Thursday, January 6, 2011

பச்சைமனிதன்



தாய் தந்தையின்
விரல் துணை இன்றி
ஓடிவிளையாடி துள்ளித் திரிந்த
பால்ய பருவங்கள்
நட்பு உறவுக் கூட்டங்களுடன்
தளிரிட்ட முதல் காதலுடனும்
மனப்போக்கில் சிட்டாய் பறந்த
காளைப் பருவங்கள்
மனப் பெட்டகத்தில்
தஞ்சம் பெற்று குடியேறியது
இருமனங்கள் சேரும் திருமணத்தில்
புது சட்டதிட்டங்கள் உயிர்த்தெழுந்து
சொல்லுக்கும் செயலுக்கும்
கடிவாளச் சங்கிலி இடுகிறது
இரத்தபந்த உற்ற உறவுகளின்
நிழல்களிலிருந்து வெளிப்படும்
மெய்களின் கோர முகம்
இதயப் பட்டி மன்றத்தில்
இன்பமும் துன்பமு
புன்னகை கண்ணீர் ஆழத்தை
வெளிக்கொணர்கிறது மதி
அகம் புறம் உணர்ந்த
வாழ்கையின் முதல்அடி
நித்தமும் நிறங்களை மாற்றிய
போலிகளின் உயிர்த்தெழுதலில்
சிறுக சிறுக இறக்கிறான்
எனக்குள் என் பச்சைமனிதன்

4 comments:

  1. பச்சை மனிதன் கவிதை அருமை. ஒவ்வொருக்குள்ளும் இதே பச்சை மனிதன் இருக்கிறான்

    ReplyDelete
  2. அசத்தல் அற்புதமா சொல்லி இருக்கீங்க ..

    ReplyDelete
  3. அருமையா இருக்கிறது! வரிகளில் ரசிக்கிறேன் உங்களின் ரசனையை !

    ReplyDelete
  4. ரொம்ப நல்லா இருக்கு தோழரே... அருமை

    ReplyDelete

LinkWithin

Related Posts Plugin for WordPress, Blogger...