Thursday, June 28, 2012

துணை இழந்தவள்





உப்பு 
உரப்பு  விலக்கபட்ட பத்தியத்தில் 
உயிரோட்டம்

கிணற்றடி 
நீரின் தலை முளுகலில்
நித்தம் அரங்கேறும் உணர்ச்சிக் கொலைகள் 
  
 பகலிரவு 
 தனிமை  வெட்கை 
பற்றி எரித்துடிக்கும் கற்பூரம் 

கட்டியவன் 
உயிர் பலி(ழி)   கொண்டவள் 
தலையை சுற்றும் சாபம் 

எச்சில் 
நாவை தொங்கவிட்டு உலவும் 
தெரு நாய்கள் 

குறைகள் 
மென்று நீர் இறக்கும் உறவுகள் 
இன்னும் மெல்லப்படாமல் 
மறுமணம்



17 comments:

  1. என்னா கவிதைய்யா.., அற்புதம்! (இந்த ஒரு வார்த்தையில் இக்கவிதையை பாராட்டிட முடியாது)

    ReplyDelete
  2. ஒட்டுபட்டை எங்கே நண்பரே :)

    ReplyDelete
  3. அருமை. மிக ரசித்தேன்.

    ReplyDelete
  4. விதவை பெண் நாளும் சந்திக்கும் கொடுமை..அவளின் கஷ்டங்களை அழகாய் கவிதையில் வடித்து விட்டீர்கள்.

    ReplyDelete
  5. vithavai vethanai!

    azhakaa sonneenga kavingare!

    ReplyDelete
  6. விதவைப் பெண்ணின் தவிப்பு உங்கள் வரிகளில்..

    ReplyDelete
  7. varthikal thavithuk kolkirathuuu

    ReplyDelete
  8. //எச்சில்
    நாவை தொங்கவிட்டு உலவும்
    தெரு நாய்கள் ..//

    ம்ம் அப்படி தான் உண்மை தான் அன்பரே

    ReplyDelete
  9. //எச்சில்
    நாவை தொங்கவிட்டு உலவும்
    தெரு நாய்கள்

    குறைகள்
    மென்று நீர் இறக்கும் உறவுகள்
    இன்னும் மெல்லப்படாமல்
    மறுமணம்//

    விதவையின் வலியை உள்ளது உள்ளவாறு உணர வைக்கும் வரிகள். அருமை...

    ReplyDelete
  10. நல்லதொரு கவிதை நண்பரே..எனக்கு மிகவும் பிடித்தது.

    ReplyDelete
  11. சிறப்பு சகோதரா.
    வேதா. இலங்காதிலகம்.

    ReplyDelete
  12. முதல் வருகை!கவிதை வரிகள் அருமை!இன்னும் எத்தனை,எத்தனையோ?????,,,

    ReplyDelete
  13. நல்ல கவிதை ,பொதுவாகவே தங்களின் கவிதைகள் யாஉம் மனித உணர்வுகளின் வலி துழைத்து செல்வதாகவும்,
    சொல்வதாகவும் உள்ளது.

    ReplyDelete
  14. அருமை அருமை என்ன கூறுவது மிக மிக அருமை......

    ReplyDelete
  15. உறுத்தல் அழுத்தமாய் பதிவாகி இருக்கிறது,

    ReplyDelete
  16. துணை இழனவனின் அவலத்தை எளிதாய் சொன்ன வரிகள் அருமை.

    ReplyDelete

LinkWithin

Related Posts Plugin for WordPress, Blogger...