Saturday, April 6, 2013

நொறுக்கல்

கதிரொளி 
வெள்ளை நரகத்தின் துன்புறுத்தல் 
மயான இரவுகளில் நிழலாடுகிறது 
வெறுமையின் சுருக்கு கயிறொன்று 
தைரிய திமிரில் 
மரண பாதாளத்தில் குதிக்கிறார்கள் சிலர் 
எட்டி பார்த்து 
பயத்தின் கனச் சுமையோடு 
தலைதெரித்து ஓடிக் கொண்டிருக்கிறது 
பயந்தேறிக் கூட்டங்கள் 
உடல் மக்கிப்போன கல்லறைகளில்
கோழை யென்று சொல்லெறிந்து செல்கிறது
பயந்தேரிகளின் சந்ததிகள்



-செய்தாலி

3 comments:

  1. காலையில் வேகமாக கவிதைகளாகவே வருகின்றன....
    அண்ணா நல்ல கவிதை....

    ReplyDelete
  2. நல்ல கருத்துக்கவிதை. வாழ்த்துக்கள் ககோ!

    அஞ்சியேதான் எப்போதும் வாழ்ந்தால்
    துஞ்சிடுமே யாவும் தொலைந்திடும் எமைவிட்டே...

    ReplyDelete
  3. நொறுக்கிட்டீங்க

    ReplyDelete

LinkWithin

Related Posts Plugin for WordPress, Blogger...