Monday, March 11, 2013

உயிர் நிழல் (அ.நா.கா, 13)




முன்


தனிமைகளில்

சற்று தூரத்தில்

விலகியே விளையாடிபடி

உறவுகளின் நினைவுகள்

எட்டிப் படிக்கும் என் முயற்ச்சியில்

மின்மினி பூச்சிகளாய்

சிதறி பறக்கிறது



...

நீ

வந்தபின்னும்

தனிமைகள் வந்ததுண்டு

தோளில் சாய்ந்து

தலைகோதி

இறுக்கமாய் விரல்களை பற்றிப் பிடித்து

செவிகடித்து

மெல்லிய குரல்களில் கதைபேசி

இப்படி என்னைச் சுற்றியே விளையாடுகிறது

உன் நினைவுகள்



நம்

உலகத்தை உடைத்து

எழுந்து

சல சலப்பு உலகில் நுழைகிறேன்

என்னை முந்திக்கொண்டு

எனக்கான பாதை விரிக்கிறது

உன் நிழல்



9 comments:

  1. அருமை...

    மீண்டும் பதிவெழுத வந்தமைக்கும், நிழலை தொடரவும் வாழ்த்துக்கள்...

    ReplyDelete
  2. என்னை முந்திக்கொண்டு

    எனக்கான பாதை விரிக்கிறது

    உன் நிழல் ...
    தலைப்பே அசத்தல்.

    ReplyDelete
  3. அருமையான கவிதை...
    வாழ்த்துக்கள்...

    ReplyDelete
  4. மறக்க முயன்றாலும் மறக்க முடியாதது காதல் ஒன்றேதான் வாழ்த்துக்கள் சகோ .சிறப்பான கவிதை மேலும் இது போன்று தொடரட்டும் !

    ReplyDelete
  5. பாதை விரிகிற நிழல் சுகப்படட்டும்.

    ReplyDelete
  6. நிழல் வரைந்த கோலம் மிகவும்
    அருமையாக இருக்கிறது நண்பரே.

    ReplyDelete
  7. //என்னை முந்திக்கொண்டு
    எனக்கான பாதை விரிக்கிறது
    உன் நிழல்//
    வித்தியாசமான சிந்தனை.

    ReplyDelete
  8. தனிமை அவசியம் தான் நண்பா
    நினைவுகளை அசைபோட்டு
    சுவைக்க .........
    அருமை பிரிய காதலை
    பிரியாமல் சுற்றும் நினைவுகள்

    ReplyDelete
  9. அந்த நினைவுகள் தானே வாழ்வை உயிர்ப்பிக்கின்றது....

    ReplyDelete

LinkWithin

Related Posts Plugin for WordPress, Blogger...