Thursday, September 29, 2011

மனதை ஆளும் துக்கம்




வாழ்வியலில் 
நீளும் புன்னகைகள் 
இடைவெளிகளில் 
வந்துபோகும் துக்கங்கள் 

அகம் 
சிந்தும் புன்னகையில் 
 உதிர்ந்து விழுகிறது 
நோயும் ,துக்கமும் 

புன்னகை 
அகத்தை குளிரூட்டி 
இதழ்கள்  வழியே 
காற்றில் கரைகிறது 

சோகங்களில் 
விழிகள்  கண்ணீர் 
உதிர்த்த  பின்னும் 
அகத்தில் தேங்குகிறது 
துக்கக் கறைகள்

சிந்தை 
அவ்வப்போது எழுப்புகிறது 
அகத்தை கீறிய 
துக்கங்களை   மட்டும் 

புன்னகைத்த 
இனிய  நாழிகைகளை 
தூக்கில் ஏற்றுகிறது 
துக்கங்கள் 

வாழ்நாளின் 
புன்னகை நாழிகைகள் 
நாதியற்று நிற்கிறது 
வாழும் மனிதர்களில் 

Monday, September 26, 2011

கருணை தர்மங்கள்




தீரா நோய்களின் தொற்றல்
செயல் இழந்த உடலுமாய் 
கட்டில் படுக்கையில் தந்தை 

அன்னம் உண்ணா தாய் 
பால் வற்றிய மார்பு 
பசியில் அழும் தம்பி 

அம்மா பிச்சை போடுங்கள் 
வீதியில் அன்னப்பாத்திரம் ஏந்தி 
பசியில்  துவளும் சிறுவன் 

உயிர்போர்த்திய நான்கு  ஜீவன்கள் 
பழைய கந்தல் துணியாய்
வாழ்க்கை வீதியில் விலக்கப்பட்டு 

இது வறுமைக் காகிதத்தில் 
இறைவனின் கைவண்ணத்தில்  
எழுதப்பட்ட  துக்கக் கவிதை 

விழிகளால் வாசித்த மனிதர்கள் 
 அகம்   இளகி  விதைத்தனர்
பயனற்ற வெறும் அனுதாபங்களை 

ஆலயம் கோவில் மசூதி 
காணாத தெய்வ சன்னதிகளில் 
நிரம்பி வழிகிறது காணிக்கைகள் 

சிறு கருணையை எதிர்நோக்கி 
வறுமைக் கோட்டின் கீழ் 
எத்தனை எத்தனை மனிதர்கள் 

உண்டியல் நிறைய காணிக்கைகள் 
உண்ண உணவின்றி பக்தகோடிகள் 
சன்னதிகளில் மௌனமாய் கடவுள்கள் 

அனுதாபங்கள் பசியை மாய்ப்பதில்லை 
கருணையில் உதிரும் தர்மங்கள் 
எளியவர்களின் உயிர் காக்குகிறது 

Thursday, September 22, 2011

இடைவெளி உதிர்வுகள்



கருவில் சிதையும்   சிசு 
வாலிபம் கடக்காத இளங்காளை
முதுமையில்  உதிரும் மனிதன் 


உருவத்தையும் தாய்முகத்தையும்
இருட்டில் தொலைக்கும் சிசுக்கள் 


எதிர் நோக்கா ஒர்நாழிகையில் 
இளமையில் வாழ்நாளை  உதிர்ப்பவர்கள் 

நெடுந்தூர வாழ்க்கை பாதையில் 
முதுமையால்  உதிரும் உயிர்கள்

துரதிஷ்டமா இல்லை 
எழுதப்பட்ட விதியா 

வாழ்வியல் நம்பிக்கைகள் உடைக்கும் 
 இடைவெளி மரணங்கள் 

 மனிதர்களை நேசிப்பதாக சொல்லும் 
பரம்பொருளை நோக்கி ஒர்வினா 

நூறாண்டு வாழ்ந்து மடிந்தவனும் 
வாழ்வியலின் முழுமையை ருசிபதில்லையாம் 

பிறகு ஏனோ  
வயது எல்லைக் கோட்பாடுக்குள்
இந்த மனித வாழ்க்கை

Sunday, September 18, 2011

ஐம்பதின் கட்டில் ஏக்கங்கள்


மணமாலை சூடலுக்குப் பின் 
மங்கள கரமாக அரங்கேறுகிறது 
கடமையான கட்டில் சடங்குகள் 

உறவுகள் தாம்பத்யம் உணரும்முன் 
நடுவீட்டில் அவிழ்க்கப் படுகிறது 
சில தொட்டில் கயிறுகள் 

மூன்றாம் வயிற்றுக்கான ஓட்டம் 
தொடரும் நெட்டோட்ட முடிவில் 
உதிர்கிறது நல்ல பருவங்கள் 

காலச் சக்கரத்தில் விழுந்து 
செல்லரித்துச் சிதைந்து விடுகிறது 
அந்த நாட்களின் நிகழ்வுகள்

தலை தூக்கும் வாரிசுகள் 
உறவுக் கடமைகள் குறைந்து 
சற்று இளைப்பாறும் தருணங்கள் 

பழுத்து நரைத்த பருவம் 
தனிமைகளில் எட்டிப் பார்க்கிறது 
அகத்தில் புதைந்த ஆசைகள் 

பருவம் மறந்த ஆசைகள் 
ஒத்துழைக்க மறுக்கும் உடல் 
காலம் போர்த்திய நோய்கள் 

ஒவ்வொரு இரவுக்கும் காரணங்கள் 
உறவுகளில் விழும் இடைவெளிகள் 
காலங்கடக்கும் கட்டில் பந்தம் 

இருளை இம்சை செய்யும் 
வெட்டங்களை அணைத்த பின்னும் 
அணையாமல் கட்டில் ஏக்கம் 

அகத்தில் சுவாசமுட்டும் ஆசைகள் 
நாளத்தில் ஸ்தம்பிக்கும் குருதி 
மௌனமாகிறது துடிக்கும் இதயங்கள் 

உறவில் கிட்டா உறவுத் தேடல் 
நடுவீதிகளில் நாணம் கெட்டு
எங்கோ வேலிதாண்டும் ஆசைகள்

உறவு விலக்கப் படுகையில் 
வாழ்நாளின் ஆயுள் குறைகிறது 
நவ மருத்துவ குறிப்புக்கள் 

உறவில் உறவை நீட்டுங்கள் 
உடலில் நோயை துரத்துங்கள் 
ஐம்பதில் இளமையை சுவையுங்கள்
 


Thursday, September 15, 2011

அந்த ஊர் வீதி


சொல்லாமல் சென்ற கதிரவன்  
 நீலமேகத்திற்குமுகம் சிவக்க 
மெல்லிய புன்னகையிட்டு நிலவு 

தன் மடியில் இருப்பவர்களுக்கு 
மெல்ல கிளைகளால் விசிறியது 
வீதியின் முச்சந்திலுள்ள மரம் 

மரியாதை நிமித்தமாய் நின்றபடி 
விடுதியில் தேனீர் அருந்துகிறார்கள் 
 நாற்காலியில் இடம் கிடைக்காதவர்கள் 

சற்றுநேரமுன்  நடந்த வீதியில் 
தரையினை உற்றுப் பார்த்தபடி  
வீதியில் பணத்தை தொலைத்தவன் 

வீதியின் ஆரம்பப் பகுதியில் 
சற்றென்று சுதாரித்து கொண்டார்கள்
இடைவெளியில் பேசிவந்த காதல்ஜோடி 

வாசலில் வழியனுப்பும் உறவுகள் 
திருபி பார்த்தபடி செல்கிறார்கள் 
வெளியூருக்கு  பயணம் புறப்பட்டவர்கள் 

வழிப்போக்கர்களை வழி மறித்து 
அடையாள முகவரி கேட்கிறான் 
அவ்வீதிக்கு புதிதாய் வந்தொருவன் 

எதிரெதிர் வீட்டு மாடிகளில் 
சைகையால் பேசிக் கொண்டனர் 
உலர்ந்ததுணியை எடுக்கவந்த பெண்கள் 

மும்மரமாக  எதைப்  பற்றியோ 
 வாயிச் சண்டை இடுகிறார்கள 
வாசலில் சில அண்டைவாசிகள் 

எங்கிருந்தோ வந்த அழைப்பு 
விடாது அழுதது  அலைபேசி 
ஆள் இல்லாத வீடு 

அன்னப் பாத்திரமேந்தி 
வீடுகள் தோறும் ஏறியிறங்கும் 
 மாலைநேர  வாடிக்கைப் பிச்சைக்காரன்  

வீதியில் விளையாடும் குழந்தைகள் 
அரட்டை அடிக்கும் காளையர்கள் 
வேடிக்கை பார்க்கும் பெருசுகள் 

ஆயிரம் காரண காரியங்கள் 
அங்குமிங்குமாய் உலவும் மனிதர்கள் 
வேடிக்கைபார்த்தபடி மௌனமாய்  வீதி




Sunday, September 11, 2011

அழகும் அசிங்கமும்



தலைவன் ரசிக்கும் அழகை 
ஆடையின் அளவு குறைத்து 
காட்சியாக வீதி விழிகளுக்கு

தலைக்கு நீராடும் வேளைகளில் 
கூரையில் காகத்தை துரத்தி 
 அங்கம்மறைக்கும் நாணம் அழகு 



பெய்யும்  சிறு மழையினில்
கதிரவனின் இளம் சூட்டிலின் 
கலைந்தொழுகும் இரவல் சாயங்கள் 


விடாது கொட்டும் அடைமழையிலும் 
தொப்பலாய் நனைந்தும் கலைவதில்லை 
கமழும் மண்வாசனை அழகு 

நகரத்தின் உடுப்பின் வநாகரிகம் 
 வீதிவெளியில் எட்டிப் பார்க்கிறது 
பெண்மையின் மார்பகக்  கண்கள் 

போர்த்தும் மேலாடை அழகிற்கு
ஆயிரம் கவி தளிரிடுகிறது
கவிஞர்களின் சிந்தை கருவறையில் 



நித்தம் உடுத்தும் ஆடையாய்
 நவநாகரீகத்தின் பந்த உறவுகள் 
கழிப்பறையாகும் வெட்கத் தலங்கள் 


உள்ளம் கவர்ந்த கள்வனுக்கும் 
கொடிவேலிக்கு பிறகே முந்தி 
கோடுகளில் பந்த  உறவுமுறை 


அச்சம் மடம் நாணம் பயிர்ப்பு 
பெண்மையின் தூய்மை அழகுக்கு 
இறைவன் போர்த்திய ஆடைகள் 


 வெளியழகு எண்ணங்களின் உருவம்
வீதிகளில் ஒளிரும் அழகுகள்
அழுக்கு மனதின் அசிங்கங்கள் 


-செய்தாலி 

Thursday, September 8, 2011

அவளின் அந்த நாட்கள்




இன்று உறவுக்கு தீட்டாம் 
அவளின் வீடுதேடி வந்தவர்கள் 
திரும்பினார்கள்  வாசப்ப்படியிலேயே

வாடிக்கையாளர்களின் அழைப்பு 
 வருடல் இன்றி அழுதது 
மேசையில்  துடிக்கும் கைபேசி

 வலியில் துவளும் நொடியில் 
விழிசிந்திய நீர்த் துளியில் 
இடையே ஆனந்தத் துளிகள் 

உடைபட்டு சிதறிய குருதியில் 
வாழ விருப்பமற்று வெளியேறியது 
தலையெழுத்து தெரியாத கரு 

சீண்டல் சலனங்கள் இன்றி 
ஆழ்ந்த நித்திரைகொண்டாள்   
அவளின் அந்த நாட்களில் 

-செய்தாலி 

Tuesday, September 6, 2011

புகழ் தேடும் நவதலமுறை





உயரும் ஊடக மேடைகளில் 
இலவசங்கள் இலவச விற்பனை
நவ வியாபரத் தந்திரம் 

தம் வாரிசுகளின் உருவங்கள்
ஊடக திரையில் ஒளிரவேண்டும் 
நகரவீதியில் முண்டியடிக்கும் ஈன்றவர்கள் 

பக்குமற்ற பிஞ்சு மனங்களில் 
வஞ்சமாக அடித்து அமர்த்தப்படும் 
புகழுக்கான  நவநாகரீக கலைகள் 

மேடையில் அறைநிர்வனமாய் பிள்ளை 
நாணம் மானம் முற்றும்துறந்து 
ஊடகத்தில் பல்லிளிக்கும் ஈன்றவர்கள் 

கற்றபவர்களும் கற்றறிந்தவர்களும் 
புகழுக்கான விடா நெட்டோட்டம் 
வியர்வை சிந்த விருப்பமற்றவர்கள் 

நவநாகரிக வாழ்க்கை வீதியில் 
கண்கட்டி  மனிதர்களின் பயணம் 
வாசலை திறந்துவைத்து பாதாளம் 

எட்டாக் கனியின் ஆசைகள் 
எங்கோ மறைவுகளில் சீரழிகிறது 
அதை தேடியவர்களின் வாழ்க்கை 

 உடலின்  வக்கிரங்களை ரசிபவர்கள் 
அதீத பணத்தாசை உள்ளவர்கள் 
 இவர்களுக்கு கூடாரமாய்  கலை



நஞ்சாய் படரும் புகழாசை 

அணியாய் திரளும் குடும்பங்கள் 

தொலையும்  பச்சை மனிதர்கள் 



உலக அரங்கக் கலைகளில் 
மகுடம் சூட இயலாமல் 
கோடி மக்களை பெற்றதாய் 



கலைகள் கற்பது தவறில்லை

திறனை எழுப்புவது சிறந்ததே 
சுயத்தை கொல்வது சரியோ ....?

ஒரு தேசம் உயிர்த்தெழ 
அறிஞர்களும் வீரர்களுமே தேவை 
வெறுமொரு 
கூத்தாடியல்ல 

-செய்தாலி 

LinkWithin

Related Posts Plugin for WordPress, Blogger...