Monday, October 3, 2011

சப்தங்கள்



கதிரவன் 
கீழ்விழுந்து உடைய 
மண்ணில் சிதறிப் படிந்தது 
கொட்டிய  இருள் 


ஜீவராசிகள் 
சில நாழிகை தருணத்தில் 
பரந்த இருட்டறையில் நுகர்கிறது 
மரண வாசத்தை 


இருளினில் 
விழிப்பை தொலைத்த உருவங்கள் 

சிறுகலாய்  இறந்துகொண்டிருந்தது 

அந்த நகரவீதி 

நிசப்தங்களை 
உடைத்துக் கொண்டு
இரவின்   காதுகளை அடைத்தது 
எங்கிருந்தோ வந்த  சப்தங்கள்  


பிரியும் 
திசையெங்கும் பரவியது 
 பல  நிறம் கொண்ட 
முனங்கல் சப்தங்கள் 

பறவைகள் 
விலங்கினங்கள் 
மனிதர்கள் 
இரவில் அவிழ்க்கும் சப்தங்கள் 


இரவினில் 
விளிக்கும் சில ஜீவராசிகள் 
தட்டி உணர்த்துகிறார்கள் 
தூங்கும் சப்தங்களை 


செவிகளில் 
வந்துவிழும் சப்தங்கள் 
விழிப்பின் காரணத்தை 
சொல்லிச் செல்கிறது 


இருளை மூடி 
இடைவெளி மரணங்களில் 
மரணத்தை போதிக்கிறான் 
இறைவன் 


சப்தங்கள் 
இடைவெளி மரணத்தை 
சலனம் செய்கிறது

3 comments:

  1. இருளை மூடி
    இடைவெளி மரணங்களில்
    மரணத்தை போதிக்கிறான்
    இறைவன் ////////

    ஆஹா! அருமையான கவிதை பாஸ்!

    ReplyDelete
  2. உமையின் தரிசனம் அழகி கவிதை வரிகளாய் .அருமை!...மிக்க நன்றி பகிர்வுக்கு .என் தளத்தில்
    சோக கீதம் ஒன்று காத்திருக்கின்றது .வாருங்கள் உங்கள் கருத்தினையும் கூறுங்கள் மிக்க நன்றி ....

    ReplyDelete

LinkWithin

Related Posts Plugin for WordPress, Blogger...