Tuesday, August 21, 2012

உருவம் இழந்தவன்




நினைவில் 
தங்காமல் இறந்து கொண்டிருந்தது 
முந்தின    நாட்கள் 

அகத்தில் செல்லரித்து மக்கி 
அல்ப ஆயுசில் இறந்துபோன 
நினைவுகளின் உருவம் 

மரண பயத்தில் ஓடி ஒளிகிறது 
உருவங்களில் படிந்து விழும் 
நிழல்கள் 

உறவில் ஓட்டாதவன் உயிரில் 
ஒட்டாமல் கடந்து போகிறது 
உருவங்கள் 

வந்த வீதிகளில் 
உடைந்து உதிர்ந்து மரணித்திருந்தது
சுயவுருவம் 


நினைவுகளில் 
இறந்த உருவங்களுக்காக அழுகிறான் 
சுய உருவம் இழந்தவன் 

22 comments:

  1. நல்லா இருக்குங்க செய்தாலி..

    ReplyDelete
  2. மரண பயத்தில் ஓடி ஒளிகிறது
    உருவங்களில் படிந்து விழும்
    நிழல்கள் .

    நிழலுக்கும் மரண பயமா? அருமைங்க.

    ReplyDelete
  3. நல்ல வரிகள்...

    /// நினைவுகளில்
    இறந்த உருவங்களுக்காக அழுகிறான்
    சுய உருவம் இழந்தவன் ///

    அருமை... வாழ்த்துக்கள்...

    ReplyDelete
  4. sariyaa sonneenga....
    arumai!

    ReplyDelete
  5. இறக்கும் தருணத்தில்தான் சுயபுத்தி வருமென்பார்கள்.தான் செய்த தவறுகளுக்காக வருந்துவார்கள் என்றும் சொல்வார்கள்.அதுமாதிரி இருக்கு வரிகள் !

    ReplyDelete
    Replies
    1. நினைவில்
      தொலைந்துபோன உருவங்களுக்காக வருத்தம் கொள்கிறோம்
      நம்மில் இருந்து உதிரும் சுய உருவத்தை
      நாம் உணர்வதில்லை தோழி

      Delete
  6. அருமையான கவிதை நண்பரே!

    ReplyDelete
  7. உருவம் நிலையில்லை
    அருமை தோழரே!

    ReplyDelete
  8. என்னமோ போங்க...
    எனக்கு ஒன்றும் புரியவில்லை.

    (எனக்கு அவ்வளவு திறமை இல்லைங்க தோழரே.)

    ReplyDelete
    Replies
    1. எனக்கு இப்படித்தான் கிறுக்க வருகிறது
      கோவிச்சுகிடாதிங்க தோழரே ம் (:

      Delete
  9. நினைவுகள் எப்போது

    நிஜங்களை தாண்டி தான் நிற்கிறது

    அதன் எல்லைகளை கடந்து பள்ளத்தில் விழுந்த பின்புதான்
    சுயத்தை எண்ணி பரிதவிகிறது ........

    அருமையான வெளிபாடு
    நிசதர்சன உண்மை ........

    ReplyDelete
    Replies
    1. உண்மை தான் தோழி
      புரிதலுக்கு நன்றி

      Delete

LinkWithin

Related Posts Plugin for WordPress, Blogger...