Thursday, September 9, 2010

அன்பின் பெண்உருவம் (அம்மா )




ஐவிருமாதம் கருவில்
தோளிலும் மாரிலுமாய்
தொடர்ந்து சுமந்தவள்
அழுகையின் அர்த்தம்புரிந்து
எச்சமயுமும் பாராமல்
பாலூட்டி சோறூட்டி
என்ஆழ்ந்த உறக்கம்வரை
இமைமூடாமல் விழித்திருந்து
சிறு சலனகளில் கூட
விருட்டேழுந்து மார்தட்டி
தாலாட்டு இசைமீட்டி
நோய்ப்பட்ட நாட்களில்
உணவு கசந்து
விரதம் கிடப்பாள்
மார்கடித்து பால்குடிக்கையில்
மாராப்புவிலக்கி என்முகம்பார்ப்பாள்
அகலநின்று தன்னிடம்
தவழ்ந்து வரச்சொல்வாள்
இரத்த உறவுகளைக்காட்டி
பெயர்மொழியச் சொல்வாள்
இக்கிளியிட்டு புன்னகைகவைத்து
ஆனந்தம் அடைவாள்
சூடிய பெயரிருந்தும்
செல்லப்பெயர் இட்டுஅழைப்பாள்
இமைகள் காக்குகின்ற
கண்மணிகள் போல்
என் பால்யங்கள் காத்தாள்


குறிப்பு: நண்பர்களின் வேண்டுகோளுக்காக கவிதையின் தலைப்பில் ஒரு சிறு மாற்றம் செய்து இருக்கிறேன்

2 comments:

  1. அம்மாவை பற்றி விவரிக்க வார்த்தை ஏது...

    ReplyDelete
  2. உண்மைதான் தோழரே...
    அம்மமாவைப்பற்றி
    எழுதத் துடன்கினால்
    எழுத்துக்கள் பஞ்சமாகிவிடிம்
    வானத்தை காகிதமாக்கி
    கடலை மையாக்கினாலும்
    பற்றாமல் போய்விடும்
    அதனால்தான்
    சிறிதாய் எழுதிவிட்டேன்

    கருத்துக்கு நன்றி தோழரே......

    ReplyDelete

LinkWithin

Related Posts Plugin for WordPress, Blogger...