Sunday, April 29, 2012

வாழ்கையில் வாழத மனிதன்





நீ 
உனக்காக வாழ்ந்த தருணங்களை 
யாரிடமாவது சொல் எனக்கேட்டால் 
விழிபிதுங்குவான் அவன் 

இல்லை இல்லை 
நான் எனக்காக வாழ்ந்துஇருக்கிறேன் 
வெடுக்கென்று அப்படிச் சொல்பவன் 
பொய் சொல்கிறான் 

நாளை 
இறக்கும் தருவாயில் இருக்கும் 
மனிதர்களின் அகத்திலும்  இருக்கும் தனக்காய்  
வாழாத தருணங்கள் 

இங்கு 
பிறப்புடுத்தி வாழும் ஜீவராசிகள் 
தமக்கான ஜீவனில் பிறர்க்காக நகர்த்துகிறார்கள் 
சுயவாழ்கையை 

உடை 
நடை ,உருவம் ,பேச்சு 
இப்படி சுய பழக்கங்களில் பிறர்க்காக சாயம் பூசும் 
மனிதர்கள் 

அன்பு 
நேசம் ,பாசம் ,புன்னகை 
விருப்பு, வெறுப்பு காழ்ப்பு,கோபம் 
உருவமற்ற உணர்வு உணர்ச்சிகளையும் 
யார் யாருக்காகவோ இங்கே விதைக்கிறார்கள் 
மனிதர்கள் 

தாய்தந்தைக்காக
மனைவிபிள்ளைக்காக
நட்புக்காக, உறவுகளுக்காக யார் யாருக்காவோ 
வாழ்கிறார்கள் தமக்காய் வாழ்வதாய் பாவிக்கிறார்கள் 
மனிதர்கள் 

பிறப்பு ,இறப்பு 
 மதம் ,இனம் ,மொழி 
முன்னோர், பின்னோர் ,இன்னோர், இப்படி 
யார் யாருக்காகவோ அடையாள  ஆடைகளுக்குள் 
தன்னை ஒளித்துக்கொண்டு வாழ்கிறார்கள் 
மனிதர்கள் 

அவர்களுக்காக
இவர்களுக்காக யார் யாருக்காகவெல்லாம்  
வாழும் மனிதர்கள் வாழ்வதில்லை 
தனக்காக 

பிறர்களுக்கான
வாழும் வாழ்க்கையில்தான் 
உனக்கான வாழ்க்கை முழுமை அடைகிறது 
இறைச் சொல் 

இந்த 
இறைச் சொல்லை மெய்ப்படுத்துகிறது  
தனக்கான வாழ்கையில் பிறர்க்காக 
வாழ்ந்து  மடிந்த மனிதர்களின் 
வடுக்கள் 

பிறப்பிற்கும் 
இறப்பிற்கும்மாக தன் வாழ்கையில் 
தனக்காய் வாழ்வதில்லை 
மனிதன் 

Wednesday, April 25, 2012

யாரும் யா......அழுவதில்லை




அவர்கள் 
இல்லை.. இல்லை... இவர்கள் 
 யார் யார் அழுவார்கள் நம் 
மரணத்தில் 

அன்று 
நமக்காய் அழுபவர்களின் 
அடையாளங்களை தேடுகிறது 
பாழ்மனது

இன்றைய 
அவர்களுடனான நேசம் 
நாளை நமக்காக அழுவதற்கா
சுயநலமோ 

நம் 
துக்க மனதை ரணப்படுத்தும் 
பிறரின் நமக்கான அழுகையின் 
வேஷங்கள் 

தன் 
இருப்பை உணர்த்துவதர்க்காக 
படைப்பின் அடையாளங்களில் 
இறைவன் 

தாய் 
தந்தையென எத்தனையோ 
பாச நேச சுயநல அடையாளங்களில் 
உறவுகள் 

உருவமற்ற 
உணர்வுக்கும் உணர்ச்சிக்கும் 
பெயர் சமைத்து மரணம்வரையிலான 
அற்ப வாழ்க்கை 

உணர்ந்தால் 
உணரலாம் அதனுள் இழையும் 
இறை, மனித உறவுகளின் அப்பட்டமான 
சுயநலங்கள் 

உறவும் 
உயிரிருந்தும் நல் வெட்டத்தில்
இருள்சூழ்ந்து வாழ்க்கை சூனியமாகும் தருணம் 
நாம் அழுவதுண்டு 

அந்த 
தனித்த நம் அழும் தருணத்தில் 
நாம் நமக்காக அழுகிறோம் யாரும் நமக்காக 
அழுவதில்லை

நாம் 
நமக்காக மட்டுமே அழுகிறோம் 
பிறர்க்காக நாம் அழுவதாய்
பாவிக்கிறோம் 

யாரும் யாருக்காகவும் 
அழுவதில்லை 

Monday, April 23, 2012

நிறம் மா(ற்)றும் வண்ணங்கள்




விழிகளை 
நிரப்பிய வண்ணங்களின் வேட்கையில் 
கண் இறுக்கிய அழுகிறது தொப்புள்கொடி வெட்டப்பட்டு 
விழிதிறக்கும் சிசு 

தாயின் 
மார்புச் சூட்டில் ஆசுவாசித்து 
மெல்ல விழிதிறக்க பல வண்ணங்களில் 
உறவுகள் 

அந்த 
நிறம்  குணமரியா வண்ணங்களில் 
மீண்டும் கண்ணிறுக்கி அழத்தொடங்குகிறது 
சிசு 

வெளிச்சம் கெட்டு 
விழியில் இருள் சூழ 
கருமை வண்ணத்தின் உணர்த்தலில்
அழுகிறது  மீண்டும்

வெள்ளை கருப்பு 
இரண்டு வண்ணங்களுக்கு இடையே 
சில காலம் நகர்கிறது   
வாழ்க்கை 

பால்யத்தில் 
வண்ணங்களை ரசிக்க தொடங்குகிறது 
 வண்ணத்தின் தன்மையும் குணமும் அறியாத 
குழந்த்தைகள் 

மொழி 
இனம் ,மதம் ,உணவு ,ஆடை ,உறவு 
இப்படி பல வண்ணங்களை உடுத்தி 
உணர்த்துகிறது காலம் 

அறிவு 
திறக்கும் பால்ய பருவத்தில் 
உணர்த்தப்படுகிறது வண்ணங்களின் 
நிறமும் குணமும் 

பிந்திய 
நாட்களில் உறவுகளிலும் சமூகத்திலும்
இயற்கையாய் செயற்கையாய் பல வகை 
வண்ணங்கள் 

ம்ம்ம்... ச்சீ ...
அழகிலும் காழ்ப்பிலும் உட்கொண்டும் 
புறம் துப்பியும் எத்தனை எத்தனையோ 
வண்ணங்கள் 

வண்ணங்களின் 
நிர்வாண மெய் உணர்கையில் 
காயம் வேதனை வடுக்கள் இன்றி அழுகிறது 
மினித மனங்கள் 

சக உறவுகளில் 
மனிதர்களில்  வண்ணங்கள் நிறம் மாறுகையில் 
உயிர் குடிக்கும் ஆயுதமாக மாறுகிறது 
வண்ணங்கள் 

ஜனனத்தில் 
மனிதனை பின்தொடரும் வண்ணங்கள் 
 பல உருவங்களில்  துரத்துகிறது 
மரணம் வரை 

ஜீவராசிகள் 
புவியின் மேல்பரப்பில் வாழ்வதற்காக 
அவ்வப்போது மாற்றிக்கொள்கிறது 
வண்ணங்களை 

 தம் 
நிறத்தை குணத்தை தன்மையை 
ஒருபோதும் மாற்றிகொள்ளவத்தில்லை 
இயற்கை வண்ணங்கள்


Thursday, April 19, 2012

இருட்டில் அந்த உருவங்கள்



அவயங்களை
மூடி இருக்கப்பட்ட ஆடையினூடே
அந்த மூச்சுக் காற்றின் 
வெட்கை

ச்சீ ...
உறக்கத்தில் விருட்டென எழுந்தவள் 
நடுராத்திரியில் உட்காந்திருந்தாள் 
பித்துப் பிடித்தவளாய் 

விளக்கற்ற 
இருட்டறையில் அவளை பயமுறுத்தியபடி 
சுற்றிக்கொண்டு அந்த கருத்த 
உருவம் 

விடிய 
இன்னு நாழிகைளை இருக்க 
உறக்கம் தொலைத்த விழிகளுமாய் 
அவள் 

கலங்கிய 
மதிக் குளத்தில் 
மெல்ல ததும்பிக் கொண்டிருந்தது 
நினைவலைகள் 

சில 
மாதங்கள் முன் பழக்கமான 
பள்ளித் தோழியின் தூரத்து 
உறவுக்காரன் 

அவனுக்கு 
இருபதுக்கு மேல் இருக்கும் 
வடிவான  தோற்றமும் சிரிப்பு 
பேச்சும் 

கல்வியில் 
நல்ல திறமையுள்ளவன் 
கொஞ்சம் அறிவைத்தேடிய அவனுடனான 
 நட்பு 

நீண்ட 
நட்பின் நாட்களில் கிடைத்தது 
தனக்கில்லாத சகோதர தோழமையின் 
அன்பு 

எப்போதென
தெரியவில்லை அவனை சலனப்படுத்தியது 
பால்யத்திற்கும் கண்ணிக்குமான அவளின் 
நடுநிலைப் பருவம் 

அவள் 
சற்றும் எதிர்பார்க்கவில்லை  
அவனிடமிருந்து அந்த அசிரீர  
காணவொளியை 

உச்சந்தலையில் 
ஆழமாய் ஆணி அறைந்த வலி 
எதோ பெரும் சுமையை உணரும் 
மனம் 

தாயிடமும் 
தொழியோடும்  எப்படிச் சொல்ல 
ஒருபக்கம் வெறுப்பும் மறுபக்கம் 
பயமும் 

படிக்கிற 
பொட்டபிள்ளைக்கு  எதுக்கு போன்
அன்றே அப்பாவிடம் சண்டையிட்ட 
அம்மா 

ஒற்றைப் 
பிள்ளையென்ற அப்பாவின் செல்லம் 
உறவுகளின் பேச்சை மீறி வாங்கிய 
கைபேசி 

அன்பின் 
தன் வெகுளித் தனமும் 
நிறம் மாறிய அவனின் பிழையான 
எண்ணமும் 

சத்தபோட்டு 
அழத் தோன்றியது அவளுக்கு 
மௌனமாய் விம்ம தாரைதாரையாய் 
உதிர்ந்தது கண்ணீர் 

நீண்ட 
போர்வைக்குள் பயத்தில் சுருண்டு 
மீண்டும் உறக்கத்தை தேடி 
அவள் 

தேளும் 
கருநாகங்களும் 
பிச்சு சீந்தும் காட்டுமிருகங்கள் 
இரக்கமற்று கொத்திச்செல்லும் கழுகுகளும் 
 மீண்டும் சற்றென பயந்து எழுந்தாள்
உறக்கத்தில் 

இன்னும் 
விடியவில்லை இருட்டில் 
மீண்டும் பயமுறுத்திக்   கொண்டிருந்தது 
அந்த உருவங்கள் 

Monday, April 16, 2012

நேசமும் நேசிப்பும்




இது 
நாளைய உன் வாழ்க்கைத்துணை 
பிடிச்சிருக்கா புகைப்படம் காட்டி 
உறவுகள்

பிடிச்சிருக்கா
உறவுகள் என்னிடத்தில் கேட்டதை 
அவளிடம் திருப்பி கேட்டேன் 
நான் 

ம்ம்ம் 
இதழ் விரியாத மூளல் ஓசையிலும் 
தாழ்த்திய தலை அசைவிலும் அவசராமாய் 
அரங்கேறியது திருமணம் 

அறிமுகமில்லா
இரண்டு மனங்கள் சங்கமித்த 
ஒற்றை உறக்கத்தின்  முதல் 
இராத்திரி 

பிடிச்சிருக்கா 
முன்நெற்றியில் முதல் முத்தம் 
பதிக்கும்முன் மீண்டு கேட்டேன் 
அழுத்தமாக 

ம்ம்ம் 
ஓசையற்ற மௌனச் சொல்லையே 
மீண்டும் பதிலாக தந்தாள் 
அவள் 

பகலை இரவும் 
இரவை பகலும் துரத்த 
காலக் கல்லறைக்குள் இறந்துவிழுந்தப்டி 
நாழிகைகள் 

அன்று 
 சிறு  கால இடைவெளிக்குப்பின்
ஒரு தனிமை உரையாடலின் 
தருணம் 

 என்னை 
எப்போது நீ விரும்பினாய் 
ஒருசொல்லில் மெய் சொல்லென்றேன் 
கள்ளச் சிரிப்பில் 

ஒருசிறு 
மௌனத்திற்குப் பின் இதழ் திறந்தாள் 
இதுவரையிலான வாழ்க்கை நிகழ்வுகளை 
வாசித்தவள் 

ஒருநாளை 
குறிப்பிட்டுச் சொல்லி சொன்னாள்
என்மேலான அவளின் முதல் 
விருப்பத்தை 

அதில் 
மணவாழ்க்கையின் காலப்பழக்கம் இருந்தது 
சொன்ன சொல்லில் உணர்ந்தேன் 
மெய்யினை 

அந்நாள் 
வரையிலான என்மேலான 
அவளின் விருப்பம் வெளிமனதின் 
அபிநயங்கள் 

நாம் நேசிப்பதும் 
நம் துணையால் நேசிக்கப்படுவதும்  
பிணைக்கப்பட்ட இல்லற உறவுகளின் 
நல்புரிதல் 

திருமண 
பந்தத்தில் இணைந்துவிட்டோம் 
நேசிப்பும் வாழ்கையும் கடமையாக நீளுகிறது 
சில உறவுகளில் 

இவ(ள்)ன் 
நம் வாழ்க்கை பங்காளி 
ஏன் நாம் அவர்களை நேசிக்கவேண்டும் 
எத்தனையோ உறவுகள் 

தலைவனை 
தலைவியும் தலைவியை தலைவனும் 
நேசிப்பதும் நேசிக்கப்படுவதும் நல் இல்லறத்தின் 
மாசற்ற அழகு 

நாம் 
நேசிப்போம் நம்மவர்களால் 
நேசிக்கபடுவோம் 

Thursday, April 12, 2012

நான் ஒரு எதிர்பாலினம்





நான் 
ஒரு எதிர் பாலினம் 
விழி பிதுங்க வேண்டாம் 
பச்சையாக சொல்லப்போனால் 
பெண்'' 

எங்கள் 
எதிர் பாலத்தின் பார்வையில் 
கொடிய விஷமும் சுகந்தமும் கலந்த 
 ம(மா)து பானம் 

அதிகம் 
நிமிர்த்தால்  வளைத்தால் ஓடியும் 
விலா எலும்பின் கோணல்
குணம் 

சுமைகள் 
எம் இனத்திற்கான 
இறைவனின் வரமோ சாபமோ 
இன்னும் புலப்படாமல் 

கொட்டும் 
இச்சைகளை ஏந்தும் 
கட்டில் குப்பத்தொட்டிகளாய் 
அன்றும் இன்றும் 


வேலி
சட்டங்களும் விதி விலக்குகளும்
எமக்கான எதிர் பாலினத்தின் ஆதிக்க 
சிறைகள் 

எம்மினத்தின் 
வெட்கத்த தளங்களில் பரிசுத்தத்தை 
தேடுகிறார்கள் வீதிகளில் எச்சில் உண்ணும்  
எதிர் பாலினங்கள் 
  
உறவில் 
பெயரில் எதிர் பாலினத்திற்கான
எம்மினத்தின் எதனை எத்தனையோ 
அவதாரங்கள் 

உடல் 
அவயங்களின் ஒன்றாம் இதயத்தின் 
பெயரால் எம்மினத்தை சூறையாடும் 
கயவ எதிர்பாலினங்கள்

வீரமாய் 
வீடாண்டு நாடாண்டு நின்றாலும் 
அடி சறுக்கி  வீழ்த்துகிறது 
பெண்மை பலகீனம் 

கவிகள் 
கதைகள்  புனைய சித்திரம் தீட்ட 
 துகில் உரிக்கப்டும்  கருப்பொருளாய் 
எம்மினங்கள் 

அன்றும் இன்றும் 
சந்தையில் காட்சியாக 
விற்பனை பொருளாக எம்மினத்தின் 
உடல் அவயங்கள் 

சரித்திர 
ஏடுகளில் குருதிக் கறைபடிந்த 
எம்மினத்திர்காக எதிர்பாலினத்தின் 
யுத்தங்கள்

எதிர்பாலினத்திற்கு
அகிலமாய் எம்மினம் இருப்பினும் 
கருவிலேயே கருவறுக்கிரார்கள்
எம்மினத்தை 

அது 
 நாளைய எதிர்பாலினத்தின் 
அழிவு! 

Tuesday, April 10, 2012

ஆடைகழற்றும் நவதொழில்




அது 
 மனிதர்கள் நிரம்பி வழியும் 
பெரும் நகரத்தின் முச்சந்தி 
சாலை 

அந்த 
அவசர சாலையில் 
சற்று அண்ணார்ந்து பார்த்தபடி 
பாத காணிகள் 

 எதோ 
ஒரு பெரும் நிறுவனத்தின்  
 உள்ளாடை விளம்பர அடையாள 
சித்திரம்

ஆள் 
உயர நீள் சித்திரதினுள் 
பெரும் ஆடைப் பஞ்சத்தில் 
அந்தப்பெண்

இலையிதழ் 
அங்குல ஆடைக்குள் வெறுமனே 
மூடபட்டிருந்தது அவளின் 
வெட்கத் தலங்கள்

விழிகளால் 
 களவு செய்து  எண்ணத்தால் 
அன்றே புணர்ந்தார்கள் ஆடையற்ற 
 அவளங்கத்தை

 நித்தமும் 
வெட்ட வெளிச்சத்தில் 
வயது பேதமின்றி அவளை 
கற்பழித்தார்கள் 
  
ம்ம்ம் ...ச்சீ....
கள் எச்சம் விழுங்கியும் 
முகம் சுழித்தும் அவ்வீதியில் 
ஆண்களும் பெண்களும் 

மூடும் 
முலையும் வெட்டவெளிப் படுத்துதல் 
காசுக்கும் பெயருக்கும்மான 
நவதொழில் 

நாளை 
மண் தின்னும் அழகை
மனிதனும் கொஞ்சம் ரசிக்கட்டுமே 
ஆடை நாகரிகம் பற்றி ஊடகத்தில் 
அவள் உரை 

இன்று 
ஆடை கழற்றியவள் 
நாளை மின்னும் திரை கூத்தாடியாகலாம் 
வரும்நாளில் ஆளலாம் 
 .....ட்டை?




பாதை





விழிகள் 
இரண்டும் குருடல்ல 
திசை மாறிய பயணம் விழித்திரையில் 
ஆசைக்  கருமை

சுய 
அகந்தைகளை சுமந்து 
மனதின் போக்கில் கால்கள் 
குறுக்குப் பாதை  அவசரப்பயணம்

யண 
வேகத்தின் கூர்மை 
உயிர் துறக்கும் மனிதர்கள் 
வழிகள் நெடுக குருதிக்கறைகள்

 கோர  
கூர்மையுள்ள முட்களற்ற 
இளம்பஞ்சு வழித் தடம் 
சேரும் இடம் நரகவாசல்

டந்து 
வந்த பாதைகளில் 
இடையிடையே உதிர்ந்த பருவம் 
முதுமையை உடுத்தியது காலம்

னுபவம் 
போதி மரம் 
மதியின் வாசல்தட்டி சொன்னது  
நீ பிழையில் நிற்கிறாய்

யகோ 
என்ன கோரம் 
பிழையுணர்ந்து அழுகிறார்கள் 
முன்னால் வந்த மனிதர்கள்

ன்மை 
நல்வழிப் பயணம் 
கரடு முரடான நீண்டபாதை 
உதிர்ந்த பருவவுமாய் மறுபயணம்


*காலம் 
பழகிய வரிகள் 
அன்பின்   தோழமைக்காக மீண்டும் 
மீள் பதிவாய்

Tuesday, April 3, 2012

யார் படைப்பாளி





நீரினும் 
மெல்லிய இந்திரத் துளியில் 
துடிக்கின்ற உயிர் அணுவை 
கருவறை நீர் குடத்தில் 
ஐவிரு மாதம் பக்குவப்படுத்தி 
அதற்கு உருவமும் சமைத்து 
அவையின் வாழ்வியல் சூழலுக்காக 
பரந்து விரிந்த தரணியும் 
அதில் எண்ணற்ற படைப்புக்களும் 
மனித இனத்திற்கான 
மேலவன் திர்ஷ்டி 

இறைவன் 
தனக்காக படைத்தவகளை 
மதிகொண்டு கண்டறியும் மனிதன் 
தன்னதென்று மார்தட்டுகிறான் 
அறிவியல் 
விஞ்ஞானம், இறை மெஞ்ஞானம் 
மொழி, அக்ஷரங்கள் 
சிற்பங்கள் ,ஓவியங்கள்... இப்படி 
இருக்கின்ற ஒன்றை சிந்தையால் புதுமையூட்டி 
வெளிக்கொணரும் மனிதன் 
மேலவனுக்கு இணையோ ..?

மனிதனின் 
எல்லா கண்டரிதலுக்கும் 
அவன் மதியை அழைத்துச் செல்வது 
இறைவன் என்பதை மறந்து 
அற்பத்திலும் அற்பமான மனிதன் 
மார்தட்டுவதோ ....?

 //மீள் பதிவு //

Sunday, April 1, 2012

கறுத்த நாள்





ஹலோ 
அப்பாவுக்கு அப்பாவுக்கு .... 
சீரியஸ் சீக்கிரம் வா உற்றநண்பனின் 
அவசரக் குரல் 

அந்தக் குரல் 
மதியை தட்டி உணர்த்தியது 
இன்று நாளையென கட்டிலில் அவதிப்படும் 
அப்பாவை 

தற்சமயம் 
எடுத்த காரியங்களை உதறிவிட்டு 
தளர்ந்த உடலும்  கொதிக்கும் மனமுமாய் 
வீதியில்  அவன் 

திடீரென 
பொட்டி வெடித்த பெரும்சப்தம் 
நகரசாலையை  சலனம் செய்ய அவசரங்கள் 
மௌனமாக 

அவசர நகரத்தில் 
அவசரமாய் சீறிப்பாயும் சாலையில் 
எதிர்வாகன  வேகத்தில் சிதைபட்டு 
அவன் 

செங்குருதி 
வழிந்தொழுக சிதைந்த உடலில் 
பிடை  பிடைத்துக் கொண்டிருந்தது 
அவன் உயிர் 

பதறிய மனம் 
சற்று  சிந்தனை சிதற 
மரணத்தை நோக்கி வழிதவறி 
உயிரின் பயணம் 

சக்கை 
உடலை அள்ளியெடுத்து 
இறந்தவன் முகவரிதேடி  சில 
நன்மனிதர்கள்

விபத்தில் 
இறந்துவிட்டான் உன் நண்பன் 
யரோ சேதிசொல்ல ஓடிவந்தான் 
பொய்சொன்னவன்

உறவுகள் 
கதறி அழ ஊராரோ முனுமுனுக்க 
பொய் சொன்ன அவனோ 
மெளனமாக 

முற்றத்தில் 
இறந்து கிடக்கும்  நண்பன்  
வீட்டினுள் இறந்ததாக சொன்ன இறக்காத 
இறந்தவனின் தந்தை 

விபத்தல்ல 
உன் பொய்ச்சொல்லால் நிகழ்ந்த  
கொடூரக் கொலை அவனைநோக்கி 
மனசாட்சி 

நண்பனின் 
உயிரை பலியாக்கிக் கொண்டது 
முட்டாள் தினத்தில் முட்டாளாக்க 
அவன் எடுத்த ஆயுதம் 

பச்சை குருதியின் 
கொச்சை வாசமும் உறவுகளின் ஒப்பாரிச்சத்தமும் 
தண்டிக்கப்டாத அவனை இன்னும் 
துரத்திக் கொண்டே 

சிறிய 
பெரிய பொய்களை சொல்லி 
கொண்டாடப்படும் முட்டாள் தினம் 
சிலர் வாழ்கையில் பதிக்கப்டுகிறது
கறுத்த நாளாக 

LinkWithin

Related Posts Plugin for WordPress, Blogger...