Saturday, September 1, 2012

வசவு ரணம்



வசை சொல்லை 
 உறவில்  துப்பிவிட்டு 
அழுதுகொண்டு இருக்கிறது அகம் 
நோய்வாய்பட்டு 
சுகவீனம் இன்றி இழைந்தபடி பொழுதுகள் 
சமைக்கப்ட்ட விருந்து  பந்தியில் 
பசியிலும் நோன்பின் பொய் விளம்பல் 
இரவில் எங்கோ 
சிறைவைக்கபட்ட உறக்கம் 
சிறு துளியாய் விழுகிறது விழியில் 
அதில் அமிலத்தின் உறுத்தலும் 
இன்று நாளையென 
மரணத்தின் விளிம்பில் ரணவலியுமாய்
சிந்தைக் கருவறையில் குடல் சுற்றிய 
கவிதை  ஓன்று 

26 comments:

  1. அழகு...


    ஆனால் புரிந்துக்கொள்ள கொஞ்சம் கடினமாக இருக்கிறது தலைவரே...

    ReplyDelete
    Replies
    1. அடுத்தமுறை புரியும் படி எழுதுகிறேன்
      நன்றி கவிஞரே

      Delete
  2. sako!

    vaarthaikalai sethukkivitteerkal!

    ReplyDelete
    Replies
    1. மிக்க நன்றிகள் சகோ

      Delete
  3. தோழரே....ம்ம்.....மூன்று முறை வாசித்த பின்பே புரிந்தது வசவு ரணம்

    ReplyDelete
    Replies
    1. மிக்க நன்றி தோழரே

      Delete
  4. ஓரளவிற்கு தங்கள் கவி வரி பழக்கப் பட்டதால்
    முதல் தடவையிலேயே விளங்கி விட்டது.
    சுப்பரோ சுப்பர்!!!!.
    எப்படியப்பா இப்படி எழுதுகிறீர்கள்!!!!
    வியப்பு!!!!
    நல்வாழ்த்து.
    வாருங்கள் என் பக்கத்திற்கும்.
    வேதா. இலங்காதிலகம்.

    ReplyDelete
    Replies
    1. மிக்க நன்றிகள் சகோ

      Delete
  5. தொடரட்டும் தங்கள் கவி மழை!

    ReplyDelete
    Replies
    1. மிக்க நன்றி தோழரே

      Delete
  6. வசைச்சொல் என்பது இறக்கும் தருணத்திலும் இறப்பைவிட வலிக்கவைக்கும்.அழகான வார்த்தைக் கோர்வையோடு நல்லதொரு கவிதை !

    ReplyDelete
    Replies
    1. முற்றிலும் உண்மை தோழி
      இன்னும் வலித்துக் கொண்டுதான் இருக்கிறது

      Delete
  7. உங்கள் கவிதைகள் சற்று தரம் உயர்ந்து காணப்படுகிறது.கவனித்து படிக்க வேண்டிய கவிதை .
    //வசை சொல்லை
    உறவில் துப்பிவிட்டு
    அழுதுகொண்டு இருக்கிறது அகம் //
    அழுத்தமான சொல்லாடல்

    ReplyDelete
    Replies
    1. மிக்க நன்றி நண்பா

      Delete
  8. வலி மறைய அலுது தீர்த்த பின்னும்
    வடுவாய் இருக்கும் வசை சொல்லின் தாக்கம்

    //சிறு துளியாய் விழுகிறது விழியில்
    அதில் அமிலத்தின் உறுத்தலும் // அருமையான வலி உணர்த்தும் வரி

    ReplyDelete
  9. தோழரே! வசவு ரணம்........ அருமை! வசவு தொடரவும்.......

    ReplyDelete
  10. அருமை. மரண விளிம்பில் இருந்தாலும் சிந்தைக் கருவறையில் கவிதை பூக்கிறது பாருங்கள்! அதுதான் கவிஞனுக்கே உரிய சிறப்பு. கவிஞனை வீழ்த்தும் சக்தி விதிக்கும் கிடையாது.

    ReplyDelete
    Replies
    1. பத்து நாட்களை விழுங்கிக் கொண்டது இதை பிரசவிக்க
      மிக்க நன்றி சார்

      Delete
  11. சிந்திக்க வைப்பதே கவிதைக்கு மேலும் சிறப்பு...

    மேலே துரை சார் சொன்னது போல், "கவிஞனை வீழ்த்தும் சக்தி விதிக்கும் கிடையாது"

    வாழ்த்துக்கள்... நன்றி...

    ReplyDelete
    Replies
    1. கவிஞனை வீழ்த்த முடியாது சார் உண்மைதான்
      உள்ளச் சுகவீனம் இன்றி விழுகிறவன் விழுந்த இடத்தில் தான் இன்னும் கிடக்கிறான்
      அதில் சிலர் மட்டும்தான் எழுந்துவருகிறார்கள் சார்

      உங்கள் அன்புக் கருத்திற்கு மிக்க நன்றி சார்

      Delete
  12. இது அதுவென சுட்டிக்காட்ட முடியாத அளவிற்கு அனைத்து வரிகளும் கவிதையை கனப்படுத்தி அழகாக்கி நிற்கிறதே நண்பா.

    ReplyDelete
    Replies
    1. மிக்க நன்றி நண்பா

      Delete

  13. கவலையை மறக்க வைத்து
    கண்ணீரைத் துடைக்கவைத்து -மனதை
    கரைசேர்க்க வைக்கும் அந்த
    கவிக்கே உரிய தன்மையை தங்கள்
    கலையுலகில் வெளிப்படுத்திய விதம் அழகு

    ReplyDelete
    Replies
    1. மிக்க நன்றி தோழரே

      Delete

LinkWithin

Related Posts Plugin for WordPress, Blogger...