Tuesday, November 6, 2012

கிளைகளின் துக்கம்




















வழக்கத்துக்கு மாறாக 
மும்மராமாய் சண்டையிட்டது 
காற்றுடன் அம்மரக் கிளைகள் 
எப்போதும் கொஞ்சி குளைபவர்கள் 
அதிசமாய் சண்டை போடுவதை 
வேடிக்கைப் பார்த்துக் கொண்டிருந்தது 
அடுத்த மரத்திலுள்ள  கிளைகள் 
அக் கிளையோரக் கூட்டிற்கு திரும்பிய 
தாய்ப் பறவை ஒன்று சத்தமிட்டுக் கொண்டிருக்க 
 அடிச்ச காத்துல கீழ வ்ழுந்து உடைந்சிருச்சே 
உடைந்த முட்டையை நோக்கி  பரிதாபத்துடன்  ஒரு வழிப்போக்கன் 
குற்ற மனதோடு 
கெஞ்சிக் கொண்டிருந்தது காற்று 
சமாதானம் இன்றி இரவுவரை சலசலத்துக்   கொண்டே இருந்தது 
அம்மரத்தின் கிளைகள் 

5 comments:

  1. காட்சிகளை படம் பிடித்து காட்டிய வரிகள்.

    ReplyDelete
  2. அருமை அருமை சார்!இயற்கை நிகழ்வு ஏற்படுத்திய பாதிப்பை அழகான கவிதை ஆக்கி விட்டீர்கள்.
    இறுதி வரிகளில் உள்ள தற்குறிப்பேற்ற அணி அருமை.

    Google Transiliteration பயன்படுத்துகிறீர்களோ.? எழுத்துப் பிழைகளை திருத்த நேரம் இல்லையோ? இது போன்று எனக்கும் நடந்திருக்கிறது.

    ReplyDelete
  3. இயற்கையின் காதல் இனிமை.!
    நல்வாழ்த்து
    வேதா. இலங்காதிலகம்.

    ReplyDelete
  4. uruththiyathu sonthame......

    nalla kavithai...

    ReplyDelete
  5. உணர்வுகள் வரிகளில் நீந்த படைக்கப்பட்ட கவிதை! அருமை!

    ReplyDelete

LinkWithin

Related Posts Plugin for WordPress, Blogger...