Monday, October 31, 2011

உழைப்பு ஒரு தேடல்



உழைப்பு 
மனிதன் வாழ்வதற்காக 
இறைவன் அருளிய அற்புத 
பொக்கிஷம் 

இவன் 
உயிருள்ள மனிதன் 
உடல் உறுப்புக்களின் உழைப்பின் 
உயிர்வெளிச்சம் 

மண் 
பொருள் உயிர்கள் உருவங்களில் 
உழைப்பின் சில அடையாளம் 
இரவல் உறவு 

மனிதன் 
மயானம் செய்கையில் 
அவனில் உதிர்ந்து விழும் 
அற்பங்கள் 

உணர்வும் 
உணர்ச்சிகளும் மனிதனின் 
உழைப்பின் உருவமற்ற 
ஆன்மா 

மனிதனை 
ஆட்டி வைப்பவர்கள் 
அவன் ஆளவேண்டியவர்கள் 
மனக் கோட்பாடு 

எண்ணமும் செயலும் 
நாளைய இறைசன்னதியின் 
நன்மை தீமைகளின் 
சாட்ச்சியாளர்கள் 

உழைப்பில் 
அகத்திலும் புறத்திலும் 
நடுநிலையை பேணும் மனிதன் 
உயர்கிறான் இறை அகத்தில் 

அன்பு 
காதல் 
நட்பு 
உறவுகள் 
இவை மனித உழைப்பால் 
மனிதன் தேட வேண்டியவைகள் 

புன்னகையை 
செலவு செய்து 
உறவுகளை சேமிப்பவன் 
உழைப்பில் உயர்ந்தவன் 

  

Saturday, October 29, 2011

முந்நூறு கிறுக்கல்கள்



 முந்நூறு
எழுத்துக் கிறுக்கல்கள் 
கிறுக்கியது என்  கரமாயினும் 
கிறுக்கச் சொன்னது 
சமூகம் 

இவர் 
இவர்கள் என் குருநாதர் 
அடையாள பொய் சொல்லுகையில் 
என்னோக்கி முகம் சுளிக்கும் 
சமூக ஆசான் 

படைப்பு 
இறைவனால் ஆக்கப்பட்டது 
மனிதர்களின்  தேடல் படலத்தில்
உயிர்த்தெழுகிறது 

அறிவு 
கற்பவனுக்கும் 
கற்றுத் தேர்ந்தவனுக்கும் 
கற்றுக் கொடுப்பவன் 
இறைவன் 

சொல்படலம் 
மெய்யா பொய்மையா 
மனிதர்கள் தர்க்கிக்கலாம் 
இறைவன் கையில் தான் 
தீர்ப்பு 

கையளவு 
கற்றவனும் கற்காதவனும் 
வாழ்கிறார்கள் மடிகிறார்கள் 
கற்றதில் வாதம் கொள்பவர்கள் 
வாழப் பயப்படுகிறார்கள் 

வாழ்வின் 
ஒவ்வொரு அசைவுகளிலும் 
 இறைவன் பதிந்து செல்கிறான் 
அவன் இருப்பை

வாழ்க்கை 
இறைவன் எழுதிய கவிதை 
அதன் அதன் தருணங்களில் 
வாசிக்கபடுகிறது 

ஒரு 
கவிதை வாசிப்பின் முடிவில் 
மறுகவி பிறப்பெடுக்கும் 
இது இயற்கை கூற்று 


 ஒன்றை 
எழுதுகிறவன் எழுதும் முன் 
தன் சிந்தைத் திரையில் 
வாசிக்கிறான் 

சிந்தையில் 
எழுதும் வல்லமையுடைவன் 
இறைவன் மட்டுமே 
இது என்னதென்று மார்தட்டுவது 
மடமை 


எழுதத் 
தெரியாதவன் கையில் 
எழுதுகோல் கிட்டியதன் வினை 
மௌனமாக அழுகிறது கிறுக்கலில்  
கிறுக்கல்கள் 

-செய்தாலி


Tuesday, October 25, 2011

காதல் ஒரு அடையாளமா ?



காதலிக்கிறேன் 
அவனும் அவளும் பரிமாறும் 
சொல்லின் முடிவில் இறக்கிறது 
அவர்களின் காதல் 

அவர்கள் 
காதல் செய்கிறார்கள் 
செய்கை பதியும் அடையாளம் 
அவர்களின் அபிநயங்கள் 

பருவங்களில் 
காதல் தளிர்கிரதாம் 
வயதுக்குள் சிறைவைக்கிரார்கள் 
காதல் ஞானமற்றவர்கள் 

 பிஞ்சுக் காதல் 
பருவக் காதல் 
கள்ளக் காதல் 
வயோதிகக் காதல் 
பெயர் அடையாள சுமையில் 
மௌனமாக அழுகிறது காதல் 

மனிதன் 
தத்தம் உறவாடுவதர்காக 
இறைவன் இட்ட பந்தமுடுச்சு 
உறவுகள் 

இறைவனின் 
ஒருதுளிக் கருணைதான் 
 இந்த பூமியின் புன்னகையும் 
மனித நேசமும் 

உருவமற்ற 
இறை அன்பினை 
வயதுகளிலும் பெயரிலும் 
அடையாள படுத்துதல் சரியோ ?



-செய்தாலி 


எல்லா அன்பு உள்ளங்களுக்கும் என் தீப ஒளி திருநாள் நல்வாழ்த்துக்கள் 

Thursday, October 20, 2011

பிள்ளைக்கு மகளாய் தாய்





ம்மா ...
திடுக்கிட்டு எழுந்தவன் 
கண்ணைக் கசக்கி விழிதிறக்க 
ஆறுமணியை காட்டியது கடிகாரம் 

எழுந்தவன் 
மெல்ல சோம்பலை முறிக்க 
படுக்கையில் உதிர்ந்து விழுந்தது  
அதுவரையிலான உறக்கம்


அம்மான்னு 
சத்தம் போட்டது கேட்டுச்சு 
கனவுல உங்க அம்மாவா 
நக்கல் கேள்வியுடன் மனைவி 

 அம்மா 
 கூப்பிடுவது போல்  சத்தம் 
மனைவிக்கு பதிலத்தபடி 
ஆயத்தமானான் காலைக் கடமைகளில்  

மேஜையில் 
கைபேசி அழைத்தபடி துடிக்க 
கையில் எடுத்த மனைவியோ 
ஹலோவுக்குப் பின் மௌனமானாள் 

வாடிய 
முகத்துடன் ஓடிவந்து 
 அவன்னோக்கி  கைபேசியை நீட்டுகையில் 
அவள்விழி உதிர்த்தது கண்ணீரை

அண்ணே ...
அம்மா..ம்மா  தவறிருச்சி
ஊருக்கு உடனே புறப்பட்டுவா 
அழுத குரலுமாய் தங்கை 

அச்சேதி 
இடியாய் நெஞ்சில் விழ 
நாளத்தில் குருதியோட்டம் நிற்க 
தளர்ந்து விழுந்தான் அவன் 

வார்த்தைகள் 
எங்கோ ஓடி ஒளிந்துகொள்ள 
பேசா ஊமையைப்போல் மௌனமாக 
அழுதது அவன் இதழ்கள் 

ஊருக்கான 
நாழிகைகளின் பயணத்தில் 
வீடுவரை ஏங்கி அழுததில்  
விழிகளில் வற்றியது கண்ணீர் 

பேரூந்தில் 
வந்திறங்கியவன்  
தடுமாறி விழுந்தான் ஊர்வீதியில்  
ஓடிவந்து எடுத்த உறவுகளோ 
அவனைத் தாங்கியபடி அழுதது

நம்ம 
வீட்டு வெளிச்சம் அனைச்சிருச்சு 
 உறவுகாத்த  குலசாமியும் சான்ச்சிருச்சு 
தலைமாட்டில் கதறினாள் தங்கை

அண்ணே ...
தாரை தாரையாக உதிரும் 
கண்ணீருடன் ஓடிவந்த தம்பியோ 
நெஞ்சோடு சேர்த்தழுதான் அவனை 

உங்களுக்கெல்லாம் 
பாலூட்டி வளத்தவளுக்கு 
ஒருசொட்டு பாலூத்த ஆளில்லையே 
பக்கத்து வீட்டுக் கிழவி 

பெத்தபுள்ளங்க
உசுரோட குத்துக்கல்ல இருந்தும் 
நாதியற்று உசுரவிட்டுட்டா 
புலம்பியபடி அம்மாவின் தங்கை 

பொழப்புக்காக 
அங்க இங்கன்னு போயிட்டீங்க 
கடைசி நேரத்துல பெத்தவள கவனிக்காமல் 
சம்பாதிச்சு என்ன புரோஜனம் 
உறவுக்காரர்களில் ஒருவர் 

ப்பா..அப்பா   
பாட்டி துனியைமூடி தூங்குது 
எழுதிருக்க சொல்லுங்கப்பா 
அவனின் இரண்டுவயது மகன் 

பாட்டிக்கு 
கொஞ்சம்  உடம்பு சரியில்லை 
பாட்டி தூங்கட்டும் என்றபடியே 
மகனை வாரியெடுத்து அழுதான் 

பத்துமாசம் 
சுமந்து பெத்த தாயை 
பாடையில சுமந்து கொண்டு 
மயான பயணத்தில் அவன் 

என்னப்பெத்த 
தெய்வத்திற்கு கொள்ளி வைக்கவா 
தலைப் புள்ளையாய் பிறந்தேன் 
வாய்விட்டுக் கதறினான் அவன் 

இரண்டாம் நாள் 
இறுதிக் கிரிகைகள் முடிந்து 
வீட்டுக்கு வந்தவன் கண்டான் 
இரவல் புன்னகையிட்டு மனைவி 

அவள் 
காதில் எதோ முனுமுனுத்தாள் 
ஆழ்ந்த துயர துக்கத்திலும் 
மெல்ல மலர்ந்தது அவன்முகம் 

நிச்சயமா 
இது பெண்குழந்தை தான் 
எங்கம்மா மறுபடியும் பிறக்கபோரா
எனக்கு மகளாய் 

பிள்ளைக்கு 
பாசத்தை ஊட்டிவளர்த்த தாய் 
தன்பிள்ளைகளின் பாசத்திற்கு ஏங்கி

பிள்ளைக்கு   மகளாய் தாய் 


Tuesday, October 18, 2011

அவளின் அந்த ஆசை





அன்று 
அவளுடனான

ஒரு தனிமைப் பொழுதில் 

என் 
காதோரத்தில் மெல்லிதாய் 
முணுமுணுத்தது அவள்   இதழ்கள் 

இதழ்கள் 
உதிர்த்த ஓசைகளில் 
அவளின்  ஆழ்மனத்தின் ஆசைகள் 

அங்கு 
வெகுதூரத்தில் சாந்தமாய் 
மனித வாசமற்ற ஓரிடம் 

அன்றைய 
வேலைமுடிந்து அசதியில் 
உறங்கச் செல்லும் 
கதிரவன் 

உலவும் 
மேகங்களுக்கு இடையில் 
எட்டிப்பார்க்கும் மூன்றுவயது 
நிலவு 

இருளின் 
ஒரு துளி சிதறிவிழ 
நீல வானம் முகம்சிவக்கும் 
அந்திமாலை 

தன் 
மெல்லிய கரங்களால் 
கிச்சுகிச்சு மூட்டி வருடும் 
தென்றல் 

நிசப்தம் 
உறங்கும் நம் புதுவுலகில் 
நமக்குத் துணையாக 
இயற்கை தோழமைகள் 

மௌனம் 
வழிந்தொழுகும் ஆற்றங்கரை 
அதில் மெல்லத் தளும்பும் 
நீரலைகள் 

அந்த 
நீரலைகளின் நடுவே 
நமக்கு மட்டுமாய் அமர 
ஒர்மேடை 

சிம்மினி 
விளக்கின் அகத்தினில் 
மெல்லப் புன்னகைக்கும் 
ஒளிச்சுடர் அலங்காரம் 

நம் 
சார்ந்த சலனங்களை 
சிலநாழிகை மட்டும் களைந்து 
பிறந்த குழந்தைகளாய்

அந்த 
சாயான தருணத்தில் 
மெல்லமாய் பேசிக் கொள்ளட்டும் 
இதழ் திறக்கும் இதயங்கள் 

புன்னகை  
பாத்திரத்தில் பரிமாறவேண்டும் 
நம் ஆழ்மனதில் உறங்கும் 
எண்ணங்கள் 

நம் 
உணர்வும் உணர்ச்சிகளும் 
தத்தம்  தர்க்கங்களை களைந்து
கொஞ்சிக் குலவவேண்டும் 

பசிக்கு 
முத்தங்களை உண்டு 
உமிழ்நீரை பருகி 
 காதல் தாகம்  தணிப்போம் 

உலகம் 
உறங்கும் வேளையிலும் 
விழிகள் விழித்திருக்கவேண்டும் 
நம் உயிரும் இணைந்திருக்கவேண்டும் 

அந்த 
மெல்லிய முனங்களிலேயே 
மார்பில் தலைசாய்த்து 
அயர்ந்து தூங்கிவிட்டாள்

பிரிதொரு நாளில் 
அங்கே ஓரிடத்தில் காத்திருந்தது 
அவள் ஆழ்மனத்தின் அந்தநாள் 



அவள்
மனதில் வரைந்த ஓவியங்கள் 
அவளுடனான  அவனின் காதலால் 
உயிர்த்தெழுந்தது 



அன்று 
அவர்களின் திருமண நாள் 
இறைவன் படைத்த இயற்கைகளை 
அவளுக்கு பரிசாக அளித்தான் 
தலைவன் 

இரட்டிப்பு 
இன்பத்தில்  தத்தளித்தவள் 
வாரி முத்தமிட்டாள் 
தன் காதல் தலைவனை 

மீத 
நாழிகை தருணங்கள் 
.........வார்த்தைகள் இல்லை
அவர்களின் சொர்க்கத்தில் 
கட்டெறும்பாக எனக்கு விருப்பமில்லை 

-செய்தாலி 

Thursday, October 13, 2011

மர்மத்தை அறுத்தெறி



ஊரோரத்தின் 
ஒதுக்கப்பட்ட குளக்கரையில் 
நீர் குடித்து கிடக்குது  

அங்கே 
புதர்களில் புறப்படும் 
புகையினில் கருகும் நாற்றம் 
வீட்டின் 
கதவு சன்னலை உடைத்துக்கொண்டு 
 தாயின் கதறல் சப்தம் 

ஊர்கூடி 
பார்க்கும் ஊடகத்தின் ஒளியில்  
காட்சிப் பொருளாய் ஒர்நிழல் 

நித்தம் 
நாளிதழிலும்  ஊடகத்திலும் 
நெஞ்சைக் கீறும் செய்திகள் 

குளக்கரையில் 
 நீர் ஊறி விறைத்த
அழுகிய உடல் 

புதரில் 
பாதி வெந்த நிலையில் 
உருவம் சிதைந்த உடல் 

வீட்டின் 
அந்தரக் கயிற்றுச் சுருக்கில் 
பிடைபிடைத்து மடிந்த உடல் 

ஊடகத்தில் 
ஊர்பயல்கள் தின்று கக்கிய 
சக்கையாக உயிருள்ள சவம் 

இங்கே 
அழுகியும் 
கருகியும் 
சுருக்கிலும் 
உயிர் சவமாயும் 
மடிந்து கிடப்பதும் நிற்பதும் 
பால்யம் தாண்டாத பெண்சிசுக்கள் 

குழந்தைகள் 
தெய்வத்திற்கு சமம் என்னும் 
இந்த பாரத திருநாட்டில்  
கற்ப்பு இழந்து மடிகிறது 
குழந்தை தெய்வங்கள் 

உயிர்குடித்த 
அரக்க ஜந்துக்கள் 
பயமின்றி  சிறைவேலிக்குள்ளும்
சிலது மான்ய முகமூடியிட்டும் 
உயிருடன் திரிகிறது 

நீதிக்கு கண்ணில்லையோ 
சட்டத்திற்கு ஆண்மையில்லையோ 
வாழும் மனிதசவங்களுக்கு உணர்ச்சியில்லையோ 
இறைவனுக்கும்   கருணை இல்லையோ 

பட்ட காயம் ஆறும்முன் 
மீண்டும் மீண்டும் ஆயுதமிறக்கி
அறாப் புண்ணாய் ரணப்படுகிறது 
சமூக நெஞ்சு 

காம இச்சிக்குள் 
சிதைந்து மடிந்த ஜீவன்களின் 
ஆத்ம சாந்திக்காவது 
சிதைதவனின் மர்மத்தை 
அறுத்து வீதியில் எறியத்துனியட்டும்
நாளை சமூகம் 

Tuesday, October 11, 2011

தாய் பசித்திருக்கிறாள்





















அழும் குழந்தை 
வெட்டவெளியில் திறந்த மார்பை 
முந்தானைக்குள் மூடி 
 பாலூட்டும் தாய் 

தன்மடியில்   
பால் வற்றும் தருவாயில் 
கன்றிற்காக  கறவக்காரனை விலக்கும்
தாய்ப் பசு 

கண்தெரியாத குட்டியை 
வாயில் கவ்வி எடுத்து 
 பால் மடியினை காட்டுகிறது 
தாய்ப் பூனை 

தன் வாயில் 
எங்கிருந்தோ எடுத்துவந்த உணவை 
குஞ்சுகளுக்கு ஊட்டியது 
தாய்க் காகம் 

கிளறிய குப்பையில் 
உணவைக் கண்டவுடன் 
தன் குஞ்சுகளை அழைத்தது 
தாய்க் கோழி 

தம் 
குழந்தைகளின் பசியும் 
தாயின் மனசும் 
தாய்மையின் மாசற்ற  உன்னதம் 

வீட்டுக்கு 
இந்தக் கிழம் வேண்டாம் 
முதியோர் இல்லத்திற்கு துரத்தும் 
நவநாகரீக பெண்மைகள் 

தன்மக்களின் 
வீடுகளுக்கு இடையே 
ஒருநேர அன்னத்திற்க்காக
நெட்டோட்டம் ஓடும் 
தாய்மார்கள் 

கழுத்து வரை 
தின்ற களைப்பில்  
மனைவியுடன் வீட்டில் உறங்கும் 
பிள்ளைகள்

தாய் அவள் 
பசித்திருக்கையில் 
உணவுண்ணும் பிள்ளைகள் 
இறைவனால் சபிக்கப்பட்டவர்கள் 

Sunday, October 9, 2011

உறவும் உறவுகளும்





தவழுகையில்
நம்மை கொஞ்சிக்  குலவிய
முதிர்ந்த குழந்தைகளான 
தாய்தந்தை 

பால்யங்கள் 
உதிரும் அந்நாட்களில் 
மெல்ல மெல்ல விலகும் 
நேற்றுவரை விளையாடிய 
உடன்பிறப்புக்கள் 

காளைப் பருவத்தில் 
உபதேசங்களில் மட்டும் 
உறவை வெளிப்  படுத்தும் 
உறவும் உறவுகளும் 

சந்தோச
துக்க சடங்குகளில் 
வெறும் கடமைகளுக்காக 
உறவை பதியும் உறவுகள் 

கால நாழிகையின் 
 இடைவெளிப் பருவங்களில்
 உறவுகளில் உதிர்கிறது  
உறவின் பிணைப்பு 

காலத்தின் முதிச்சியில் 
வெறும் அடையாளங்களில் 
அகப்பட்டு பரிதாபமாய்  
நேற்றைய உறவுகள் 

கருவில் 
ஒட்டப்பட்ட உறவை 
தொப்புள்கொடி வெட்டி 
உறவின் உறவைப் போதிக்கிறான் 
இறைவன்

வாழும்வரை 
பாசமும் நேசமும் 
தத்தம் சூழல்களுக்கு ஏற்ப 
நிறங்களை மாற்றிக்கொள்கிறது

தம் சுயத்தில் 
துளியும் நிறம்பூசாமல்
உறவுக் கொடியில் உறவுகளை தளிர்க்கிறது 
உறவு 

Thursday, October 6, 2011

வீதிக்கு வந்த இறைவன்



ஓர்நாள் 
மனிதர்களைக் காண
மண்ணுலகம் விரைந்தான்
இறைவன் 
அவசர அவசரமாய் 
ஓடும் மனிதர்களுக்கு இடியில் 
மெல்ல நடந்தான் 
இறைவன் 

வீதியின் ஓரங்களில் 
கொட்டிக்கிடந்த சந்தோசங்கள் 
இறைவனை நோக்கி 
புன்னகைத்தது 

வீதி நெடுக
குவிந்துகிடந்த  துக்கங்கள் 
இறைவனை நோக்கி 
கண்ணீர் சிந்தியது 
வீதியில் அங்காங்கே 
 படிந்துகிடந்த ரத்தக் கறைகள்
ஏளனமாய் பார்த்தது 
இறைவனை  


நஞ்சும் 
காழ்ப்பும் 
வஞ்சமும் 
குரோதமும் 
வீதியில் பின்னிப்பிசைந்து 
அகம் கொட்டிய குப்பைகள் 

அன்பும் 
கருணையும் 
நன்மையையும் 
சில மனங்களில் மட்டும் 
இரவலாய் 

தேங்கி நிற்கும்  கண்ணீர் 
படிந்து கிடக்கும் ரத்தம் 
வீதியெங்கும் கொச்சை வாசம் 
மூக்கை பொத்தியபடி இறைவன் 

மெல்லிய அழுகைகள் 
தெறிக்கும் அலறல்கள் 
மௌனமான சபித்தல்கள் 
வீதியில் உலவும் சப்தங்கள் 

சில நாழிகை பயணத்திலே 
திக்குத்திணறி சுவாசமுட்டி 
நிலைகுலைந்து ஓடினான் 
வீதிக்கு வந்த இறைவன் 


Monday, October 3, 2011

சப்தங்கள்



கதிரவன் 
கீழ்விழுந்து உடைய 
மண்ணில் சிதறிப் படிந்தது 
கொட்டிய  இருள் 


ஜீவராசிகள் 
சில நாழிகை தருணத்தில் 
பரந்த இருட்டறையில் நுகர்கிறது 
மரண வாசத்தை 


இருளினில் 
விழிப்பை தொலைத்த உருவங்கள் 

சிறுகலாய்  இறந்துகொண்டிருந்தது 

அந்த நகரவீதி 

நிசப்தங்களை 
உடைத்துக் கொண்டு
இரவின்   காதுகளை அடைத்தது 
எங்கிருந்தோ வந்த  சப்தங்கள்  


பிரியும் 
திசையெங்கும் பரவியது 
 பல  நிறம் கொண்ட 
முனங்கல் சப்தங்கள் 

பறவைகள் 
விலங்கினங்கள் 
மனிதர்கள் 
இரவில் அவிழ்க்கும் சப்தங்கள் 


இரவினில் 
விளிக்கும் சில ஜீவராசிகள் 
தட்டி உணர்த்துகிறார்கள் 
தூங்கும் சப்தங்களை 


செவிகளில் 
வந்துவிழும் சப்தங்கள் 
விழிப்பின் காரணத்தை 
சொல்லிச் செல்கிறது 


இருளை மூடி 
இடைவெளி மரணங்களில் 
மரணத்தை போதிக்கிறான் 
இறைவன் 


சப்தங்கள் 
இடைவெளி மரணத்தை 
சலனம் செய்கிறது

LinkWithin

Related Posts Plugin for WordPress, Blogger...