Monday, October 4, 2010

அரக்க மனிதர்கள்




வஞ்சமும் நஞ்சும் கலந்து
சீழ் துருநாற்றமுடைய
தரம் கெட்ட மனம்
பிணம் தின்னும்
கழுகுப் பார்வை
நிறத்தை மாற்றிக்கொள்ளும்
பச்சோந்தியின் குணமும்
அடுத்தவன் வீழ்ச்சியில்
பிறர் கண்ணீரிலும்
ஆனந்த தாண்டவமாடுவது
முன்னே இரவல் புன்னகளையும்
பின்னில் அசூர ஆதங்கமும்
தன்னிலை மறந்த
நான் என்கிற மமதை
மாற்றானைப் பற்றிய
அவதூறு பேச்சு
தாகித்த நாயின்
கடலை விழுங்கும் ஆசை
விஷம் கக்கும் பாம்பைப்போல்
குத்தும் வார்த்தைகள்
சிறிது தாழ்ந்தால்
கால்கொண்டு தலையை
மிதித்துத் தள்ளுவது
தன் நன்மை எண்ணியவனையும்
துளியும் கருணையற்று
சூழ்ச்சியால் வீழ்த்தி
அவன் குருதியையும் கண்ணீரையும்
இன்ப பானமாய் அருந்தும்
மனித உடலுடுத்திய
அசூர மிருகம்
அன்றும் இன்றும்
நன்மை மனிதர்க்கிடையில்
உறவு பந்தங்களிலும்
நட்பு கூட்டங்களிலும்
நமைச்சுற்றிய சமூகத்திலும்
முகமூடியிட்டு உலவுகிறது
விஷக் கொல்லிகள்
விழித்துக் கொள்ளுங்கள்

2 comments:

  1. சமுதாய சீர்திருத்த கவிதை ,,,அழகு

    ReplyDelete
  2. தமிழ்த்தோட்டம்October 5, 2010 at 8:13 AM

    இப்படி பட்ட மனிதர்களிடம் நாமும் மிகவும் கவனமாக இருப்போம்

    ரொம்ப அருமையா உணர்தியுருக்கீங்க செய்யது அலி பாராட்டுகள்.. தொடரட்டும் உங்கள் படைப்புகள்..

    ReplyDelete

LinkWithin

Related Posts Plugin for WordPress, Blogger...