Sunday, October 3, 2010

பெண்மை ஒரு அழகிய கவிதை




*மஞ்சத்தின் தருணங்களில்
என் வினவலுக்கு
தலை தாழ்த்தி
வார்த்தைகளற்ற
மூளல் கவிதகளில்
பதில் சொல்கிறாள்


*உறவுகளின் சபையில்
கூடி இருக்கையில்
வளையல் குலுக்கி
சிலும்பல் ஒலிகளில்
என்னோக்கிய தன்அழைப்பை
பதிவு செய்கிறாள்


*சிறு பிணக்கங்களில்
பரிமாறிய உணவு
உண்ண ஆளின்றி
ஆரித் தனுக்கையில்
பவ்வியமாக அருகில்வந்து
பாதங்களால் தரைதட்டி
கொலுசின் சிணுங்கள்
ஒலிஎழுப்பி தயங்கிநிற்ப்பாள்


*கணக்கற்ற முத்தமிட்டு
ஒருமுத்தம் கேட்டால்
தயங்கி நிற்ப்பவள்
எதிபாராத தருணத்தில்
சில முத்தமிட்டு
உடைத்து எறிகிறாள்
என் கணக்கற்ற முத்தங்களை


*வெளியூர் பயணங்கள்
பேரூந்தின் சன்னல்வழி
காட்ச்களை காட்டி
என் மார்த்தட்டி
சிணுங்கல் மொழிகளில்
வினாக்கள் எழுப்புவாள்


*என் பெயரை
உறவுகளிடடும்
தன் தோழிகளிடமும்
உச்சரிக்க மறுக்கிறாள்
அவள் பெயரை சொல்லி
என் பெயரை கேட்கிறேன்
ஒரு கள்ளச் சிரிப்புமாய்
குழைந்து நிற்கிறாள்

5 comments:

  1. வினோத் கன்னியாகுமரிOctober 4, 2010 at 9:15 AM

    அழகாயிருக்கிறது பெண்மையை வர்ணிப்பது

    கவிதைகளில் இன்னும் வாழ்கிறது பெண்மை
    நிஜம் வேறு மாதிரி வாழ்ந்துகொண்டிருக்கிறது.

    சுருக்கமா சொல்லணும்னா "இதெல்லாம் அந்தக்காலம்"

    ReplyDelete
  2. காலம் மாறியும் இன்னும் என் கிராமப் பெண்மைகளிடன் அந்த அச்சம் ,மடம்,நாணம் பயிர்ப்பு என்கிற அந்த பெண்மைக்குரிய நளினம் மாறவில்லை அதை உணர்ததனால் தான் என்னால் எழுத முடிந்தது

    "ஒரு கற்பனைக்காக எழுதவில்லை"

    உங்கள் அன்பான கருத்துக்கு என் மனமார்ந்த நன்றிக

    ReplyDelete
  3. சங்கவிOctober 4, 2010 at 2:04 PM

    அழகிய கவிவரிகள் அருமை தொடருங்கள்

    ReplyDelete
  4. தமிழ்த்தோட்டம்October 4, 2010 at 2:05 PM

    அவளுக்கு வெட்கம் கொட்டுகிறது தோழரே

    ReplyDelete
  5. இக்-கவிதை தோழர் திரு.செய்யதுஅலி அவர்களால் எழுதப்பட்டு தமிழ்மணத்தில் வெளியிடபட்டது. இக்-கவியின் சில வரிகள் என்னை பாதித்ததால் இங்கு என் எழுத்தை வாசிக்கும் தோழர் மற்றும் சகோதரிகளுடன் இந்த பகிர்வு

    ReplyDelete

LinkWithin

Related Posts Plugin for WordPress, Blogger...