Tuesday, September 25, 2012

இறகை உதிர்க்கும் புறா




புறா ஓன்று 
சுவற்றுக் கம்பியில் ஒன்றில் 
அடித்து  உதிர்த்துக் கொண்டிருந்தது தன் 
முளையிட்ட இறகுகளை 

ஏன்
உன் சிறகை காயப்படுத்தி 
இறகுகளை உதிர்கிறாய் என்றேன் புறாவிடம் 
அவ்வழியே சென்ற நான் 

நான் 
பறந்து ஓடிவிடுவேணாம் 
சிறகில் இறகு முளையிடும்போதேல்லாம் 
வெட்டி விடுகிறான் என் உடையோன் 

நம்பிக்கையின்றி 
ஒவ்வொருமுறையும் 
என் இறகை வெட்டுபவனிடம் 
எப்படிச் சொல்வேன் ஓடமாட்டேன் என்று 

இன்று 
அவன் கவனிக்க வில்லை 
என்னில் முளையிட்ட இறகை 
இருப்பினும் 
உதிர்கிறேன் இறகுகளை அவனுக்காக 

உன்னை 
நீயே காயபடுத்திக் கொள்கிறாயே 
 வலிக்க வில்லையா என்றேன் நான் 

நாம் விரும்புபவர்கள் 
நம்பிக்கையற்று  கயபடுத்தும் ரணத்தை விட 
இவ்வலி சுகமானதே 
சோகம் சொல்லிவிட்டு 
வீட்டின் மேற்கூரை நோக்கி பறந்தது புறா 

10 comments:

  1. அந்த ரணத்தை மறக்க நாளாகும்...

    ReplyDelete
  2. ''...நாம் விரும்புபவர்கள்
    நம்பிக்கையற்று கயபடுத்தும் ரணத்தை விட
    இவ்வலி சுகமானதே..''

    உண்மையான கருத்து .நல்வாழ்த்து நண்பா.
    வேதா. இலங்காதிலகம்.






    ReplyDelete
  3. பிரமாதம்.கவிதை நெகிழ வைக்கிறது.

    ReplyDelete
  4. சூப்பர் தல! கிளாசிக்.. இதைத்தவிர்த்து என்ன சொல்வதென்று தெரியாமல் விழிக்கிறேன்!

    ReplyDelete
  5. உண்மைதான்.அடுத்தவர்களிடம் காயப்படுவதைவிட எம்மை நாமே தனிமைப்படுத்திக்கொண்டு ஒதுங்குகிறோமே அதேபோல !

    ReplyDelete
  6. ரணம்
    சொன்ன
    விதம்
    அருமை

    ReplyDelete
  7. நாம் விரும்புபவர்கள்
    நம்பிக்கையற்று கயபடுத்தும் ரணத்தை விட
    இவ்வலி சுகமானதே

    அருமை...
    காலைின் வலிபோன்றும் தெரிகிறது அங்கிள்............

    ReplyDelete
  8. நம்பிக்கை இல்லா வாழ்கையில்
    நொடி தோறும்
    உதிரும் உயிர்
    சிறகை போல .....
    அருமை எதார்த்த சொல்லாடல்கள்
    குத்தி கிழிக்கட்டும்
    கூர் கவிதையால்
    சந்தேகக கண்களை ......

    ReplyDelete
  9. சந்தேகத்தின் வேர்களை வெட்டாமல் விழுதுகள் உதிர்ந்து என்ன பயன்?

    ReplyDelete
  10. அற்புத கவிதை

    ReplyDelete

LinkWithin

Related Posts Plugin for WordPress, Blogger...