவை புழங்கிப் போய் அழகற்றதாகவும் இருக்கலாம்; மொத்தத்தில் இந்த இடமே அழகும் அமைதியும் இழந்து காணப்படலாம். ஆனால், பல்வேறு காரணங்களுக்காக, என்னால் இன்னொரு வீட்டிற்குப் போக இயலாமல், இங்கேயே வாழ வேண்டி வரலாம். எனவே, இங்கே நான் உறைவது - சம்மதம் பற்றிய, ஏற்றுக் கொள்வது பற்றிய விஷயம் அல்ல; யதார்த்தத்தை, நிதர்சனத்தை உணர்கிற, பார்க்கிற விஷயம் ஆகும். 'இது என்ன ' என்கிற உண்மையை நான் பார்க்காவிட்டால், அந்த பூ ஜாடி பற்றியோ, நாற்காலி பற்றியோ, சுவரிலே மாட்டப்பட்டிருக்கிற படத்தைப் பற்றியோ நினைத்து வருந்துகிற நோயுற்றவன் ஆகிவிடுவேன். அவை என் மனத்தை ஆக்கிரமிக்கிற, ஆட்டுவிக்கிற பித்துக்களாக மாறிவிடும்; அப்புறம், பிறரை எதிர்த்தும், என் தொழிலை எதிர்த்தும் என்றெல்லாம் எனக்குள் மனக்கசப்புகள் பிறக்கும். இவை எல்லாவற்றையும் அப்படியே இங்கேயே விட்டுவிட்டு, நான் புதிதாகவும் தொடங்கலாம் எனில் அது முற்றிலும் வேறான விஷயம். ஆனால், என்னால் அது முடியாது. 'இது என்ன ' என்கிற நிதர்சனத்தை எதிர்த்துக் கலகம் செய்வது நல்லதல்ல. 'இது என்ன ' என்கிற உண்மையை அங்கீகரிப்பது கம்பீரமான மனத்திருப்திக்கோ, வலியைக் குறைக்கிற இளைப்பாறலுக்கோ அழைத்துச் செல்வதில்லை. 'இது என்ன ' என்கிற நிதர்சனத்திற்கு, உண்மைக்கு நான் இணங்கி வளைந்து கொடுக்கும் போது, அதைப் பற்றிய புரிந்து கொள்ளுதலும் அறிதலும் நிகழ்வது மட்டுமல்ல; மேலோட்டமான புற மனத்திற்கு ஒருவகையான அமைதியும் பிறக்கிறது. மனத்தின் மேற்பகுதியானது - புறமனமானது - அமைதியடையாதபோது, அது - நிஜமான அல்லது கற்பனையான, பிடிவாதமும் ஆவேசமும் நிறைந்த பித்துக்களுக்கு இடம் கொடுக்கிறது. அது, சில சமூக சீர்திருத்தங்களிலோ, குரு, இரட்சகர், சடங்கு போன்ற மதமுடிவுகளிலோ சிக்கிக் கொள்கிறது. புற மனமானது அமைதியாக இருக்கும்போதே, மறைந்திருக்கிற, ஆழ்மனம் - அக மனம் - தன்னைத் தானே வெளிப்படுத்தும். மறைந்திருக்கிற அக மனம் வெளிப்படுத்தப்பட வேண்டும். ஆனால், புற மனமானது பித்துக்கள், கவலைகள் ஆகியவற்றால் சுமையேற்றப்படும்போது அகமனம் வெளிப்படுதல் சாத்தியமாகாது. எனவே, அமைதியற்ற சச்சரவுகளிலும், ஆவேசங்களிலும், எழுச்சிகளிலும், புறமனமானது தொடர்ந்து பாதிக்கப்படும்போது, புற மனத்திற்கும், அக மனத்திற்கும் முரண்பாடுகளும் பகையும் தோன்றுவது தவிர்க்க இயலாதது. இந்த முரண்பாடுகள் தொடர்கிற வரை, தீர்க்கப்படாத வரை, பிடிவாதமும் ஆவேசமும் நிறைந்த பித்துக்கள் வளர்கின்றன. சொல்ல போனால், பிடிவாதமும் ஆவேசமும் நிறைந்த பித்துக்கள் எல்லாம் நம்முடைய முரண்பாடுகளிலிருந்து தப்பிப்பதற்கான ஒரு வழியே ஆகும். சில வகையான தப்பித்தல்கள் சமுதாயத்திற்கு வெளிப்படையாக அதிகமாய்த் தீங்கிழைக்கின்றன என்றாலும் கூட, எல்லாத் தப்பித்தல்களுமே ஒத்த தன்மையுடையவை, ஒரே மாதிரியானவை தான்..

எப்போது ஒருவர் பிடிவாதமும் ஆவேசமும் நிறைந்த பித்தின் முழுமையான இயக்கத்தை அல்லது பிரச்சினையின் முழுமையான இயக்கத்தை உணர்ந்து அறிகிறாரோ, அப்போது தான் பிரச்சினையிலிருந்து பூரணமான விடுதலை காண முடியும். முற்றுமுணர, பிரச்சினையைக் கண்டிப்பதோ, நியாயப்படுத்துவதோ கூடாது. உணர்கிற நிலை - அறிவுடைய நிலை - என்பது தேர்ந்தெடுக்கப்படாததாய் இருக்க வேண்டும். அப்படி முழுவதும் உணர்வதற்கும் அறிவதற்கும் மிக்க பொறுமையும், நுண்ணிய உணர்வுகளை அறியும் நுட்பமும் தேவைப்படுகிறது; பேராவலும், தொடர்ந்த கவனமும் தேவைப்படுகிறது. அவற்றினாலேயே, சிந்தனையின் முழுமையான இயக்கத்தைக் கூர்ந்து கவனிக்கவும், புரிந்து கொள்ளவும், அறியவும் முடியும்.

Monday, August 9, 2010

கூட்டுக்குடும்பம்



வம்சப் பெருமையும்
மூத்தவர்கள் இடும்
கண்டிப்பு எல்லைகளும்
உறவுக் கூட்டங்களின்
அன்பின் நச்சரிப்பும்
சுதந்திர வாழ்கையை
 பறிக்கிறது என்று
கசப்பு வார்த்தைகளால்
உறவுகளை உடைத்து
குடும்ப சொத்தை
பாகம் பிரித்து
மனச்சேராமையால்
கூட்டுக்குடும்ப படிதாண்டி
தனிக்குடித்தனத்தில்
தலைவனற்ற
பகல் இரவு தருணங்களில்
கற்ப்பு தாங்கிய உடலையும்
உடமையும் பொருளும்
தாங்கிய வீட்டையும்
மரண பயத்துடனும்
நித்திரை இன்றி
மன சஞ்சலத்துடன்
புன்னகை மறந்து
உதவிக் குரலுக்கு
செவிதாழ்த்த ஆள்ளற்றும்
அவசர வேளைகளில்
ஆதரவற்றும்
நாழிகை கடத்தி
வாழுகிற தருணங்களில்
கூட்டு உறவுகளின்
பாச வேலியின்
பாதுகாப்பின் உன்னதத்தை
உணர்த்துகிறது உள்மனம்

LinkWithin

Related Posts Plugin for WordPress, Blogger...