Wednesday, June 1, 2011

வீதியில் அவள்




நித்தம் மது குடித்து
சுயம் இழந்த தகப்பன்


சீக்கு பிடித்து மூலையில்
நேற்றுவரை உழைத்த தாய்


டுக்க நல்ல துணியில்லை
பள்ளி உறவைமுறித்து தம்பிகள்


நித்த பசிக்கு திண்டாட்டம்
வறுமை வேலிக்குள் வீடு


லைபிள்ளை பருவம் எய்தவள்
காலம் உடுத்திய அடையாளம்


குடும்ப வறுமையை துடைக்க
சமூக வீதியில் அவள்


நாலுவீட்டில் அடுப்பாங்கரை வேலை
நிரம்பியது உறவுகளின் வயிறு


வீதி பணி இடங்கள்
பருவம் கொத்தும் காமக்கழுகுகள்


மேலாடை பொத்தல் கிழிசல்கள்
மோப்பம் பிடிக்கும் செந்நாய்கள்


ருட்டறையில் ஆடை அவிழ்க்க
வறுமைக்கு விலைபேசும் செல்வந்தர்கள்


காம சங்கிலி அவிழ்த்து
சமூகத்தில் உலவும் உடல்திண்ணிகள்


றுமையில் இளமை கொடியது
 வீழ்ந்தால் படுகுழியாகும் தோல்வி


கோபத்தை ஆயுதாமாக ஏந்தி
வாழ்க்கைவீதியில் நெருப்பாய் அவள்


தோற்காமல் வீறுடன் இவள்
எங்கோ தோற்கும் பெண்மைகள்

6 comments:

  1. கோபத்தை ஆயுதாமாக ஏந்தி
    வாழ்க்கைவீதியில் நெருப்பாய் அவள்

    ஒவ்வொரு பெண்களும் ஏந்தவேண்டிய ஆயுதமே!!

    ReplyDelete
  2. வறுமையின் பிடியிலிருக்கும் பெண்மைக்கு நேரும் அவலத்தை தங்கள் கவிதை அருமையாகவும் பெருமை மிக்கதாகவும் உணர்த்துகின்றது!
    பாராட்டுக்கள், வாழ்த்துக்கள்!

    ReplyDelete
  3. ஒவ்வொரு பெண்ணும்
    இந்த
    ஏழைப் பெண்ணைப் பின்பற்றினால் நலமே!

    ReplyDelete
  4. பெண்களுக்கு கோபமே அயுதம்.

    'பொம்பள சிரிச்சா போச்சு'ன்னு சும்மா வா சொல்லி வச்சாங்க.

    சிரிச்சப்பழகினா ஆண்களுக்கு இளக்காரம் தான் ( என்னையும் சேர்த்து )

    ReplyDelete
  5. பெண்மையின் இலக்கணம் என்னவென்று சொன்னாலும் , ஒரு சூழலின் தன்மை, தேவைகள், சுயம் இழக்கும் மானுடம் இவற்றை விளக்கிய அற்புத கவிதை தங்களது.

    ReplyDelete
  6. கோபத்தை ஆயுதமாய் ஏந்தி
    வாழ்க்கை வீதியில் அவள்

    தோற்காமல் வீறுடன் இவள்
    எங்கோ தோற்கும் பெண்மைகள்...

    நெஞ்சை நெகிழவைத்த அருமையான
    கவிதைவரிகள்...வாழ்த்துக்கள் உங்களுக்கு ...

    ReplyDelete

LinkWithin

Related Posts Plugin for WordPress, Blogger...