Thursday, December 29, 2011

வாடகை நண்பன்


நகருக்கு 
ஒதுக்குபுறத்தில் அலுவலகம் 
அதன் சிறு தூரத்தில் 
தங்கும் சிறு விடுதி 

அன்று 
முதல்நாள் பட்ட பகலிலும் 
வியர்க்கும் அளவிற்கு பயமுறுத்தியது 
 மூனேமுக்கால் சுவருகளும் கதவும் 

அன்றைய இரவில் 
தனித்து உறங்க முயற்ச்சித்து 
பயத்தில் அயர்ந்து தூங்கினேன் 
நன்றாய் விடிந்த பிறகு 

சில 
நாட்களின் ஓட்டத்தில் 
நல்ல நண்பர்களாய் இணைந்தோம் 
தொடர்கிறது இன்றுவரையிலும் 

உன்சுவற்றை 
ஆணியால் துளை இட்டபோதும் 
சமையல் தருணத்தின் வெப்பத்திலும் 
 எனக்காய் சகித்தாய் வேதனைகளை 

நான் 
சிந்திய புன்னகையும் கண்ணீரையும் 
உன் சுவற்று இடுக்குகளில் 
ஒழித்து வைத்து இருக்கிறாய் 

என் 
நன்மை தீமை செய்கைகளை 
உன் சுவற்றுக்குள் மூடிவைத்தாய் 
அதற்கு நீயே சாட்சியானாய் 

விடுமுறைகளில் 
விடியலில் வெளியே சென்றாலும் 
இரவினில் தலையசைக்க 
உன்மடியை   நாடிவருகிறேன் 

என் 
உணர்வுகளை உணர்ந்த 
பந்த உறவுகளின் வரிசையில் 
நீயும் ஓர் உறவு 

இது 
காலத்தின் கட்டாயம் 
ஆறாண்டு உறவை முறித்து 
கண்ணீருடன் உன்னை பிரிகிறேன் 


உன் 
ஓசையற்ற மௌனப் புன்னகையில் 
உன்னுடனான நினைவுகளுடன் 
படி இறங்குகிறேன் 


Monday, December 26, 2011

மீண்டும் ...மீண்டும்...



இன்பங்களில் 
மலரும் புன்னகையும் 
துன்பங்களில் 
உதிரும் கண்ணீரும் 
மனித வாழ்கையில் பதிவு செய்கிறது 
வாழ்வின் அர்த்தங்களை 

ஒரு முறை 
உயிர்த்தெழுந்து 
மனித ஜீவனை உயிரூட்டி 
மறுகணம் மரணத்தை முத்தமிட்டு 
நினைவு வேலிக்குள் சிறைபடுகிறது
மனிதனின் வாழ்க்கை பயணத்தின் 
உன்னத தருணங்கள் 

அகம் 
யாசித்த அந்த தருணங்கள் 
மீளாதென்று அறிந்த பின்பும் 
அதன்அழகிய  நினைவுகளோடு  
வாழ முற்படுகிறார்கள் 
இங்கே சில மனிதர்கள் 

அந்த 
மனிதர்களின் வரிசையில் 
இதோ நானும்

LinkWithin

Related Posts Plugin for WordPress, Blogger...